Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Muzyka w prehistorii i starożytności

No description
by

Mateusz Musioł

on 7 January 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Muzyka w prehistorii i starożytności

Muzyka w prehistorii i starożytności
Dziękuję za uwagę.
Rzym
Podobnie jak w Grecji, muzyka towarzyszyła poezji i formom dramatycznym, jak mimy czy atellany. Klimat sprzyjał temu, aby grać i śpiewać na otwartej przestrzeni. Przed podbojem greckim najpopularniejszymi instrumentami były instrumenty dęte. Często używano trąb, które początkowo nie były zwijane.


Grecja
Muzyka była związana nie tylko z obrzędami religijnymi, ale też z poezją i dramatem. Stanowiła część filozofii. Dominowała muzyka wokalna. Wykorzystywano instrumenty:

strunowe szarpane: kitara, lira, harfa, magedis (harfa 20-strunowa), monochord, psałterium (pierwowzór cymbałów);
dęte blaszane: trąba, róg, buccina (wprowadzała popłoch wśród zwierząt przeciwnika);
dęte drewniane: aulos, fletnia Pana, flet;
perkusyjne o nieokreślonej wysokości dźwięku.
Grecki inżynier Ktesibios skonstruował w III w. p.n.e. w Aleksandrii organy wodno-hydrauliczne (wody wpływająca do naczynia wypierała powietrze, kierowane do piszczałek).


Izrael
Wiadomości o muzyce znajdują się w Starym Testamencie (przede wszystkim informacje o instrumentach) oraz w śpiewach synagogalnych, które zachowały się do dziś.

Rozwijała się muzyka obrzędowa. Wykonywano ją a capella. Muzyka była całkowicie podporzadkowana tekstowi. Teksty psalmów opracowywano sylabicznie, czasem zdarzały się improwizacje melizmatyczne. Śpiewy pozostawały ametryczne. Wykorzystywano tylko skale diatoniczne. Muzykę tę przejął chorał gregoriański.

Istniała również muzyka taneczna i rozrywkowa, jednak do dziś zachowało się bardzo mało źródeł, mówiących o niej.


Mezopotamia
Muzyka związana z ceremoniałem religijnym (głównie Sumerowie) i jako muzyka dworska (Akadowie, Asyryjczycy). Wierzono, ze między mikro- a makrokosmosem istnieje harmonia. Muzyka może odbijać harmonię dzięki proporcjom matematycznym. Muzyka starożytnej Mezopotamii wywarła wielki wpływ na dzieje muzyki europejskiej, ponieważ stała się jednym z jej źródeł (obok muzyki Egiptu legła u podstaw muzyki Izraela, a także antycznej Grecji).


Prehistoria
Muzyka prehistoryczna (dawniej zwana muzyką prymitywną) jest terminem stosowanym w historii muzyki, obejmującym muzykę kultur przedpiśmiennych, mającą początek prawdopodobnie w paleolicie.


Starożytne Chiny
Muzyka chińska jest najstarszą ze wszystkich. Sposób śpiewania odbiegał od naturalnego sposobu wydobywania dźwięków i zbliżał się do towarzyszących mu instrumentów. Słowa miały większą wagę niż melodia. Muzyką często zajmowali się cesarze. Powstała wówczas muzyka kultowa, wokalna, ludowa i kameralna.




Istnieje wiele hipotez na temat początków muzyki. Jedne mówią o naśladowaniu odgłosów natury inne zaś o dźwiękach wydawanych przez otoczenie człowieka
(np. napięta cięciwa łuku)
Pierwszymi "eksperymantami" człowieka z muzyką były okrzyki, uderzanie o brzuch, skały, kłody czy brzękanie na wcześńiej wspomnianej cięciwie.
Archeolodzy twierdzą że muzyka zaczeła powstawać około 12 tys lat temu
Muzyka wyrastała z filozofii. Ideał to dźwięki długo brzmiące, wprowadzające słuchacza w określony stan emocji. Muzyka pomagała osiągnąć spokój. Powstaje pierwsza instytucja muzyczna – Cesarskie Biuro Muzyki
Instrumenty:

strunowe szarpane: lutnia, harfa, cytra;
aerofony: flet bambusowy, piszczałka, harmonijka ustna;
perkusyjne: grzechotki, brzękadła, gong – pojedyncze lub zawieszone po kilka na jednej ramie.
Istotne były również dzwony, których barwa miała znaczenie symboliczne. Dźwięk dzwonu oznaczał jesień, przemijanie, metal. Barwa bębnów mogła być natomiast symbolem północy, zimy, wody czy skóry.


Znano liczne instrumenty, zbliżone do instrumentów starożytnego Egiptu (lira, harfa, flet, obój). Przedmioty te traktowane były jak obiekty magiczne o wielkiej mocy. W ciągu wieków ich konstrukcja ulegała zmianie; np. lira ewoluowała z postaci 3-strunowej (ok., 3000 p.n.e.) do 15-strunowej (ok. 2300 p.n.e.), podobnie jak harfa (ewolucja od 4 do 22 strun). Dominowała tam muzyka wokalna.
Muzykę traktowano jako element kosmosu. Potwierdzały to badania Pitagorasa, który stworzył kwintowy system dźwiękowy i uważał, że proporcje dźwiękowe są odzwierciedleniem proporcji kosmicznych. Stad pochodzi pogląd o doskonałości harmonii muzycznej.

Damon z Aten (V w. p.n.e.) – stworzył podstawy teorii etosu. Był to sposób oddziaływania na człowieka. Każda skala i utwór oparty na tej skali miał mieć różny wpływ na psychikę odbiorcy. I tak skala:

dorycka oznaczała mestwo i odwagę;
frygijska - zachwyt;
lidyjska - trwogę i strach;
miksolidyjska - smutek, żałobę, powagę.

Dopatrywano się moralnego i leczniczego działania muzyki, dlatego rozwinęły się takie dziedziny jak muzykoterapia, muzykologia, teoria muzyki, pedagogika muzyczna, instrumentologia, akustyka.


Najwybitniejsi twórcy muzyki w starozytnej grecji:
-Safona
-Ajschylos
-Sofokles
-Eurypides
Zabytki muzyki starożytnej:
-Dwa hymny delfickie ku czci Apollina
-Hymn do Muzy
-Hymn do Słońca
-Hymn do Nemezis
-Hymn cheścijański z Oxyrynchos
Dramat Starogrecki
We wcześniejszych okresach, przed powstaniem dramatu, istniała liryka z udziałem aulosu czy kitary, wykonywana przez eodów i rapsodów. Uprawiano trzy rodzaje dramatu: tragedia, komedia i dramat satyrowy. W okresie hellenistycznym w dramacie brały udział grupy śpiewaków, tancerzy i aktorów.


Po podboju Grecji w Rzymie upowszechniły się instrumenty takie jak lira czy aulos. Muzyka podkreślała sławę i bogactwo, czemu służyło wykorzystanie dużych zespołów wokalnych i instrumentalnych. Wtedy też wykrystalizował się podział na twórców i słuchaczy. Wcześniej muzykę współtworzono.


W Rzymie tragedia nie zyskała popularności. Za to dużym powodzeniem cieszyła się komedia, będąca zlepkiem dialogów i popularnych piosenek. Duże znaczenie miała muzyka wojenna. Rozwinęło się muzykowanie uliczne. Używano instrumentów:

dętych blaszanych, jak buccina;
organów wodno-hydraulicznych.
Full transcript