Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Zobowiązania

No description
by

Marta Gołuch

on 19 April 2018

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Zobowiązania

jest wyrazem powinności dłużnika, która polega na obowiązku spełnienia świadczenia, co ma na celu zaspokojenie interesu wierzyciela.
Dług
Zobowiązania
Odpowiedzialność dotyczy pokrycia długu i obejmuje wszelkie ujemne konsekwencje przewidziane przez system prawny, związany z przymusową realizacją świadczenia.
Odpowiedzialność
odpowiedzialność osobista
Możliwe jest także odnowienie długu na mocy umowy między wierzycielem a dłużnikiem. Powoduje ono, że dawny dług przestaje istnieć, a jego miejsce zajmuje nowy. Sąd Najwyższy stwierdził, że warunkiem tego rodzaju konwersji jest istnienie niewątpliwego zamiaru odnowienia. W umowie musi być też jednoznacznie określone zobowiązanie, które ma być odnowione. Odnowienie może polegać na zobowiązaniu dłużnika do alternatywnego (przemiennego) świadczenia, innego niż było przewidziane w dotychczasowej umowie.
Odnowienie
Czym jest zobowiązanie
?
Czym jest świadczenie
Marta Gołuch
?
Jest to rodzaj stosunku cywilnoprawnego, łączący dłużnika z wierzycielem, który polega na tym, że "wierzyciel może żądać od dłużnika świadczenia, a dłużnik powinien świadczenie spełnić" (art. 353 § 1 k.c.).
Zobowiązanie
(łac. obligatio)
Klasyczna definicja z prawa rzymskiego brzmi:
Obligatio est iuris vinculum, quo necessitate adstringimur alicuius solvendae rei secundum nostrae civitatis iuria.
Co oznacza:
zobowiązanie jest węzłem prawnym, który zmusza nas do wykonania świadczenia pewnej rzeczy, według praw naszego państwa).
Jest ono przedmiotem stosunku zobowiązaniowego.
Świadczenie
Jest to określone zachowanie się, do którego jest zobowiązany dłużnik, a którego może domagać się od dłużnika wierzyciel.
Świadczenie jest więc takim zachowanie dłużnika, którego celem jest wypełnienie ciążącego na nim obowiązku prawnego, będącego zadośćuczynieniem roszczenia wierzyciela.
Może ono dotyczyć różnego rodzaju dóbr materialnych i niematerialnych, jak również usług będących przedmiotem świadczenia.
Rodzaje świadczeń
1. z uwagi na związek z czasem wyróżniamy:
- świadczenia jednorazowe
- świadczenia okresowe
- świadczenia ciągłe
Rodzaje świadczeń
2. z uwagi na właściwość przedmiotu świadczenia wyróżniamy:
- świadczenia podzielne
- świadczenia niepodzielne
Rodzaje świadczeń
3. z uwagi na przedmiot świadczenia wyróżniamy:
- świadczenia indywidualne
- świadczenia rodzajowe
Rodzaje świadczeń
3. z uwagi na przedmiot świadczenia wyróżniamy:
- świadczenia pieniężne
- świadczenia niepieniężne
miejsce spełnienia świadczenia
Miejsce spełnienia świadczenia określone jest przede wszystkim w treści zobowiązania lub przez jego właściwość.
Jeżeli jednak miejsce spełnienia świadczenia nie jest oznaczone ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione w miejscu, gdzie w chwili powstania zobowiązania dłużnik miał zamieszkanie lub siedzibę.
Jednakże świadczenie pieniężne powinno być spełnione w miejscu zamieszkania lub w siedzibie wierzyciela w chwili spełnienia świadczenia.
!
Jeżeli wierzyciel zmienił miejsce zamieszkania lub siedzibę po
powstaniu zobowiązania, ponosi spowodowaną przez tę zmianę nadwyżkę kosztów przesłania.
W przypadku, gdy zobowiązanie ma związek z przedsiębiorstwem dłużnika lub wierzyciela, o miejscu spełnienia świadczenia rozstrzyga siedziba przedsiębiorstwa (art. 454 k.c.).
UWAGA!
Świadczenie jednorazowe
polega na tym, że nie ma potrzeby odwoływać się do powtarzalności świadczeń lub czynnika czasu.
Świadczenie okresowe
polega na periodycznym spełnianiu świadczeń pieniężnych lub rzeczy zamiennych, przy czym każde świadczenie jest od innego niezależne (jest samodzielne) i nie składa się na jedną całość.
Świadczenie ciągłe
polegaja na określonym, stałym zachowaniu się dłużnika w czasie trwania zobowiązania, ale nie da się wyodrębnić powtarzających się czynności, które można by traktować jako świadczenia samodzielnego (typowy przykład – zaniechanie określonych czynności).
Podzielność świadczenia
Zgodnie z normą art. 379 § 2 KC świadczenie jest podzielne, jeżeli może być spełnione częściowo bez istotnej zmiany przedmiotu lub wartości. W świetle treści tego przepisu nie chodzi zatem o fizyczną możliwość wykonania świadczenia partiami. Przy ocenie tego, czy świadczenie jest podzielne nie chodzi także o to, że nie może ono być spełnione częściami, gdyż wartość części będzie mniejsza niż wartość całego świadczenia (zob. wyrok SN z dnia 13 czerwca 2008 r., sygn. akt I CSK 13/08). Zatem przy ocenie czy świadczenie jest podzielne w świetle przesłanek określonych w art. 379 § 2 KC nie jest bowiem istotne to, czy może być ono spełnione częściami, ale decyduje ocena, czy częściowe spełnienie świadczenia powoduje istotną zmianę jego przedmiotu czy wartości.
Świadczenie pieniężne
jego istota polega na transferze z majątku dłużnika do majątku wierzyciela określonej wartości dającej wyrazić się w sumie pieniężnej (por. art. 358(1) § 1 KC)
Przedmiotem świadczenia jest więc oznaczona wartość a nie konkretne środki płatnicze. Wartość świadczenia pieniężnego może być oznaczona przy pomocy pieniądza (środków płatniczych) lub innych niż pieniądz mierników wartości
(art. 3581 § 2 KC).
Spełnienie świadczenia
Spełnienie świadczenia pieniężnego następuje, gdy majątek wierzyciela powiększa się o wartość odpowiadającą wartości zobowiązania.
Spełnienie świadczenia pieniężnego może nastąpić przy pomocy gotówki, pieniądza elektronicznego (art. 4 ust. 1 pkt 5 PrBank).
Świadczenie pieniężne winno być spełnione w miejscu zamieszkania lub siedzibie wierzyciela (art. 454 § 1 zd. 2 KC).
Świadczenie pieniężne ma więc charakter długu oddawczego. Dłużnik ponosi w takim wypadku koszty transferu pieniędzy do miejsca zamieszkania (siedziby) wierzyciela i ponosi ryzyko związane z przekazaniem świadczenia wierzycielowi.
Świadczenie pieniężne z zasady powinno być spełnione w walucie, w której zostało wyrażone. Na mocy art. 358 § 1 KC dłużnik może jednak spełnić świadczenie w walucie polskiej, jeżeli spełnione są przesłanki tego przepisu
(zob. komentarz do art. 358).
Świadczenie niepieniężne
Przedmiotem świadczenia niepieniężnego w odróżnieniu od pieniężnego nie jest jedynie wartość wyrażona w określonych jednostkach pieniężnych, a uzyskanie ze strony dłużnika określonego działania (zachowania) bądź pozyskania dobra np. materialnego czyli oznaczonych rzeczy (np.: przeniesienie własności rzeczy, wykonanie usługi, napisanie utworu lub jego wykonanie, czy wykonaniu ugody, orzeczenia sądu (np.: naprawienie szkody, zwrot bezpodstawnego wzbogacenia).
Świadczenie indywidualne
Świadczenia oznaczone indywidualnie (co do tożsamości) – są to takie świadczenia, które są spersonifikowane od momentu powstania zobowiązania. Dłużnik wie, jaki konkretny przedmiot ma się znaleźć w majątku wierzyciela, aby uczynić zadość jego interesom.
Świadczenie rodzajowe
Świadczenia oznaczone rodzajowo (co do gatunku) – przedmiotem świadczenia jest określony przez wskazanie elementów rodzajowych, charakterystycznych dla przedmiotów mieszczących się w danej grupie.
Wtedy stosuje się takie kryteria jak miara, waga itd.
Termin spełnienia świadczenia
Termin spełnienia świadczenia powinien wynikać przede wszystkim z treści lub właściwości zobowiązania.
Jeżeli jednak termin spełnienia świadczenia nie jest oznaczony ani nie wynika z właściwości zobowiązania, świadczenie powinno być spełnione niezwłocznie po wezwaniu dłużnika do wykonania (art. 455 k.c.). W powyższym przypadku o terminie spełnienia świadczenia decyduje wierzyciel.
Jeżeli jednak dłużnik stał się niewypłacalny albo jeżeli wskutek okoliczności, za które ponosi odpowiedzialność, zabezpieczenie wierzytelności uległo znacznemu zmniejszeniu, wierzyciel może
żądać spełnienia świadczenia bez względu na zastrzeżony termin (art. 458 k.c.).
Zastrzeżenie terminu na korzyść
Termin spełnienia świadczenia może być zastrzeżony na korzyść dłużnika, wierzyciela lub obu stron.
Konsekwencją zastrzeżenia terminu spełnienia świadczenia na korzyść dłużnika jest uprawnienie dłużnika do wcześniejszego spełnienia świadczenia. Natomiast wierzyciel nie może żądać spełnienia świadczenia przed upływem wyznaczonego terminu.
Natomiast skutkiem zastrzeżenia terminu na korzyść wierzyciela jest brak jego obowiązku przyjmowania świadczenia od dłużnika przed upływem terminu. Wierzyciel może zaś żądać spełnienia tego świadczenia przed upływem określonego terminu.
W przypadku zastrzeżenia terminu na korzyść obu stron zarówno dłużnik, jak i wierzyciel nie mogą przed upływem terminu odpowiednio spełnić świadczenie lub żądać jego spełnienia.
Jeżeli termin spełnienia świadczenia oznaczony został przez czynność prawną poczytuje się w razie wątpliwości za zastrzeżony na korzyść dłużnika (art. 457 k.c.).
Wykonywanie zobowiązania
Zobowiązanie powinno być wykonane przez dłużnika zgodnie z jego treścią i w sposób odpowiadający jego celowi społeczno – gospodarczemu oraz zasadom współżycia społecznego, a jeżeli istnieją w tym względzie ustalone zwyczaje, także w sposób odpowiadający tym zwyczajom.
Przyczyny wygaśniecia zobowiązania
- spełnienie świadczenia
- potrącenie
- odnowienie
- zwolnienie z długu
- złożenie do depozytu sądowego
- zmiana wierzyciela lub dłużnika
Wykonanie zobowiązania
Do prawidłowo wykonanego zobowiązania niezbędne jest, aby dłużnik spełnił świadczenie należytej jakości.

Ustawodawca w art. 357 k.c. właściwie wskazał, że jeżeli dłużnik jest zobowiązany do świadczenia rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a jakość rzeczy nie jest oznaczona przez właściwe przepisy lub przez czynność prawną, ani nie wynika z okoliczności, dłużnik powinien świadczyć rzeczy średniej jakości.
Należyta staranność
Art. 355 k.c. zawiera regulację dotyczącą należytej staranności. W myśl tego przepisu dłużnik obowiązany jest do staranności ogólnie wymaganej w stosunkach danego rodzaju.
Należytą staranność dłużnika w zakresie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej określa się przy uwzględnieniu zawodowego charakteru tej działalności.
Zmiana przedmiotu świadczenia
Na mocy art. 453 k.c. dłużnik ma prawo zwolnienia się od zobowiązania poprzez spełnienie innego świadczenia niż to, które wynika z treści zaciągniętego zobowiązania.
Spełnienie zmienionego przedmiotu świadczenia możliwe jest wyłącznie za zgodą wierzyciela. Co więcej, zauważyć trzeba, że jeżeli przedmiot świadczenia ma wady, dłużnik obowiązany jest do rękojmi według
przepisów o rękojmi przy sprzedaży.
Elementy stosunku zobowiązaniowego
1. Podmioty stosunku
2. Przedmiot stosunku
3. Treść stosunku prawnego
Podmioty
Są dwa podmioty stosunku zobowiązaniowego:

-podmiot uprawniony - wierzyciel

-podmiot zobowiązany – dłużnik
Przedmiot
Przedmiotem stosunku jest określone zachowanie się dłużnika, którego spełnienia może się dopomagać wierzyciel – może być zaniechane
Treść
Treść stosunku stanowią uprawnienia wierzyciela i odpowiadające im obowiązki dłużnika.
Przyczyną powstania długu jest opóźnienie w wykonaniu zobowiązania, które może wynikać np. z umowy zawartej pomiędzy stronami, określającej dane świadczenie (np. umowy pożyczki), albo orzeczenia sądu lub decyzji administracyjnej.
Potrącenie
Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. Zatem druga strona nie musi wcale wyrazić zgody na takie potrącenie.
Oświadczenie o potrąceniu może być złożone w każdy sposób, który w dostatecznym stopniu ujawnia treść tego oświadczenia.
Warunkiem skuteczności takiego oświadczenia, jeśli chodzi o wzajemną wierzytelność pieniężną, jest skonkretyzowanie takiej wierzytelności zgłoszonej do potrącenia, a więc przede wszystkim dokładne
określenie kwoty pieniężnej, w jakiej ta
wierzytelność się wyraża.
Jeżeli wierzytelność była zabezpieczona poręczeniem lub ograniczonym prawem rzeczowym ustanowionym przez osobę trzecią (np. zastawem), poręczenie lub ograniczone prawo rzeczowe wygasa z chwilą odnowienia.
Aby tak się nie stało, poręczyciel lub osoba trzecia musi wyrazić zgodę na dalsze trwanie zabezpieczenia.
!
Dług to zespół obowiązków dłużnika, których wykonanie ma na celu zaspokojenie interesu wierzyciela, określonego wierzytelnością
(RadwanskiOlejniczakZobowiazaniaCzO, wyd. 5 nb. 38).

Wyróżniamy:
- dług oddawczy
- dług odbiorczy
Dług oddawczy
Rozstrzyga miejsce zamieszkania lub siedziby wierzyciela z chwili spełnienia świadczenia

Dług oddawczy jest wyjątkiem od zasady długu odbiorczego.
Dług odbiorczy
Rozstrzyga miejsce zamieszkania lub siedziby dłużnika z chwili powstania zobowiązania
Wyróżniamy
:
- odpowiedzialność osobistą
- odpowiedzialność rzeczową
Dziękuję za uwagę!
Marta Gołuch
Dłużnik jest zobowiązany do naprawienia szkody powstałej wskutek niewykonania bądź nienależytego wykonania zobowiązania, chyba że wykonanie bądź nienależyte wykonanie zobowiązania nastąpiło wskutek okoliczności, za które dłużnik nie ponosi odpowiedzialności.
odpowiedzialność rzeczowa
Full transcript