Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Ewolucja i Budowa Wszechświata

:)
by

Aleksandra Spiecha

on 20 May 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Ewolucja i Budowa Wszechświata

Ewolucja i budowa
Wszechświata

Rodzaje galaktyk
Istnieją trzy galaktyki, które do tej pory znamy...
Są galaktykami, które nie mają określonego symetrycznego kształtu. Stanowią ok. 5% populacji wszystkich galaktyk. Wyróżnia się również karłowate.
Galaktyka nieregularna
Galaktyka spiralna
To galaktyka posiadająca regularny kulisty
lub elipsoidalny kształt o gładkiej strukturze. Galaktyki eliptyczne są pozbawione wewnętrznej struktury; ich obrazy na zdjęciach nie mają wyraźnych granic
Galaktyka eliptyczna
Jak dużo galaktyk znajduje się we Wszechświecie?
Z czego składają się galaktyki?
W jakiej galaktyce żyjemy?
Nazwa naszej galaktyki to Droga Mleczna. Jest to galaktyka spiralna.
Słońce i planety Układu Słonecznego wchodzą w skład ramienia Oriona. Układ Słoneczny znajduje się w odległości ok. 2/3 jego długości licząc od środka Drogi Mlecznej. Słońce wraz z planetami otaczającymi je porusza się wokół środka naszej Galaktyki. Układ Słoneczny potrzebuje aż 230 milionów lat, by raz okrążyć środek naszej galaktyki
Gdzie znajduje się Słońce?
Ile planet znajduje się w Układzie Słonecznym?
Planety w kolejności od Słońca
Słońce
(Gwiazda)
Merkury
Wenus
Ziemia
Mars
Jowisz
Saturn
Uran
Neptun
Planety zewnętrzne
(Gazowe giganty)
Jakiego kształtu są te galaktyki?
Planety wewnętrzne
Wokół Słońca krąży 8 planet: Merkury, Wenus, Ziemia, Mars, Jowisz, Saturn, Uran
i Neptun. Oprócz nich znajdują
się w nim satelity naturalne niektórych planet, pas planetoid pomiędzy Marsem
a Jowiszem, komety, ciała meteorytowe, pył oraz gaz międzyplanetarny.
Galaktyka spiralna, jak sama nazwa wskazuje ma kształt spirali.
Eliptyczna ma kształt płaskiego dysku.
Natomiast galaktyka nieregularna nie ma określonego kształtu.
Gdzie jest Ziemia w naszej galaktyce?
Ziemia jest trzecią planetą od Słońca.

Astronomowie uważają, że we Wszechświecie istnieją setki miliardów galaktyk, jednak dokładna ich ilość jest nieznana. "Tak naprawdę nie wiemy," mówi Ed Churchwell, profesor astronomii na uniwersytecie Wisconsin-Madison. "Wiemy jedynie, że ich jest bardzo dużo".
Obok znajduje się zdjęcie ukazujące: Ultragłębokie Pole Hubble'a w którym znajduje się ponad 10 tys. widzialnych galaktyk.

Galaktyka to związany układ gwiazd, pyłu
i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii. Typowa galaktyka zawiera
od 107do 1012 gwiazd orbitujących wokół wspólnego środka masy.
Oprócz pojedynczych gwiazd, galaktyki zawierają dużą liczbę układów gwiazd oraz różnego rodzaju mgławice. Większość galaktyk ma rozmiary od kilku tysięcy do kilkuset tysięcy lat świetlnych.
To duży grawitacyjnie związany układ gwiazd, pyłu
i gazu międzygwiazdowego oraz niewidocznej ciemnej materii mający postać dysku z ramionami spiralnymi wychodzącymi ze środka zwanego zgrubieniem centralnym lub jądrem galaktyki.
Krąży w nim wiele ciał różnej wielkości, nazywanych planetoidami. Pas planetoid nazywany jest też głównym pasem, ponieważ w Układzie Słonecznym istnieją również inne zbiory małych ciał: pas Kuipera, dysk rozproszony i obłok Oorta, oraz wiele mniejszych skupisk, takich jak planetoidy bliskie Ziemi, centaury czy trojańczycy.
Pas planetoid
Pluton*
* Pluton stracił status planety w dniu 23.08.2006.
W tej chwili należy on do osobnej kategorii ciał Układu Słonecznego zwanych planetami karłowatymi. Poza tym należy on do do obiektów transneptunowych
i do pasa Kuipera, będąc jednym z obiektów zwanych plutonkami.
Bibliografia:
http://www.astronomia.biz.pl/galaktyki.html
http://pl.wikipedia.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna
http://portalwiedzy.onet.pl/55958,,,,galaktyka,haslo.html
Załogowa wyprawa na Marsa
To element programu eksploracji planety Mars, polegający na wysłaniu na nią ludzi w celu lepszego jej zbadania. Wyjątkowość tej misji będzie polegać
na tym, iż Mars jest odległy od Ziemi od 55 do nawet 400 milionów kilometrów.
To jedyny naturalny satelita Ziemi (nie licząc tzw. księżyców Kordylewskiego, które są obiektami pyłowymi i przez niektórych badaczy uważane za obiekty przejściowe). Jest piątym co do wielkości księżycem w Układzie Słonecznym.
Księżyc
Muzyka "Z archiwum X"
1.Teoria Wielkiego Wybuchu
2.Era Plancka (od 0 do 10-43sekundy)
3.Era wielkiej unifikacji (od 10-43 do 10-35 sekundy)
4.Era inflacji (od 10-35 do 10-33 sekundy)
5.Powstanie materii (od 10-33 do 10-5 sekundy)
6.Era nukleosyntezy (od 1 sekundy do 4 minuty)
7.Rozprzęganie materii i promieniowania (od 4 minuty do
300 000 lat)
8.Powstawanie galaktyk (od 300 000 lat do 2 mld lat)
9.Ewolucja chemiczna galaktyk (od 2 mld lat do dziś)
10.Powstawanie układów planetarnych
ETAPY POWSTAWANIA
WSZECHŚWIATA
Wielki Wybuch (ang. Big Bang), początek czasu, przestrzeni i materii tworzącej wszechświat. Istnienie Wielkiego Wybuchu jako pierwszy postulował w 1947 G. Gamow. Podstawę idei Wielkiego Wybuchu stanowił model rozszerzającego się wszechświata opracowany w 1920 przez A.A. Friedmana. Obecnie Wielki Wybuch jest powszechnie akceptowaną, choć ciągle udoskonalaną hipotezą kosmogoniczną.


Za hipotezą Wielkiego Wybuchu przemawia wiele danych doświadczalnych - przede wszystkim istnienie praktycznie jednorodnego mikrofalowego promieniowania tła (reliktowe promieniowanie) oraz ciągłe rozszerzanie się wszechświata (przesunięcie ku czerwieni, prawo Hubble’a).
Wybuch Supernowej może być tylko miniaturką Wielkiego
Wybuchu
Era Plancka
-okres o którym nie wiele wiadomo
-spodziewamy się, że ekspansja Wszechświata
powodowała, iż temperatura i gęstość malały
-"gęstość" oznacza tu całkowitą ilość materii i energii
zawartą w jednostce objętości, a nie tylko gęstość samej materii
-w erze Plancka (a także następnych) występowała
zdecydowana dominacja energii nad materią
-na zakończenie ery Plancka gęstość wynosiła 1097 kg/m3,
a temperatura 10 do 32 kelwinów.
Era Wielkiej Unifikacji

-warunki nadające się do badania w ramach istniejących
teorii cząstek elementarnych i podstawowych
oddziaływań fizycznych
-wszystkie oddziaływania, z wyjątkiem grawitacyjnego,
mające wpływ na cząstki - elektromagnetyczne, słabe
i silne - miały wówczas jednakową moc i były
nieodróżnialne (symetria między oddziaływaniami)
-t=10-35s -złamanie symetrii, przy temp. 10 do 28*C
-oddziaływanie silne oddzieliło się wtedy od
oddziaływania słabego i elektromagnetycznego, a jego
moc zaczęła przewyższać moc dwóch pozostałych, jak
ma to miejsce i dzisiaj


-załamanie symetrii spowodowało wydzielenie się dużej ilości energii, a próżnia zmieniła swój stan (proces przypominający przejście wody
w lód)
-wyzwolona energia przyspieszyła ekspansje Wszechświata
-skutek- dzisiejszy Wszechświat jest jednorodny
Era Inflacji


-wolniejsza ekspansja
-Wszechświat nadal zmniejszał gęstość i stygł
-w t=10-11s, temp. 2*10 do 15K, oddziaływanie słabe
oddzieliło się od oddziaływania elektromagnetycznego,
Wszechświat wypełniały głównie fotony, elektrony
i kwarki
- w t=10-5s, temp. 3*10 do 12K- łączenie kwarków
w protony i neutrony
Powstanie materii
-powstanie prostych jąder atomowych, jądra deuteru, helu i trytu
-ok.77% masy Wszechświata stanowiły protony, reszta cząstki alfa
-brak jąder ciężkich pierwiastków (zbyt mała gęstość, temperatura, zbyt mała obfitość cząstek alfa)
Era Nukleosyntezy
Nukleosynteza – proces, w którym powstają nowe jądra atomowe w wyniku łączenia się nukleonów, czyli protonów
i neutronów, lub istniejących już jąder atomowych i nukleonów. Obecny skład izotopowy Wszechświata jest głównie skutkiem naturalnej nukleosyntezy.
Wszechświat nadal się rozszerza i stygnie
-Po około 10000 lat od Wielkiego Wybuchu energia zawarta w promieniowaniu
stała się mniejsza od energii związanej z materią
-Po kolejnych 300 000 lat temperatura spadła do wartości 3000 kelwinów, w
tym momencie elektrony połączyły się z protonami i cząstkami alfa, tworząc
elektrycznie obojętne atomy wodoru i helu
-fotony prawie nie oddziałują z obojętnymi atomami, od tej chwili Wszechświat
stał się praktycznie przezroczysty dla promieniowania
-Fotony pozostałe po tej fazie rejestrujemy dzisiaj jako tzw. promieniowanie
reliktowe (zwane też kosmicznym promieniowaniem tła )
-Odkryte w 1965 roku przez Arno Penziasa i Roberta Wilsona
stanowi jeden z podstawowych dowodów poprawności teorii
Wielkiego Wybuchu (Ekspansja Wszechświata powodowała,
że promieniowanie reliktowe ochładzało się i jego
temperatura wynosi obecnie 2,7K)
ROZPRZĘGANIE MATERII I PROMIENIOWANIA
Powstanie galaktyk
-w tym czasie formowały się już struktury, które później przekształciły się w galaktyki
-proces formowania się galaktyk musiał przebiegać szybko, odkryto bowiem galaktyki znajdujące się w odległości kilkunastu miliardów lat świetlnych od nas (widzimy je takimi, jakie były kilkanaście miliardów lat temu, czyli zaledwie miliard czy dwa miliardy lat po Wielkim Wybuchu)

Komputerowa symulacja powstania galaktyk
-galaktyki skupiły w sobie większość materii Wszechświata
-początkowo gaz, z którego się utworzyły, składał się
prawie wyłącznie z wodoru i helu
-pierwsze pokolenie gwiazd
-najistotniejszą rolę w ewolucji chemicznej galaktyk pełnią
gwiazdy masywne (o masach przekraczających 8 mas słońca)
-każde kolejne pokolenie gwiazd powstających z zapadających
się obłoków gazu, zawiera coraz większą ilość pierwiastków
ciężkich (tzn. innych niż wodór i hel)
Ewolucja chemiczna galaktyk
Powstanie układów planetarnych
pierwsze gwiazdy, które powstały w galaktykach, nie miały
prawdopodobnie swoich układów planetarnych
-teorie formowania się planet sugerują że do ich powstania potrzebne są krystaliczne ziarna pyłu
-ziarna te zlepiając się tworzą większe ciała, tzw. Planetozymale będące zalążkami planet
-z ostatnich obserwacji wynika, że powstawanie planet jest zjawiskiem bardzo powszechnym
Składniki Wszechświata
Zdumiewająca hipoteza:
a) 4% materii we Wszechświecie
to zwykłe atomy
b) 23% -ciemna materia
c) 73% -ciemna energia (powoduje
przyspieszenie ekspansji
Wszechświata)

-Wszechświat to samopowtarzający się
fraktal
-następuje przechodzenie pomiędzy Wszechświatami poprzez czarną dziurę
(powstaje nowy Wszechświat o nieco zmienionych prawach fizyki)
Samopowtarzający się
Wszechświat

-Wszystko zależy od jest średniej gęstości materii wypełniającej
Wszechświat, inaczej mówiąc - jaka jest gęstość Wszechświata
(wprowadza się parametr gęstości Ω=gęstość krytyczna)
-Trzy możliwe przypadki:
a) Ω < 1- wszechświat będzie się rozszerzał, prędkość ucieczek galaktyk będzie większa od prędkości zerowej
b) Ω = 1-wszechświat będzie się rozszerzał, prędkość ucieczek galaktyk będzie zmniejszała się do zera
c) Ω > 1-wszechświat po pewnym czasie zacznie się
kurczyć, galaktyki zaczną się łączyć
-Obecnie znana gęstość wszechświata stanowi
zaledwie 1% gęstości krytycznej
Przyszłe losy Wszechświata
Autorzy: Aleksandra Spiecha,
Adrianna Biernat, Klaudia Fryt, Patrycja Borzęcka
Full transcript