Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Spacer po Warszawie z Wokulskim

Praca na j.polski w XXVIII LO im. Jana Kochanowskiego
by

Pawel Komorowski

on 30 May 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Spacer po Warszawie z Wokulskim

Spacer z Wokulskim po Warszawie Krakowskie numer cztery, mieszkania dwa. Dzwonię
Z biciem serca. A nuż mi odpowiedzą, że nie …
Odpowiadają: „Można”... Sklepy Wokulskiego Pawel Komorowski II B Zanim Wokulski wprowadził się do mieszkania przy Krakowskim Przedmieściu 4, mieszkał od 1861 roku u Ignacego Rzeckiego. Rzecki maiła swój pokój na tyłach sklepu Jana Mincla, czyli przy Krakowskim Przedmieściu 9. Stefan Godlewski, wiersz ze zbiorku “Śladami Wokulskiego”, 1937 r. Po powrocie z Bułgarii, między marcem a czerwcem 1878 roku przeprowadza się do ośmiopokojowego mieszkania przy Krakowskim Przedmieściu 4/2. Balkon mieszkania Wokulskiego Krakowskie Przedmieście 4 Tablica pamiątkowa wmurowana w dom przy Krakowskim Przedmieściu 4 Pałac Karasia Sklep Jana Mincla na Podwalu wg ilustracji Hanny Balickiej-Fribes zaczerpnięta z książki Moniki Wareńskiej „Warszawskim szlakiem Prusa” „ Na obu zaś końcach ulicy, niby pilnujące miasta szyldwachy, wznosiły się dwa pomniki. Z jednej strony król Zygmunt, stojący na olbrzymiej świecy, pochylał się ku Bernardynom, widocznie pragnąc coś zakomunikować przechodniom.
Z drugiego końca nieruchomy Kopernik, z nieruchomym globusem w ręku, odwrócił się tyłem do słońca, które na dzień wychodziło spoza domu Karasia, wznosiło się nad pałac Towarzystwa Przyjaciół Nauk i kryło się za dom Zamoyskich jakby na przekór aforyzmowi: „Wstrzymał słońce, wzruszył ziemię.” Wokulski, który w tym właśnie kierunku wyglądał ze swego balkonu, mimo woli westchnął przypomniawszy sobie, że jedynymi wiernymi przyjaciółmi astronoma byli tragarze i tracze, nie odznaczający się, jak wiadomo, zbyt dokładną znajomością zasługi Kopernika. „ Nie zachowała się „najżółciejsza kamienica w Warszawie”, czyli kamienica Łęckich, którą Wokulski kupił na licytacji w Pałacu Paca.

Trzypiętrowy dom z parą żelaznych balkonów stał jeszcze przed wojną przy Kruczej 26 (między Wspólną a Wilczą).

Prus pisząc „Lalkę” mieszkał przy Kruczej 25, w domu również obecnie nieistniejącym, a zatem był sąsiadem pani Stawskiej, baronowej Krzeszowskiej i wesołych studentów.

Z lewej strony zdjęcie z czasów Prusa, z prawej - obecny wygląd skrzyżowania. Aleje Jerozolimskie Tamka Aleje Ujazdowskie „Pan Tomasz Łęcki z jedyną córką Izabelą i kuzynką panną Florentyną nie mieszkał we własnej kamienicy, lecz wynajmował
lokal, złożony z ośmiu pokojów, w stronie Alei Ujazdowskiej.
Miał tam salon o trzech oknach, gabinet własny, gabinet córki,
sypialnią dla siebie, sypialnią dla córki, pokój stołowy, pokój dla panny Florentyny i garderobę, nie licząc kuchni i
mieszkania dla służby, składającej się ze starego kamerdynera Mikołaja, jego żony, która była kucharką, i panny służącej, „ Koniec Zatrzymał się w połowie drogi i patrzył na ciągnącą się u jego stóp dzielnicę między Nowym Zjazdem i Tamką. Uderzyło go
podobieństwo do drabiny, której jeden bok stanowi ulica Dobra, drugi — linia od Garbarskiej do Topieli, a kilkanaście
uliczek poprzecznych formują jakby szczeble. „ Wokulski uczuł znużenie, siadł i patrzył.
W spokojnej powierzchni wody odbijała się Saska Kępa,
już zieleniejąca, i praskie domy z czerwonymi dachami;
na środku rzeki stała nieruchoma berlinka.
Nie większym wydawał się ten okręt, który zeszłego lata widział Wokulski na Morzu Czarnym,
unieruchomiony z powodu zepsucia się machin…” „ Ruch na świeżym powietrzu uspokoił go; doszedł do Alei Jerozolimskiej i skręcił nią ku Wiśle. Owiał go rześki wiatr wschodni i zbudził te nieokreślone uczucia, które tak żywo przypominają wiek dziecinny. Zdawało mu się, że jeszcze na Nowym Świecie był dzieckiem i że jeszcze czuje w sobie drgające fale młodej krwi. Uśmiechał się do piaskarza wiozącego swój towar nędznym koniem w podługowatej skrzyni, a żebrząca wiedźma wydała mu się bardzo miłą staruszką; cieszył go świst rozlegający
się w fabryce i chciał pogadać z gromadką rozkosznych malców, którzy ustawiwszy się na przydrożnym pagórku ciskali kamieniami na przechodzących Żydów. Uporczywie odsuwał od siebie myśl o dzisiejszym liście i jutrzejszej wizycie u Łęckich; chciał być trzeźwym, ale namiętność przemogła. ” Godlewski S., Grzeniewski L., Markiewicz H., „Śladami Wokulskiego”, Warszawa 1957
Kulczycka-Saloni J., hasło: Bolesław Prus, [w:] Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. II, PWN, Warszawa 1984.
Kulczycka-Saloni J., hasło: Lalka, [w:] Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny, t. I, PWN, Warszawa 1984
Prus B., „LALKA”, PAŃSTWOWY INSTYTUT WYDAWNICZY , Warszawa 1977
Szweykowski, „Twórczość Bolesława Prusa”, Warszawa 1972.
Grzeniewski L., hasło: kompozycja i ideologia [w:]” Warszawa w LALCE B. Prusa”, Warszawa 1965
Przybyła Z., „LALKA Bolesława Prusa: semantyka, kompozycja, konteksty”, Rzeszów 1995
Markiewicz H., „‘Lalka’ Bolesława Prusa”, CZYTELNIK ,Warszawa 1967r. Bibliografia Warszawa
Full transcript