Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Sztuka renesansu

No description
by

Aleksandra Rzeźnikowska

on 9 April 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Sztuka renesansu

Sztuka renesansu Narodziny epoki Renesans narodził się we Włoszech w XIV wieku. To stamtąd na resztę Europy zaczęły promieniować nowe ideały i prądy. Włochy właśnie były ojczyzną genialnych artystów, naukowców, wynalazców, filologów i pisarzy. Nazwa epoki Nazwa Renesans pochodzi od francuskiego słowa renaissance, które oznacza powtórne narodziny. Terminem tym nazywany jest okres w historii idei, sztuki i literatury, trwający od XIV do XVI wieku. W polskim literaturoznawstwie epokę tę określa się również mianem Odrodzenia. Był to bowiem czas, w którym odrodził się po pierwsze człowiek, po drugie nauka i sztuka, po trzecie starożytność, po czwarte wreszcie – odrodziła się ciekawość świata.

Odrodzenie oznacza przede wszystkim ożycie nowożytnego piśmiennictwa, intensywny rozwój sztuki, a zwłaszcza rozkwit literatur narodowych, malarstwa, rzeźby i architektury. Powtórnie narodziły się ideały Starożytności, jednak w zupełnie nowym odczytaniu ludzi Renesansu. Przez wiele lat niesłusznie oceniano epokę Średniowiecza, jako wieki ciemne pod względem osiągnięć naukowych, filozofii czy sztuki. Odrodzenie ludzkości – Renesans – miało kontrastować z tamtym „zacofanym światem”. Jednak współcześnie zrewidowano opinie o czasach przedrenesansowych i oddano Średniowieczu sprawiedliwe miejsce w dziejach kultury. Nie zmienia to jednak faktu, że dopiero XVI wiek okazał się początkiem „współczesności”. Sztuka renesansu W okresie renesansu w sztuce zaczęły obowiązywać wzorce klasyczne i naturalizm. Sztuka renesansu odzwierciedlała idee epoki. Cechowała ją harmonia formy, spokój, statyczność, jasność konstrukcyjna, piękno osiągane poprzez zastosowanie określonych proporcji(wzorowanych na antycznych). Łączono tematyki dzieł, np. motywy mitologiczne współistniały z chrześcijańskimi. Twórczość renesansowa sławiła człowieczeństwo i piękno świata widzialnego, rezygnując ze skrajnie duchowego podejścia do sztuki, jakim charakteryzował się okres średniowiecza. Renesans przejął wiele klasycznych technik, na przykład w takich dziedzinach jak architektura czy rzeźba. Twórcy renesansowi zacierali granice między różnymi dziedzinami sztuki i literatury. Autorzy nie pozostawali jednak anonimowi, tak jak to było w średniowieczu. Chcieli uzyskać powszechne uznanie. zainteresowanie człowiekiem i otaczającym go światem
przedstawianie scen religijnych w nowym ujęciu (zeświecczenie interpretacji)
dążenie do pogodzenia antyku z ideologią chrześcijańską, wiary z wiedzą, intuicji z rozumem
trójwymiarowość i perspektywa(zbieżna i powietrzna)
realizm w przedstawianiu świata i człowieka
gloryfikacja dłoni w portretach
schemat włoskiego portretu (układ centralny, symetryczny, zamknięty w trójkącie równoramiennym, na tle okna lub pejzażu)
alegorie i myślenie symboliczne (każde pojęcie abstrakcyjne ma umowny obraz wyrażający jego treść)
różnorodna skala barw, cieni i odcieni
wykorzystanie światła i półcieni w oddaniu nastroju obrazu
pojawienie się tonda (okrągła kompozycja)
techniki: mokry fresk, tempera na drewnie, olej na płótnie Malarstwo przestawianie nagiego, pełnego dynamizmu ludzkiego ciała
doskonale wyszczególnione części anatomiczne ludzkiego ciała
realizm i dynamizm
bogactwo form i różnorodność w tematyce
materiał: kamień (głównie marmur), odlewy z brązu
popiersia portretowe, posągi konne, akty i przyścienne nagrobki niszowe oraz płaskorzeźby Rzeźba sięganie do wzorów architektury antycznej
zachowanie idealnej proporcji budowli, monumentalność obiektu, perspektywa
budowla o zróżnicowanej podstawie, najczęściej na planie krzyża greckiego, kwadratu, wieloboku, koła,
prostokąta, planu centralnego
zakończenie budowli zwieńczone kopułą podzieloną na kasetony
zastosowanie półkolistych form zdobniczych np. łuku pełnego koła
licznie stosowane arkady spełniające ideał harmonijnej i rytmicznej kompozycji przestrzennej
zastosowanie kolumn, filarów, krużganków
silne akcentowanie kierunków poziomych i kompozycji przestrzennych
duże, okrągłe, trójskrzydłowe okna
zanik sklepień ostrołukowych, na rzecz kolebkowych, zwierciadlanych, żagielkowych, bogato zdobionych malowidłami
najczęściej używanym materiałem budowlanym był: kamień, cegła i drewno
rozwój architektury świeckiej Architektura Najwybitniejsi przedstawiciele
sztuki renesansu Leonardo da Vinci "Dama z gronostajem" "Mona Lisa" "Ostatnia wieczerza" Michał Anioł Buonarotti Kopuła Bazyliki św. Piotra
na Watykanie "Stworzenie Adama" "Wyganie z raju" Dawid Mojżesz Pietà watykańska Pietà Florencka Pietà Rondanini Rafael Santi "Szkoła ateńska" "Madonna sykstyńska" Sandro Botticelli "Narodziny Wenus" "Wiosna" Filippo Brunelleschi Kopuła Katedry
Santa Maria del Fiore Szpital Niewiniątek
we Florencji Bazylika San Lorenzo Donatello Dawid Hans Holbein (młodszy) Portret Henryka VIII Portret Jane Seymour Portret Anny z Kleve Portret Katarzyny Howard Jan van Eyck "Portret małżonków Arnolfinich" Pieter Bruegel "Pejzaż z upadkiem Ikara" "Pejzaż z przypowieścią o siewcy" "Wieża Babel" Medyceusze - pierwsi mecenasi sztuki Herb Kosma I Medyceusz Wawrzyniec Wspaniały "Pokłon Trzech Króli" Dziękujemy za uwagę! Ula Kasprzyk i Ola Rzeźnikowska
Full transcript