Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

SPOSOBY OCHRONY PRZYRODY

No description
by

by Aga

on 26 February 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of SPOSOBY OCHRONY PRZYRODY

OCHRONA
INDYWIDUALNA
Obejmuje się pojedyńcze osobniki dango gatunku ( np. drzewa), obiekty przyrody nieożywionej (m.in. głazy narzutowe) i małe fragmenty ekosystemów szczególnie cenne dla zachowania różnorodności biologiczn (np. wydmy, stanowiska rzadko spotykanych gatunków roślin). Jest to najstarsza forma ochrony przyrody.
GATUNKOWA
Podlegają wszystkie osobniki danego gatunku, niezależnie od miejsca w którym przebywają. Zazwyczaj obejmuje się nią gatunki wymierające lub gatunki występujące w nielicznych miejscach.
Ma na celu zachowanie naturalnych procesów przyrodniczych, takich jak sukcesy ekologiczne czy ewolucja biologiczna. Obejmuje się nią określony teren wraz ze wszystkimi znajdującymi się na nim organizmami oraz elemntami przyrody nieożywionej. Zakres tej formy ochrony jest zawsze dostosowany do potrzeb danego obszaru.
OBSZAROWA
OCHRONA
Bierne sposoby ochrony nazywane też konserwatorskimi . Polegają one na zabezpieczaniu terenu przed wpływami zewnetrznymi i powstrzymywaniu się od ingerencji w przyrodę.
CZYNNA
Polega ona na stosowaniu zabiegów zmierzających do zachowania lub przywrócenia pożądanego stanu liczebności konkretnych gatunków zamieszkujących dany ekosystem .
BIERNA
OCHRONA
Na obszarach znajdujących się pod ochroną ścisłą niedozwolona jest jakakolwiek ingerencja człowieka w ekosystem . Chroni się też zachodzące na nich procesy przyrodnicze i wytępujące gatunki oraz siedliska. Wszystkie osobniki gatunku objętego ochroną ścisłą są chronione przez cały rok na terenie całego kraju.
CZĘŚCIOWA
ŚCISŁA
Na obszarach objętych ochroną częściową dopuszcza się niektóre formy ingerencji człowieka w przyrodę (np. gospodarka leśna,turystyka). W ramach ochrony częściowej dopuszczalna jest regulacja liczebności objętego nią gatunku w określonych porach roku lub fazach cylku życiowego.
Ochrona może odbywać się w miejscu występowania objętych nią gatunków i elementow przyrody nieożywionej (
OCHRONA

IN SITU
) lub poza nim (
OCHRONA EX SITU
). Celem ochrony ex situ jest rozmnożenie osobników lub zachowanie puli genowej gatunku. Dzięki czemu możliwe jest przywrócenie gatunków do środowiska naturalnego w taki sposób, aby istniała szansa na utworzenie samodzielnych, zdolnych się długotrwale utrzymać, populacji.
RESTYTUCJA
- odbudowa populacji pojedynczego gatunku np.w specjalnych hodowlach.
REINTRODUKCJA
-wprowadzenie gatunku na obszar, na którym wcześniej wyginął. Osobnii mogą pochodzić z innego terenu lub z hodowli.
SPOSOBY OCHRONY PRZYRODY
Ochrona indywidualna a ochrona gatunkowa
Szczególnie cennego osobnika danego gatunku, np. wieloletni dąb, chroni się jako obiekt przyrodniczy m.in. przez podpieranie gałęzi czy używanie środków grzybobójczych . Zagrożony wyginięciem gatunek, np. kozioroga dębosza, chroni się poprzez zapobieganie degradacji jego siedlisk. Zdarzają się jednak sytuacje, w których ochrona indywidualna osobnika jednego gatunku koliduje z możliwością zachowania innego gatunku.
Rosnące w Rogalinie kilkusetletnie dęby objęte są ochroną indywidualną. Stanowią one jednak pożywienie objętego ochroną gatunkową kozioroga dębosza. Zachowanie dębów i utrzymanie kozioroga wymaga więc pogodzenia ze sobą dwóch sprzecznych interesów.
W Owczarach (woj. świętokrzyskie) występują jedne z najlepiej zachowanych ekosystemów trawiastych w naszym kraju, przypominające dalekie stepy Ukrainy. Aby je utrzymać, niezbędne jest podejmowanie aktywnych działań ochronnych, bez których obszary te zostałyby szybko zdominowane przez krzewy , takie jak tarnina i głóg. Dlatego w okresie od wiosny do jesieni wypasa się na nich około 100 owiec wrzosówek, kilka kóz oraz dwa koniki polskie, a w lipcu dodatkowo kosi się trawy.
Kiedy potrzebna jest ochrona czynna?
Interwencja człowieka na niektórcyh obszarach chronionych jest potrzebna wtedy, gdy:
ich biocenozy powstały w wyniku długotrwałego oddziaływania ludzi,
są one tak małymi fragmentami większych ekosystemów, że nie wszystkie gatunki mogą na nich przetrwać,
są narażone na zanieczyszczenia lub inne zagrożenia z uwagi na sąsiadujące, silnie zmienione przez ludzi ekosystemy,
panujące w nich warunki środowiskowe zostały zmienione w stosunku do warunków występujących naturalnie.
Ochroną częściową objęci są:
ŚLIMAK WINNICZEK

GRZYBIEŃ BIAŁY
Można go zbierać w okresie od 1 do 31 maja, przy czym muszle osobników muszą mieć co najmniej 30 mm średnicy.
Jest on objęty ochroną głównie ze względu na zanik jego naturalnych siedlisk. Często uprawia się go jako roślinę ozdobną w stawach parkowych.
Przykładem ochrony ex situ są banki genów, w których przez bardzo długi czas przechowuje się materiał genetyczny różnych gatunków. Gromadzi się w nich m.in. komórki rozrodcze, nasiona, zarodniki, tkanki i całe organizmy, co ma umożliwić odtworzenie populacji danego gatunku w przyszłości
Materiał genetyczny zwierząt jest gromadzony w ramach projektu "Zamrożona arka". Próbki, przechowywane w temperaturze ciekłego azotu (-196 C), mogą przetrwać nawet tysiące lat.
Nasiona roślin są przechowywane w Globalnym Banku Nasion na Spitsbergenie. Umiejscowione w zamarzniętej skale pomieszczenia umożliwiają przechowywanie 4,5 mln próbek (ok. 2 mld nasion).
Przykładem udanej restytucji w Europie jest odbudowa populacji żubra nizinnego. Po I wojnie światowej na naszym kontynencie ocalały jedynie 54 osobniki tego gatunku. Aby zwiększyć jego liczebność, ropoczęto hodowlę żubrów w ogrodach zoologicznych i ośrodkach hodowlanych na terenie kilku państw, m.in. w Polsce. Dzięki tym staraniom obecnie populacja żubra nizinnego w Europie liczy kilka tysięcy osobników.
Nawięcej żubrów w Polsce zamieszkuje Puszczę Białowieską oraz Bieszczady.
Dzięki prowadzonemu od ponad 30 lat programowi reintrodukcji bobra gatunek ten występuje obecnie na terenie niemal całej Polski.
Utrzymanie procesów ekologicznych i stabilności ekosystemów
Zachowanie różnorodności biologicznej organizmów na wszystkich poziomach
Zapewnienie ciągłości
istnienia gatunków i ekosystemów
Przywracanie do stanu właściwego zasobów i składników przyrody
Kształtowanie przyjaznych przyrodzie postaw społecznych
CELE OCHRONY PRZYRODY
TORFOWISKA WYSOKIE to podmokłe tereny, które powstają w zagłębieniach obszarów bezodpływowych. Występuje na nich wiele gatunków roślin i zwierząt niespotykanych w innych ekosystemach. Głównym zagrożeniem dla torfowisk jest obniżenie poziomu wód gruntowych, powodujące ich wysychanie. Najczęściej dzieje się tak wskutek nadmiernej eksploatacji torfu lub odwadniania przyległych do torfowisk terenów rolniczych. Ochrona torfowisk koncentruje się przede wszystkim na utrzymaniu odpowiedniego poziomu wód na ich obszarze, np. poprzez budowę tam hamujących odpływ wody z torfowiska lub usuwanie zadrzewień.
Stopień zagrożenia gatunków zasiedlających torfowiska można określić na podstawie zmian zasięgu i liczebności np. modrzewnicy zwyczajnej. Spadek jej liczebnoście świadczy o zagrożeniu również populacji innych gatunków, które mają podobne wymagania siedliskowe.
KONIEC =)
W naszym kraju realizuje się kilkanaście projektów restytucji różnych gatunków zwierząt. Są to między innymi ryby wędrowne (jesiotr, łosoś, certa), sokół wędrowny, bóbr europejski i niepylak apollo. Prowadzi sie również restytucję zagrożonych gatunków rożlin, między innymi jodły pospolitej.
Full transcript