Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Güney Amerika Ülke Raporu

No description
by

sanane banane

on 6 June 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Güney Amerika Ülke Raporu

Brezilya
Başkent :

Brasilia

Nufusu :

194,4milyon

Dili :

Portekizce
Siyasi ve idari yapı
Brezilya, “Başkanlık” sistemiyle yönetilen “Federal Cumhuriyet”tir. 26 eyalet ve bir federal başkentten oluşan bir devlettir. Toplam 5.560 belediye vardır. Eyalet valilerinin federal meclis ve senatörler üzerinde güçlü etkisi bulunmaktadır.
Başkan, federal hükümetin yürütme kurulunun başıdır. 4 yılda bir ve en fazla iki dönem üst üste seçilebilir.
Brezilya
Nufus ve işgücü yapısı
Dünyanın en kalabalık beşinci ülkesi olan Brezilya’nın 2009 yılı ortaları itibarıyla nüfusu, 194,4 milyon kişiden oluşmaktadır.Nüfus dağılımı sahil boyunca uzanan dar bir kıyı şeridinde yoğunlaşmıştır.Brezilya’da üç farklı ırk ve bunların karışımından söz edilebilir.
Yerli halk yani Güney Amerika yerlileri, Avrupa’dan gelmiş beyazlar
Afrika’dan gelmiş siyahlar

GENEL EKONOMİK DURUM
Ekonomik Yapı :
Ekonomi Politikaları
Brezilya, 1990’lı yıllardaki liberalizasyon çabalarının sonucunda özellikle otomotiv sanayi ve altyapı modernizasyonunda özelleştirme ve doğrudan yabancı yatırımlar sayesinde önemli gelişmeler sağlamıştır. Ürün çeşitliliğini artıran Brezilya, göreceli olarak kapalı ekonomi niteliğini halen korumaktadır.

2000’li yılların başlarında,ikinci büyük kalkınma hızını yakalamış olan Brezilya’nın, Rusya, Hindistan ve Çin (BRIC Ülkeleri) ile beraber 2050’li yıllarda dünyanın ekonomik kaderini belirleyecek ülkelerden biri olacağı tahmin edilmektedir.

Ekonomik Durum
EKONOMİK GÖSTERGELER ve DÜNYA EKONOMİSNE ETKİLERİ
Güney Amerika’nın en büyük ekonomisi olan Brezilya, IMF’nin 2011 yılı GSYİH değeriyle dünya ülkeleri listesinde altıncı sırada yer alıyor. Rusya, Hindistan ve Çin ile beraber 2050’li yıllarda dünyanın ekonomik kaderini belirleyecek ülkelerden biri olacağı tahmin edilen Brezilya; yeni bulunan rezervlerle de geleceğin petrol devlerinden biri olmaya aday.
DOĞRUDAN YABANCI YATIRIMLAR
Brezilya’da yabancı yatırımlara uygun koşullar sağlanmasına rağmen, devlet tekelinde olan petrol arama ve çıkarma, iletişim-medya, maden cevherleri, atom enerjisi, madenler ve diğer minerallerin araştırma ve çıkarılması, kırsal bölgelerde mülkiyet edinme, hava taşımacılığı ve finans sektörünün bazı dallarında yabancı yatırımlara bazı kısıtlamalar getirilmiştir. Yapılan anayasa değişiklikleriyle, yerli ve yabancı sermayeye sağlanan teşvikler arasındaki farklılığın yok edilmesine çalışılmaktadır.

Doğrudan Yatırımlar
DIŞ TİCARET
Brezilya, geleneksel pazarı olan Amerika kıtası ve Avrupa Birliği’nin yanında son dönemde Afrika, Ortadoğu, Doğu Avrupa ve Asya pazarlarına yaptığı ihracatın oranını önemli ölçüde artırmıştır. Güney-Güney ticareti olarak tanımlanan ve dünya ticaretinde giderek daha ağırlık kazanan eğilimde Brezilya’nın payı büyüktür. Brezilya’nın dış ticaretinde ABD, Çin, Arjantin ilk üç sırada yer almaktadır .

Dış Ticaret
İHRACAT
Brezilya’nın ihracatı iki ana kategoriye ayrılır; (1) Ham ve yarı işlenmiş ürünler; demir, alüminyum, manganez ve diğer madenler; soya, şeker, kahve, kakao, pamuk, mısır, yaprak tütün, meyvalar ve diğer tarım ürünleri, her tür et
İmal edilmiş mallar, uçaklar, motorlu araçlar, gemiler, lokomotifler ve vagonlar, bu araçlara ait yedek parçalar, demir ve çelik alaşımları ve ürünleri, kağıt, mekanik sistemler, buhar veya elektrik ve elektronik motorları, makine ve donanımları, fiberoptik dahil iletişim sistemleri, eczacılık ürünleri, kozmetik ve ilaçlar, hastane tıp ve diş tedavisi donanımları, tekstil, ayakkabı, müzik aletleri, oyuncaklar, mobilya ve ev eşyaları, bilgisayarlar ve yazılım dahil büro makineleri, plastik ürünler, işlenmiş sığır eti, tavuk ve diğer etler, portakal suyu, meyvalar, sebzeler, kahve, balık ve diğer gıdalar.

Çin, ABD, Arjantin, Hollanda, Almanya, Japonya, İngiltere, Venezüella, Hindistan, Belçika, İtalya, Fransa, Rusya, Meksika ve Şili Brezilya’nın başlıca ihraç pazarları arasında sayılmaktadır.

TÜRKİYE

BREZİLYA

İLİŞKİSİ
TÜRKİYE

BREZİLYA

İLİŞKİSİ
Coğrafi uzaklığın fazla olması ve ülkelerin birbirini iyi tanımaması nedeniyle bugüne kadar çok düşük seviyelerde seyreden Türkiye-Brezilya ekonomik ilişkileri, özellikle aynı konularda iş yapan firmaların ve kurumların işbirliğine giderek ortak üretim ve pazarlama yapmaları halinde büyük bir potansiyel taşımaktadır. Genel olarak Brezilya tarafı Türkiye ile işbirliği yapmak açısından konuya olumlu yaklaşmaktadır. Türk işadamlarının Brezilya’yı daha iyi tanıyıp, aktif bir şekilde konuya eğilmeleri, ülkeler arasındaki ticaret hacminin artmasında ve Türkiye açısından ekside olan dengenin düzeltilmesinde önemli rol oynayacaktır.

Karşılıklı iş yapmak isteyen türk firmaları için öneriler
Gerek vergi mevzuatının karmaşıklığı gerekse bürokrasinin fazlalığı nedeniyle, piyasanın içerisinde bulunmadan doğrudan satış yapmak isteyen firmalarımızın başarı şansı nispeten düşüktür. Bu nedenle ihracatçı firmalarımızın profesyonel bir toptancı ve dağıtıcı ile çalışması veya bizzat kendisinin Brezilya’da firma kurarak dağıtımını yapması ihracatını kolaylaştıracaktır. Firmalarımızın piyasayı yerinde araştırması, fuarlara katılarak gözlemde bulunması, bir süre piyasa işleyişi hakkında bilgi toplaması yatırım kararı için gerekli olacaktır. İlgili üründe piyasada
potansiyel görülmesi halinde, vergilerin veya bürokrasinin fazlalığı yıldırıcı bir etken olarak görülmemelidir. Zira bu nedenlerden dolayı rekabet tam anlamıyla yerleşmediğinden, kar marjları oldukça yüksek durumdadır

Nüfus:16,6 milyon (2012 yılı nüfus sayımı)
Yüzölçümü:756.946  km2
Başkent:Santiago
Kişi Başına Düşen Milli Gelir:19.138 ABD Doları (2013 tahmini)
Büyüme Oranı:%4,4 (2013 tahmini)
Döviz Kuru:1 ABD $ = 495,3 Ps (2013 tahmini)
Başlıca Şehirler:Santiago (6,7), Bio Bio (2,0), Valparaíso (1,7), Maule (1,0), La Araucanía (0,9), O’Higgins (0,9) (milyon)
Telefon Kodu:+56

ŞİLİ
SİYASİ VE İDARİ YAPI
1810 yılında İspanya'ya karşı bağımsızlığını ilan etmesine rağmen kalıcı başarıya 1818 yılında ulaşılmıştır. 11 Mart 1981’de ilk Anayasa yürürlüğe girmiştir. Şili Anayasası İspanya, Fransa ve Avusturya anayasalarından esinlenerek hazırlanmıştır .

NUFUS VE İŞGÜCÜ
17,2 milyon nüfusa sahip olan Şili’de nüfus artış hızı % 0,88, yaş ortalaması 31,7’dir.Nüfusun % 18,2’si yoksulluk sınırının altında yaşamakta olup, gelir dağılımı adaletsizdir. 2008 yılı verilerine göre Şili nüfusunun % 88’i kentlidir. Nüfusun % 40’ı başkent Santiago ve çevresinde yaşamaktadır.
GENEL EKONOMİK
DURUMU
Şili ithal ikameci ekonomi politikalarını 1970’lerin ortasında, diğer Latin Amerika ülkelerinden yaklaşık on yıl önce terk etmiş ve liberal ekonominin uygulanması doğrultusunda önemli adımlar atmıştır. Bu durum, üretim artışını ve rekabeti beraberinde getirmiş, madencilik ve balıkçılık başta olmak üzere geleneksel ihracat endüstrilerinde büyüme kaydedilmiştir .

Ekonomi Politikaları
Mart 2010’da Başkanlık görevini devralan Pinera hükümetinin önceliği, makroekonomik istikrardan ödün verilmeden depremin hasarlarının giderilmesi olacaktır. Bu dönemde liberal dış ticaret ve yatırım politikalarının sürdürüleceği ve yeniden inşa sürecinde düzenlenecek yardım programları çerçevesinde istihdamın ve tüketimin artacağı tahmin edilmektedir. 2010–2014 yılları için deprem öncesinde öngörülen % 6 ekonomik büyüme ve her yıl 200.000 kişiye yeni iş olanakları sağlanması hedefleri korunmakla beraber; sağlık, eğitim ve altyapı yatırımlarının artması hedeflenmektedir.

ÜLKEDE İŞ KURMA MEVZUATI
Şili’de şirket kurma ile ilgili işlemler maliyetli olmayıp, yaklaşık 1 ay sürmektedir. Doğrudan maliyet
kalemleri avukatlık ücreti için yaklaşık 1500 Dolar ve noter ücreti, ticaret sicil kaydı ve resmi gazetede yayınlama gibi masraflar için de yaklaşık 450 Dolar’dır. Şili’de şirket kurulması için yerel ortaklık şartı bulunmamaktadır. Şili’de şirket kurmanın ilk adımı, Şili Konsolosluğu’na Şili’de yatırım yapma niyetine ilişkin bir bildirimde bulunmaktır. Bu formda işin niteliği ve yatırım yapılacak sermaye miktarına ilişkin bilgiler bulunmalı, ayrıca devamlı İkametgah için vize başvurusu yapılmalıdır.

Şili kanunlarına göre ülkede değişik türlerde şirket kurulması mümkün olup, her bir şirket türü farklı hukuki uygulamalara ve vergiye tabidir.

Ekonomik Yapı
YATIRIM TEŞVİKLERİ
Şili Ekonomik Gelişme Ajansı (CORFO), belirli sektörlerde Santiago dışındaki eyaletlerde doğrudan yabancı yatırımları teşvik etmek amacıyla Şili Yatırım Planı’nı uygulamaktadır. Özellikle biyoteknoloji,
Ar-Ge, elektronik ve mühendislik alanlarında, madenlerin katma değer artışı sağlanarak ihracatının artırılması için çeşitli teşvikler sunulmaktadır.

Dış Ticaret
Dış ticaretinde yıllardır fazla veren Şili’nin dış ticaret hacmi 2009 yılındaki %25,2 düşüşe rağmen 2010 yılında yaklaşık 120 milyar Dolar’a ulaşmıştır. Ülkenin ihracatında da benzer şekilde 2009 yılında yaşanan %22,2 gerilemeye rağmen 2010 yılında yeniden artış (%25,5) sağlanmıştır.
1960’lı yıllara kıyasla Şili’nin ihracatında sanayi ürünlerinin payının giderek arttığı, madencilik ürünlerinin payının ise giderek azaldığı, tarım ürünleri ihracatının ise önemli bir değişiklik göstermediği görülmektedir
İhracatında Başlıca Ürün
grublarındaki degişmeler
İthalatında Başlıca Ürünler
Şili’nin 2010 yılı ithalatının %22’sini mineral yakıtlar ve yağlar oluştururken, elektrikli ve elektriksiz makineler, motorlu kara taşıtları, plastik ve plastikten eşya, demir-çelik ve demir-çelikten eşya Şili’nin ithal ettiği diğer başlıca ürün gruplarıdır..

Türkiye ile iş ilişkileri
Türkiye ile Şili, birbirinden çok uzak coğrafyalarda yer almasına rağmen, iki ülke halkı arasında özel bi sempati vardır. 1923'te kurulan Türkiye Cumhuriyeti'ni ilk tanıyan Latin Amerika ülkesi Şili olmuştur.
Bu davranış Türkiye'de, Şili ulusunun milli bağımsızlığa ve ülkeler arasındaki dostluğa verdiği değerin somut bir ifadesi olarak kabul edilmiş ve her iki ülke arasında 1926 yılında imzalanan Dostluk Anlaşması ile ikili ilişkilerin sağlam temelleri oluşturulmuştur
İki ülke arasındaki ticari ilişkiler ise 1970'li yıllarda başlamıştır. 1983 yılından itibaren bakır ürünlerinde, 1984 yılından itibaren çam tomruğunda ve 1988 yılından itibaren balık ununda Şili, Türkiye’nin ithalatında önemli bir pay almıştır
İki ülke arasındaki anlaşma ve protokoller
Türkiye-Şili Serbest Ticaret Anlaşması ise taraflar arasında mal ticaretinde tarife ve tarife dışı engellerin kaldırılması, hayvan ve
bitki sağlığı önlemleri, fikri, sınai ve ticari mülkiyet hakları menşe kuralları, iç vergilendirme, yapısal uyum, anti-damping, korunma önlemleri, ödemeler dengesi gibi birçok başlığa ilişkin düzenlemeler içermektedir.
Ayrıca, pazara tercihli giriş fırsatı sağlayan ve tarafların ekonomik potansiyelini artırarak ölçek ekonomisinden faydalanmalarını sağlayacak olan Türkiye-Şili STA’sı, ihracatımızın sektörel ve
bölgesel temelde çeşitlendirilmesini sağlayarak rekabet gücümüzün artırılması ve yabancı yatırımların teşvikinde de önemli katkılarda bulunacaktır
Türkiye-Şili Yatırım İlişkileri
Şili’de büyük ölçekli üretim ya da ticaret yapan Türk yatırımcı bulunmamakla beraber; kullanılmış oyuncak ve giysi ve halıcılık gibi sektörlerde faaliyet gösteren küçük ölçekli işyerleri mevcuttur. Ayrıca
ev tekstili sektöründe de Şili’de bir Türk firmasının yatırım projesi gümdemdedir.

Şili’de büyük ölçekli üretim ya da ticaret yapan Türk yatırımcı bulunmamakla beraber; kullanılmış oyuncak ve giysi ve halıcılık gibi sektörlerde faaliyet gösteren küçük ölçekli işyerleri mevcuttur. Ayrıca
ev tekstili sektöründe de Şili’de bir Türk firmasının yatırım projesi gümdemdedir.

Şilide iş yapmak isteyen türk firmalarına öneriler
Nüfus:
42,0 milyon (2014 Tahmin)
Yüzölçümü:
2.737. 000 km2
Başkent:
Buenos Aires
Kişi Başına Düşen Milli Gelir:
19.483 ABD Dolar (Satınalma Gücü Paritesine Göre, 2014 Tahmin)
Büyüme Oranı:
2,3 (2014 Tahmin)
Döviz Kuru:
1$=7,0 Arjantin Pesosu
Başlıca Şehirler:
Buenos Aires (18,5), Cordoba(3,3), Santa Fe (3,2), Mendoza(1,7), Tucuman (1,4)
Telefon Kodu:
+54

Temel Sosyal Göstergeler
İhracata yönelik tarımın özellikle çiftçilik ve balıkçılığın gelişkin olduğu Arjantin, doğalgaz, petrol, maden ve metal açısından zengin bir doğal kaynak altyapısına sahiptir. İnsan kaynakları açısından da yetişmiş işgücüne sahip, okuma-yazma oranı yüksek bir ülkedir.

Genel Ekonomik Durum
Ekonomik Yapı
2014 yılında büyüme oranı %2,3 ve enflasyon %23,2 olarak tahmin edilmektedir.


GSYİH'nin Sektörlere Göre Dağılımı


2009  2010  2011  2012   2013  2014  2015 

Tarım
7,6 10,1 10,7 9,1 9.3 9.5 9.6
Sanayi
32.1 31.2 31.1 30.5 29.4 29.5 29.4
Hizmetler
60.3 58.7 58.2 60.4 61.3 61.1 61.0

Ekonomi Politikaları
Arjantin hükümetinin uyguladığı genişletici para ve maliye politikaları, tüketimin artırılması ve ekonomik büyümenin sağlanmasında etkili olmuştur. Söz konusu politikalar özellikle orta ve düşük gelir gruplarının yaşam standardını artırmaya yönelik sosyal güvenlik politikalarıdır. 

Ekonomide Geleceğe Yönelik Beklentiler
Arjantin, en büyük iki pazarı olan Brezilya ve Çin ekonomisindeki gelişmelerden de etkilenmektedir.
2014 ve 2015 yılında büyüme hızı sırasıyla %2,3 ve %3,2 olarak tahmin edilmekte olup; enflasyonun sırasıyla %23,2 ve %17,6; döviz kurunun (Ps:$) ise 7,00 ve 8,88 olacağı öngörülmektedir.

Doğrudan Yabancı Yatırımlar

2009 2010 2011 2012 2013 2014 2015 2016 2017 2018

-Doğrudan Yabancı

4,0 7,8 10,7 12,1 9,2 9,3 10,0 10,2 12,5 12,8

Yatırımlar

-GSYİH’ya Oranı (% )

1,3 2,1 2,4 2,5 2,0 2,2 2,6 2,5 2,9 2,9

-Yurtdışındaki Doğrudan

Yatırımlar

-0,7 -1,0 -1,5 -1,1 -1,3 -1,3 -1,3 -1,5 -1,5 -1,5

-Toplam Doğrudan Yabancı

Sermaye Stoku

79,9 88,5 98,9 112,2 121,4 130,7 140,7 150,9 163,4 176,2



Doğrudan yabancı sermaye yatırımları Arjantin ekonomisinin büyümesi açısından çok önemli bir unsurdur. Yabancı yatırımcılar, yerli firmalarla aynı vergi yükümlülüklerine tabidir. Vergiler, tüketim, ithalat ve ihracat, servet, emlak ve ücretler üzerinden alınmaktadır. Ülkede en çok yatırım yapılan alanlar petrol üretim ve dağıtımı, iletişim ve bankacılıktır.
Ülkede İş Kurma Mevzuatı
Şirketin ismi Ticaret Sicili (Inspección General de Justicia -IGJ) tarafından onaylanmalıdır.
1. Kurucuların imzası noter tarafından tasdik edilmelidir. 
2. Ön sermaye Arjantin Ulusal Bankası nezdindeki hesaba yatırılmalıdır. 
3. Yeni şirketin ilanı resmi gazete Boletín Oficial’da yayınlanmalıdır.
4. Ticaret Siciline (IGJ) kayıt yapılmalıdır. 
5. Muhasebe defteri satın alınmalıdır.
6. Şirket yöneticisi Mali Kod (Fiscal Code) almalıdır.
7. Vergi (AFIP) idaresinden vergi numarası (CUIT) alınmalıdır.
8. Sosyal güvenlik kaydı yapılmalıdır. 
9. Çalışanlar için risk sigortası (ART, Aseguradora de Riesgos del Trabajo) yaptırılmalıdır. 
10. Emeklilik sigortası kaydı yaptırılmalıdır. 
11. Çalışma Bakanlığı nezdinde ücret muhasebe defteri kaydedilmelidir
Dış ticaret politikası
Dış ticaret politikasının ithalat ayağını bir taraftan “ithal ikamesi” yoluyla yerli üretimin korunarak ülkenin sanayileşmesinin sağlanması diğer taraftan aynı zamanda ithalatın mümkün olduğunca düşük tutulmak suretiyle dış ticaret fazlasının belli bir seviyede korunması şeklinde özetlemek mümkündür. 

Dış ticaret politikasının ihracat ayağında ise bir taraftan ihracatın artırılması suretiyle dış ticaret fazlası sağlanması diğer taraftan ihracatın az sayıda emtia ürününe dayalı bir şekilde gelişmesinin önlenmesi yer almaktadır. Bu anlamda, ülkenin dünya piyasalarında hakim olduğu başta soya ihracatında en yüksek olmak üzere ihracat üzerinde vergi uygulanmakta ve bu vergiler ürünün ülkedeki işlenme seviyesi artıkça azalan bir yapı göstermektedir.

Dış Ticaret Mevzuatı
Dünya Bankası tarafından hazırlanan “Doing Business 2014” raporuna göre Arjantin, dünya genelinde 189 ülke arasında iş yapma kolaylığı açısından bir önceki yıla göre 5 sıra gerileyerek 126. sırada yer almıştır.
İhracat ve ithalat prosedürleri açısından ise bir önceki yıla göre 5 sıra ilerlemiş ve 129. olmuştur. İthalat için toplam 30 gün ve yaklaşık 2.260 Dolar maliyet tahmin edilmektedir. İthalatta istenen belgeler; Akreditif mektubu, menşe şahadetnamesi, fatura, gümrük beyannamesi, otomatik olmayan lisans belgesi, koli listesi, İç Ticaret Sekretaryası formu, teknik standart/sağlık sertifikası, liman makbuzudur.

İthalatta uygulanan politikalara ilişkin başlıca hususlar şunlardır ;

• Arjantin’in dış ticaret mevzuatına göre; patlayıcılar, silah, mühimmat, bazı gıda maddeleri, yapay tatlandırıcılar, ilaç, tıbbi cihazlar, veterinerlik ilaçları ve son olarak elektrikli ev araç gereçleri ön izne tabiidir. 
• Canlı hayvanlar ve bitkiler olmak üzere pek çok ürünün ihracatçı ülkedeki yetkili kurumdan gerekli bazı belgeleri alması gerekmektedir. 
• Özellikle gıda maddelerinde etiketleme, paketleme konusunda standartlara uyma zorunluluğu vardır. Tekstil, baskı makineleri, giyim kuşam, ayakkabı, el aletleri gibi pek çok üründe ise menşe belgesi gerekmektedir. 
• Organik ve inorganik kimyasal maddeler, plastik ve plastikten mamul eşyalar, mobilya, kağıt, karton, ayakkabı ve tekstil gibi alanlarda 800 maddede ithalatta en düşük fiyat uygulamasına gidilmiştir. . 

• Ülkede 6 adet gözetim şirketi resmi olarak tanınmaktadır.Bu şirketler temelde, malların gtip’lerinin, miktarlarının ve fiyatlarının (piyasa fiyatlarıyla karşılaştırmalı olarak) doğru olarak beyan edilip edilmediğini denetlemektedirler. Bu rejime tabii mallar: tekstil, yazılımlar, elektrikli ev aletleri, makine takımlarıdır.

İthalat Rejimi
1996’da Konvertibilite Planı ile uygulamaya konulan mali önlemler, hükümeti sermaye malları ithalatında uygulanan gümrük vergilerini artırmaya ve ihracatta uygulanan teşvikleri kısmaya zorlamıştır. Öte yandan otomotiv sanayi yabancı ülkelerin rekabetine karşı ithal yasakları ile korunmaktadır. Benzer şekilde tekstil sektörü de rakip ülkelere karşı dampingli ürünler için bir önlem olarak özel vergilerle korunmaktadır. 

İhracat Rejimi
TÜRKİYE
ARJANTİN

İLİŞKİLERİ

Türkiye-Arjantin Dış Ticaret Değerleri

Yıl İhracat İthalat Hacim Denge
2000 23.399 86.152 109.551 -62.752
2001 22.800 70.049 92.849 -47.249
2002
2003 10.808 265.045 275.853 -254.237
2004 19.910 264.670 284.580 -244.759
2005 37.799 261.269 299.068 -223.471
2006 44.396 300.761 345.158 -256.365
2007 64.496 417.506 482.002 -353.010
2008 107.099 789.811 896.911 -682.712
2009 73.734 225.821 299.555 -152.087
2010 179.216 281.128 460.344 -101.912
2011 214.104 490.574 704.678 -276.469
2012 316.482 367.894 684.376 -51.411
2013 318.181 394.100 712.281 -75.919
2013 / (1-4 ) 113.464 37.990 151.454 75.474
2014 / (1-4 ) 57.745 65.234 122.979 -7.490


2.378 111.651 114.029 -109.273
İhracatımızda ilk sırada otomotiv ana (otomobiller, kamyon, kamyonet, traktör) ve yan sanayi ürünleri yer almaktadır. İhracatımızın diğer önemli kalemleri, tütün, buzdolabı ve soğutucular, makinalar ve ekipmanlar, demir-çelik ve demir çelikten eşya, sentetik ve suni devamsız lifler, kauçuk ve kauçuktan eşya, elektrikli makina ve cihazlar ve bunların aksam ve parçaları, cam ve cam eşya, plastik ve plastikten eşya olarak sıralanabilir.

Toplam ithalatımızın yaklaşık dörtte üçü tarım ürünlerinden oluştuğu gibi, bunlar da soya, ayçiçek, mısır ve hububat gibi son derece az bir ürün grubunda yoğunlaşmıştır. Dolayısıyla bu ürünlerin dünya fiyat gelişmeleri ile Türkiye’de üretim imkanı olanlarının ülkemizdeki iklime bağlı üretim koşulları Arjantin’den yapılan ithalat büyüklüğü üzerinde büyük bir etkiye sahip olmaktadır.

Ikı ulke arasındaki anlaşma ve protokoller

KEK I. Dönem Mutabakat Zaptı
28.07.1999 Buenos Aires
KEK II. Dönem Mutabakat Zaptı
06.10.2003 Ankara
Veterinerlik Alanında İşbirliği Anlaşması
29.03.2005 Ankara
Bitki Korunması Alanında İşbirliği Anlaşması
29.03.2005 Ankara
Kültür ve Eğitim İşbirliği Programı
(2005-2008) 28.03.2005 Ankara
KEK III. Dönem Mutabakat Zaptı
28.10.2009 Buenos Aires
Diplomasi Akademileri Arasında İşbirliği Mutabakat Zaptı
    20.01.2011   Ankara
Hükümetler Arası 2011-2014 Yılları Kültür İşbirliği Anlaşması
  20.01.2011   Ankara
Hava Ulaştırma Anlaşması
20.01.2011 Ankara



Türkiye-Arjantin Yatırım İlişkileri
Arjantin ile Türkiye arasında yatırım ilişkisi yok denecek kadar azdır. Türk firmalarının ortaklık ya da tamamına sahip olduğu endüstriyel kord bezi üretimi yapan bir şirketi, kiraz üretimi yapan bir şirketi ile makine imalat sektöründe faaliyet gösteren bir şirketi Arjantin’de faaliyetlerini sürdürmektedir. Ülkemiz kayıtlarına göre Türkiye’de faaliyet gösteren Arjantin sermayeli sadece iki şirket bulunmaktadır. 
Ticareti Etkileyen Kültürel Faktörler
İş görüşmelerinden önce randevu almak gereklidir. Görüşmeler kişisel bağlantılara bağlıdır. Firmanın isminden çok kiminle bağlantı kurulduğuna değer verilir. İş bağlantılarında süreklilik ve güvenilirliği sağlamak çok önemlidir. Latin Amerika ve Avrupa kültürlerinden etkilenen Arjantin’de iş kıyafetleri, görünüş ve genel yaklaşım gösterişsiz olmalıdır.
Arjantinliler geleneksel olarak izinlerini yaz sezonu olan Ocak ve Şubat aylarında alırlar. Dolayısıyla ülkeye iş seyahati düzenlemek için en uygun aylar Nisan-Kasım arasındaki aylardır.
Lokantalar için akşam yemeği saati en erken 8.30 olup 9.30 ‘dan itibaren servis yoğunlaşmaktadır.
İklim
Arjantin güney yarım kürede yer aldığından mevsimler kuzey yarım kürenin simetriğidir. Yılın en soğuk ayları Temmuz ve Ağustos iken, Ocak ve Şubat en sıcak aylar olmaktadır. Gerek çok sıcak olması, gerekse çok sayıda işadamının yaz dönemini (Ocak-Mart) Buenos Aires dışında geçirmesi nedeniyle iş seyahatleri için en elverişsiz dönem yaz dönemidir. 


Ülkemizin yaklaşık 3,5 katı büyüklüğünde bir coğrafi alana sahip olan Arjantin, yer altı ve yer üstü doğal kaynaklar bakımından oldukça zengin bir ülkedir. Ülkemizin Arjantin'den gerçekleştirdiği ithalatın %90'ını tarım ağırlıklı ürünler oluşturmaktadır. 
Arjantin ile ülkemiz arasında kurulacak yakın ekonomik işbirliği, Arjantin'in üyesi bulunduğu MERCOSUR ile ortaya çıkacak geniş pazardan Türk firmalarının da yararlanmasına yol açacaktır.
Ülkedeki fiziki altyapı yeterlidir. Ülke çok geniş bir coğrafi alana sahip olmakla birlikte göreli olarak oldukça gelişmiş bir ulaşım ve lojistik altyapısına sahip olmasına bağlı olarak ülkenin her tarafına kolayca ulaşmak mümkün olduğundan işadamlarımızın yatırım ve ihracat kararlarını verirken bu unsurları dikkate almaları faydalı olacaktır. Ayrıca, özel yasalarla yatırım ve ihracat teşvikleri sağlanan özel bölgeler bulunmaktadır. Pazara giriş engellerini aşmak ve diğer pazarlara uygun koşullarda ihracat yapabilmek için ihracatçılarımızın bu bölgelere başta montaj tesisleri olmak üzere yatırım yapmaları faydalı olacaktır.
Tarım ülkesi olan Arjantin tarım makineleri konusunda ithalatçı bir ülkedir. Ülkenin tarım makinelerindeki iç üretim yeterlilik düzeyinin yüzde 40’lar seviyesinde olduğu belirtilmektedir. Mevcut durumda ihraç ettiğimiz traktörler ve diğer tarım makine ve ekipmanlarının daha da geliştirilmesi mümkündür.
Başta fındık, kuru kayısı, kuru incir olmak üzere bazı kuru gıda ürünleri açısından Arjantin pazarı potansiyel taşımaktadır. Pazardaki çikolata üreticilerinin yeni yeni tanımaya başladığı fındıkta ihracatımız artış potansiyeli taşımaktadır.

GENEL DEĞERLENDİRME VE ÖNGÖRÜLER
İhracatımızın daha hızlı bir artış seyri izleyememesinin en önemli nedeni uzaklık dolayısıyla ihracatçılarımızın bu piyasayı ziyaret etmemeleri ve yalnızca faks veya e-posta yoluyla fiyat teklifi sunmalarıdır. Ülkemizin ihraç etmeye çalıştığı pek çok sanayi ürününde ise rakip ülkeler önceki yıllarda piyasadaki yerlerini almışlar ve piyasaya yerinden hitap etmeye başlamışlardır. Doğal olarak çok ciddi bir fiyat farklılığı olmaksızın yıllardan bu yana rakiplerimizden mal alan Arjantinli firmaları etkilemek zor olmaktadır.

Özetle; Otomotiv ana ve yan sanayi, traktörler, takım tezgahları, ağır iş makinelerinin aksam ve parçaları, elektrik kabloları, otomobil lastiği, buzdolabı ve soğutucular, demir-çelik profiller, yassı ürünler, klimalar, çamaşır makineleri, camdan sofra mutfak ve ev eşyaları, kümes hayvancılığına mahsus makineler, PVC borular ve bağlantı parçaları, klimalar, elyaf ve iplik, işlenmiş mermer ihraç potansiyeli bulunan ürünlerdir.
Öte yandan, tütün, maya, konserve meyve sebze özellikle dilimlenmiş domates ürünleri ve salamuralar, fındık, kuru kayısı, kuru incir, tütün, şekerli ve çikolatalı mamuller ile baharatlar Arjantin'e ihraç edilebilir potansiyel tarım ve gıda sanayi ürünleri olarak sıralanabilir.

Arjantin ve Türkiye arasında ticari ve ekonomik ilişkilerin geliştirilmesi için potansiyel mevcut olup, iki ülke özel sektör temsilcilerini bir araya getirecek toplantı, seminer ve karşılıklı ziyaret, ticaret fuarları ve benzeri organizasyonların düzenlenmesi suretiyle, yatırımların artırılması ve ticari ilişkilerin geliştirilmesi mümkün olabilecektir.
Nüfus :
31,6 (2014 Tahmin)
Yüzölçümü :
1.285.216 km2
Başkent :
Lima
Kişi Başına Düşen Milli Gelir :
11.745 Dolar (2014 Tahmin)
Büyüme Oranı :
5,6 (2014 Tahmin)
Döviz Kuru :
1$= 2,80 Ns (Nueva Sol)
Başlıca Şehirler :
Lima (8,153),
Cusco (1,208),
Piura (1,679),
Arequipa (1,173),
La Libertad (1,596),
Junin (1,182),
Cajamarca (1,412),
Lambayeque (1,122),
Puno (1,290),
Ancash (1,089)
Telefon Kodu :
+51

PERU
Siyasi ve İdari Yapı
Birçok And medeniyetine ev sahipliği yapmış olan Peru, İnkalar’ın 1533 yılında İspanyollarca işgal edilmesinin ardından ancak 1821 yılında bağımsızlığını ilan etmiştir. Yıllarca süren askeri yönetim sonrasında 1980 yılında demokrasiye geçilmiştir. 
Başkan hem devlet hem de hükümetin başıdır. 28 Temmuz 2011 tarihi itibari ile Ollanta HUMALA Tasso ülkeyi yönetmektedir. 29 Aralık 1993’ten bu yana yürürlükte olan Peru Anayasası’na göre beş yılda bir yapılan başkanlık seçimleri ile seçilen Devlet Başkanı, Bakanlar Kurulu üyelerini atama yetkisine sahiptir. Bir sonraki seçimler Nisan 2016’de yapılacaktır.
Doğal Kaynaklar ve Çevre
Peru’nun başlıca doğal kaynakları; bakır, gümüş, altın, petrol, kauçuk, balıkçılık, demir cevheri, kömür, fosfat, potaş, hidroelektrik ve doğal gazdır. Peru’nun başlıca tarım ve hayvancılık ürünleri; kuşkonmaz, kahve, kakao, pamuk, şeker kamışı, pirinç, patates, mısır, muz, üzüm, portakal, ananas, guava, elma, limon, armut, domates, mango, arpa, şifalı bitkiler, palm yağı, soğan, buğday, kuru fasulye olmakla beraber; sığır eti, kanatlı etler ve deniz ürünleri ise başlıca hayvancılık ürünleridir. Ülkenin imalat sanayisi; madencilik ve maden işleme, çelik, metal işleme, petrol işleme, doğal gaz, balıkçılık, gıda işleme ve tekstilden oluşmaktadır.
Şiddetli depremlerin, tsunamilerin, sellerin, heyelanların ve volkanik faaliyetlerin sıkça görüldüğü Peru’nun başlıca çevre sorunları; ormanlık arazilerin tahribi, erozyon, çölleşme, belediyelerin ve maden atıklarının oluşturduğu su kirliliği ve Lima’da görülen hava kirliliğidir. Uyguladığı çevre politikaları sayesinde Peru, Yale ve Columbia Üniversitelerinin 163 ülkeyi kapsayan Çevre Performans Endeksi’nde (EPI), 2008 yılında 76. sırada iken, 2010 yılında 31. sıraya yükselmiş ancak 2012 yılı için 81. sıraya gerilemiştir.

Ekonomik Yapı
Son yıllarda artan Asya-Güney Amerika ticaretinden oldukça faydalanan ve önemli bir büyüme sergileyen ülke ekonomisi, 2002 yılından bu yana ortalama %6 oranında büyümüştür. Gelecek yıllarda özellikle madencilik ve inşaat alanında önemli yatırım projeleri ve güçlü iç tüketim sayesinde bu büyümenin sürmesi beklenmektedir.

Ülkede işsizlik oranı hala yüksek olup (%7,7), 2012 yılında Merkez Bankası’nın %3,7 enflasyon hedefi yakalanmıştır. Ancak güçlü makroekonomik dengelere rağmen, maden fiyatlarının değişkenliği ve altyapı yetersizliği nedeniyle özellikle kırsal bölgelerde ekonomik büyüme daha az hissedilmektedir.

İşgücünün % 7,6’sına istihdam sağlayan tarım sektörü, ülkenin ihracatında da önemli paya sahiptir. Deniz ürünleri ve balık yağının yanı sıra pamuk, şeker kamışı, kahve ve soya fasulyesi, ülkenin başlıca tarım ihraç ürünlerini oluşturmaktadır.
Kauçuk, gıda işleme ve kimya, en önemli sanayi sektörleridir. Tekstil ve yün (alpaka, lama, vikunya) sektörlerinin gelişimi devlet tarafından teşvik edilmektedir. İnşaat sektörü de en fazla gelişim gösteren sektörlerden olup, hidroelektrik santrali projeleri son yıllarda gittikçe önem kazanmaktadır. Madencilik sektörü ise ihracatın yaklaşık % 60’ını, vergi gelirlerinin % 30’unu sağlamaktadır. Dünyanın en büyük gümüş üreticisi olan Peru, bakır, çinko, altın, demir, fosfor ve manganez açısından da önemli rezervlere sahiptir. Turizm ise ülkedeki toplam işgücünün % 6,8’ini, GSYİH’nin ise % 7,7’sini oluşturmaktadır.

Ülkelere Göre Yabancı Yatırımlar (Milyar Dolar)
Ülke 2011 Pay %
 
İspanya 4.458 20.2%
İngiltere 4.450 20.2%
ABD 3.166 14.3%
Hollanda 1.532 6.9%
Şili 1.347 6.1%
Kolombiya 1.048 4.7%
Brezilya 1.021 4.6%
Panama 924 4.2%
Kanada 845 3.8%
Meksika 464 2.1%
İsviçre 436 1.9%
Singapur 365 1.6%
Lüksemburg 272 1.2%
Japonya 233 1.0%
Fransa 207 0.9%
Bahamalar 183 0.8%
Diğer 1.059 4.8%
 TOPLAM 22.019 100.0%

İspanya, İngiltere ve ABD, Peru’daki yabancı yatırım stokunun %54,8’ini oluştururken, ilk 10 ülkenin payı %87,5’dir.

Ülkeler İtibarı ile Doğrudan Yabancı Yatırımlar
Dış Ticaret
Genel Durum
Küresel kriz öncesinde 2008 yılında 61,2 milyon Dolar’a yükselmiş olan Peru’nun dış ticaret hacmi 2009 yılındaki %20,7 gerilemenin ardından 2012 yılı itibarıyla 87,3 milyar Dolar’a yükselmiştir.

Ülkenin Dış Ticareti
  

Dış Ticaret Göstergeleri (Milyon Dolar)

Yıl İhracat İthalat

2004 12,7 10,1
2005 17,1 12,5
2006 23,7 15,3
2007 28,0 20,3
2008 31,2 29,9
2009 26,7 21,8
2010 35,2 30,0
2011 45,6 37,7
2012 45,2 42,1

Peru’nun 2012 yılı ihracatının %21,2’si altından; %18’i bakır cevherlerinden oluşmaktadır. İşlenmiş petrol ürünleri, balık unu, çeşitli metallerin cevherleri (çinko, kurşun, demir, molibden vb.), kahve, petrol gazları, ham petrol, hazır giyim, meyve-sebze ve deniz ürünleri ise Peru’nun ihraç ettiği diğer başlıca ürün gruplarıdır. Tarım ve gıda ürünleri, Peru’nun ihracatında % 16 paya sahiptir.

Başlıca Ülkeler İtibarı ile Dış Ticareti
Peru’nun 2012 yılı ihracatında %17 payla ilk sırada Çin, ikinci sırada ise ABD (%13,4) yer almıştır. İsviçre (%11,2), Kanada (%7,4), Japonya (%5,7), Şili (%4,4) ve Almanya (%4,1) ile ülkenin diğer önemli ihraç pazarlarını oluşturmuştur. Türkiye, %0,17 payla Peru’nun 2012 yılı ihracatında 41. sırada yer almıştır.

İthalat
Peru, 2012 yılı ithalatının %18,8’i ABD’den gerçekleştirilmiştir. Ülkenin ithalatında ikinci sırada yer alan Çin (%18,5) pazardaki payını giderek artırmaktadır. Brezilya (%6,1), Ekvator (%4,8), Arjantin (%4,6) ve Meksika (%4) Peru’nun diğer başlıca tedarikçileridir. Türkiye ise, Peru’nun 2012 yılı ithalatında %0,6 payla 25. sıradadır.

Türkiye

Peru

İlişkileri
Dış Ticaret Türkiye - Peru
Peru, Bakanlığımız tarafından 2014-2015 döneminde Öncelikli Ülkelerinden birisi olarak belirlenmiştir.
2013 yılında bir önceki yıla kıyasla ihracatımız %11,8 artış göstererek 275,5 milyon Dolar, İthalatımız ise %6,8 azalış ile 94,2 milyon Dolar olarak gerçekleşmiştir. Dış açık vermediğimiz nadir Latin Amerika ülkelerindendir.
Peru’ya 2013 yılı ihracatımızın %79’unu ilk dört ürün oluşturmakta olup, bu dört ürün demir-çelik çubuklar, yarı mamuller, filmaşin ve profilden ibarettir.


Tarım ve gıda ürünleri, Türkiye’nin Peru’dan gerçekleştirdiği ithalatın önemli bir bölümünü oluşturmaktadır. 2013 yılında söz konusu ülkeden ithal edilen ürünler arasında balık unu %37 pay ile yine ilk sırada yer almıştır. İşlenmemiş çinko, tohumlar, işlenmemiş kurşun, sentetik devamsız lifler; kalemler, zirai ilaçlar ve hayvansal/bitkisel menşeli boyayıcı maddeler ise bu ülkeden ithal ettiğimiz diğer başlıca ürün gruplarıdır.

Ticareti Etkileyen Kültürel Faktörler
Peru’da iş çevrelerinde İngilizce de konuşulmakla beraber, iş görüşmeleri genellikle İspanyolca dilinde yapılmaktadır. Tanıtım materyallerinin İspanyolca olarak hazırlanması son derece önemlidir. Görüşmelerde takım elbise giyilmesi ve kartvizitlerin değişimi yaygındır.
Para Kullanımı
Peru’nun resmi para birimi Nuevo sol’dur (Ns). (1 Ns = 100 céntimos), 2011 yılı ortalama döviz kuru: 1 ABD Doları = 2,7 Ns. ATM’lerde, bankalarda, büyük otellerde döviz değişimi yapılması mümkün olup, pasaport gösterilerek kredi kartı da kullanılmaktadır.

İklim
Bölgeye ve yükseltiye göre değişmekle birlikte Peru’da genel olarak kıyılarda ılıman, sık ormanlarda tropikal, yüksek kesimlerde serin, batıdaki yüksek kesimlerde kurak iklim, doğudaki ve kuzeydeki yüksek kesimlerde Ekim-Nisan arası çok yoğun yağış görülmektedir. 
Başkent Lima’da en sıcak ay olan Şubat’ta hava sıcaklığı ortalama 19-28°C; en soğuk ay olan Ağustos’ta ise 13-19°C’dir. En kurak aylar olan Şubat-Mart arasında ortalama 1 mm yağış, en yağışlı ay olan Ağustos’ta ise 8 mm yağış görülmektedir.




Genel Değerlendirme ve Öngörüler

İki ülke arasında vizelerin kaldırılması ve Türk Hava Yolları’nın iki ülke arasında direk uçuş başlatmasının karşılıklı ticari ilişkileri büyük ölçüde geliştirerek coğrafi olarak uzak olan bu ülkeleri yakınlaştıracaktır.
Peru özellikle ulaşım alt yapısını yenileme hususunda ülkeye daha fazla yatırım çekmeyi hedeflemekte olup, ülkemiz için inşaat malzemeleri, makine ve aksamları ile müteahhitlik konusunda önemli fırsatlar taşımaktadır.
Peru’nun ortalama gümrük vergilerinin %5’in altında olması ve stratejik konumu nedeniyle Ülkemiz işadamları için değerlendirilmesi gereken bir pazardır.
Güney Amerika Ülkeleri
Brezilya - Şili - Arjantin - Peru - Kolombiya - Küba
Hazırlayanlar :
Yusuf ÇARDAK
Ahmet YILDIRIM Sedat MERCAN

Kolombiya
20 Temmuz 1810 tarihinde bağımsızlığını kazanan Kolombiya’da Devlet Başkanlığı görevini 7 Ağustos 2010 tarihinden bu yana Juan Manuel Santos Calderon yürütmektedir. Devlet Başkanı, hem hükümetin hem de devletin başında olup, görev süresi 4 yıldır. Yasama kanadı olan Kongre, Senato (102 üye) ve Temsilciler Meclisi (166 üye) olmak üzere iki kamaralıdır. Ülkede bir sonraki seçimler Mayıs 2014’te gerçekleştirilecektir.
Doğal Kaynaklar ve Çevre
Petrol, doğal gaz, kömür, demir cevheri, nikel, altın, bakır, elmas ve hidroelektrik, ülkenin başlıca doğal kaynaklarıdır.
Çevre Kanunları şirketlerin rekabetçiliğini en az olumsuz etkileyen ülke de yine Kolombiya olarak seçilmiştir
Siyasi ve İdari Yapı
Yaklaşık 46 milyon nüfusu ile Kolombiya, Latin Amerika’da ise Brezilya ve Meksika’nın ardından en fazla nüfusa sahip 3. ülkedir. Nüfus artış hızı %1,1, yaş ortalaması 28,6’dır. Nüfusun %25,8’i 0-14 yaş arasında, %68’i 15-64 yaş arasında, %6,5’i ise 65 yaşın üstündedir. 30 yaşın altındaki nüfusun oranı da %55’tir.
Nüfus ve İşgücü Yapısı
Kolombiya, Latin Amerika’nın 4. , dünyanın 28. büyük ekonomisidir. Mayıs 2013’te OECD ile üyelik müzakerelerine başlayan Kolombiya, OECD’ye üye olmayan ekonomilerin de en büyüklerinden biridir. Kişi başı GSYİH son 6 yılda ikiye katlanmış olup, orta sınıf giderek genişlemektedir. 2012 yılında ülke ekonomisi %4 oranında büyümüş olup, 2013 yılında %4,2 büyüdüğü tahmin edilmektedir.
Genel Ekonomik Durum
2002 yılı sonrasında büyüme trendine giren Kolombiya ekonomisi 2008 yılında krizle birlikte yavaşlamış olmasına rağmen 2009 yılında toparlanmıştır. 2004-2009 yılları arasında yabancı yatırımlardaki ve petrol ihracatındaki artışın etkisiyle reel ekonomik büyüme ortalama %4 olarak gerçekleşmiştir.
Artan siyasi ve ekonomik istikrar ve güvenlik koşullarındaki iyileşme, Kolombiya’yı yabancı yatırımcılar için tercih edilen bir ülke haline getirmiştir. Finans sektörünün serbestleştirilmesinde, vergi toplama sisteminde ve istihdamda (fazla mesai ücreti ve kıdem tazminatı gibi) reformlar yapılmıştır. Petrol endüstrisini canlandırmak amacıyla devlete ait olan petrol şirketi ECOPETROL kısmen özelleştirilmiştir.
Ekonomik Yapı
Ekonomik Performans
Ekonomide Geleceğe Yönelik Beklentiler
İç talepteki artışa bağlı olarak perakende ve imalat sanayi sektörlerinde büyüme öngörülmektedir. Tekstil ve hazır giyim sektörlerinin küresel rekabetten etkileneceği; inşaat sektörünün büyük çaplı yatırım projeleri, artan madencilik ve enerji üretimi ve artan konut talebiyle destekleneceği; son yıllarda olumsuz hava koşulları sebebiyle azalan kahve üretiminde beklenen artışla tarım üretiminin de artacağı öngörülmekte, ancak güvenlik sorunları ve altyapı eksiklikleri nedeniyle tarımda hızlı bir büyüme beklenmemektedir. İç talepteki artış ve satın alma gücündeki iyileşme sayesinde perakende sektörünün de büyüyeceği öngörülmektedir.

2014-2016 yılları için öngörülen ortalama büyüme oranı %4,5’tir. ABD ile imzalanan Serbest Ticaret Anlaşmasının da katkısıyla ihracatın ve yatırımların artarak devam edeceği, yatırım artışının ithalatta da artış yol açacağı tahmin edilmektedir. The Economist dergisinin “Diamonds in the rough” adlı bir çalışmasında da Kolombiya 2013-2018 yılları arasında en hızlı büyüme beklenen 6. ülke olarak gösterilmektedir.
Doğrudan Yabancı Yatırımlar
Kolombiya’da 1994-2011 yılları arasında gerçekleşen toplam yabancı yatırım stoku 101,7 milyar Dolar düzeyindedir. 1994-2010 yılları arasında yıllık ortalama net DYY ise 4,9 milyar Dolar’dır. Küresel kriz sonrası yabancı yatırımlarda toparlanma 2011 yılının üçüncü çeyreğinde başlamıştır. Sektörler açısından yabancı yatırımların %38’inin petrol, %19’unun madencilik, %17’sinin ticaret ve %12’sinin ulaştırma sektörlerine yöneldiği görülmektedir.
İş Kurma Mevzuatı
• Kolombiya’da yasal süreçleri takip edip gerekli belgeleri hazırlayacak, Noter ve Ticaret Odası huzurundaki işlemleri gerçekleştirecek bir temsilci ile çalışılması.
• Firma içtüzüğünün (Escritura Publica) hazırlanarak; firmanın sektörü, sermayesi ve yasal temsilcisinin de belirtilerek notere kaydettirilmesi gerekmektedir. Bu işlem yaklaşık 2-3 gün sürmekte ve kaydettirilen sermayenin yaklaşık %0,27’si kadar masraf söz konusu olmaktadır. %16 oranında da KDV ödenmektedir.
• Firmanın bir Ticaret Odasına kaydettirilerek yasallaştırılması gereklidir. Bu işlem, gelir vergisi numarasının alınmasını da içerdiğinden 4 gün kadar sürebilmektedir. Sermayenin %0,7’si oranında bir masraf ile bazı diğer ufak masraflar talep edilebilir.
• Diğer bankacılık ile döviz işlemlerinin tamamlanması gerekmektedir. Banka hesaplarının açılması, yabancı para transferi v.b. işlernler için kısa süren ve düşük masraflı bazı bürokratik işlemler mevcuttur.
Dış Ticaret
2013 yılında dış ticaret fazlasını %73 azaltan Kolombiya’nın ihracatının %2,4 azaldığı, ithalatının ise %2,3 oranında arttığı görülmektedir. Ülkenin ihracatı, toplam ihracatın %60’ından fazlasını oluşturan ham petrol, işlenmiş petrol ürünleri ve taşkömüründen elde edilen katı yakıtlara bağımlı bir yapı sergilemektedir.
Kolombiya’nın 2013 yılı ithalatında işlenmiş petrol ürünleri (%10,7), otomobil ve steyşın vagonlar (%4,7) ve telli telefon-telgraf için elektrikli cihazlar (%3,9) en yüksek paya sahip ilk üç ürün grubudur. Hava taşıtları, otomatik bilgi işlem makineleri, ilaç, mısır, eşya taşımaya mahsus motorlu taşıtlar, aşı ve serum, TV alıcıları ve kauçuk lastik traktör ise ülkenin ithalatındaki diğer başlıca ürünlerdir.
Türkiye ise Kolombiya’nın 2013 yılı ihracatında 17. sırada, ithalatında ise 35. sırada yer almıştır.
İhracatında Başlıca Ürünler
Kolombiya’nın başlıca ihraç ürünlerini madencilik ve tarım ürünleri oluşturmaktadır. Ülkenin ihracatı, toplam ihracatın %47’sini oluşturan ham petrol, taşkömüründen elde edilen katı yakıtlar (%10,6) ve işlenmiş petrol ürünlerine (%7,4) bağımlı bir yapı sergilemektedir. Altın (%3,8), kahve (%3,3), kesme çiçek (%2,3) ve muz (%1,3) ise ülkenin diğer başlıca ihraç ürünleridir.
Kolombiya 2013 yılı ithalatının %28’ini ABD’den gerçekleştirilmiştir. Aynı yıl Çin, Kolombiya’nın ithalatında %17,4 pay ile ikinci sırada yer almış; Meksika (%9,3), Brezilya (%4,4 ve Almanya (%3,7) ise Kolombiya’nın diğer başlıca tedarikçileri olmuştur. Türkiye, Kolombiya’nın başlıca tedarikçileri sıralamasında 2013 yılında %0,3 pay ile 35. sırada yer almıştır.
Türkiye

Kolombiya

İlişkileri

Kolombiya, Bakanlığımız tarafından 2014-2015 döneminde Öncelikli Ülkelerinden birisi olarak belirlenmiştir.
Türkiye-Kolombiya ikili ticaret verileri incelendiğinde iki ülke arasındaki ticarette 2003 yılından itibaren Türkiye aleyhinde seyreden dış ticaret açığının 2010 yılındaki %30 oranında düşüşe rağmen 2011-2012 döneminde hızla artarak 2012 yılında en yüksek seviyeye ulaştığı görülmektedir. 2012 yılında Kolombiya’ya ihracatımızda %37 artış gerçekleşirken, bu ülkeden ithalatımız %20 artmış, iki ülke arasındaki ticaret hacminde %22 artış gerçekleşirken, dış ticaret açığı ülkemiz aleyhine %17 genişlemiştir. 2013 yılında ise ihracatımızda %18, ithalatımızda ise %17 düşüş gerçekleşmiştir.
Genel Durum
2013 yılında Kolombiya’ya ihracatımızda kara taşıtları aksamının %13,5 pay ve %38 artış ile ilk sıraya yükseldiği görülmektedir. Demir-çelik çubuk ihracatı %10 pay ile ikinci sıraya gerilerken ihracatımızdaki diğer başlıca kalemler metalleri dövme, işleme, kesme, şataflama presleri, demir-çelik profil, pamuklu mensucat (denim kumaş), alaşımlı çelikten çubuk ve profil, adi metallerden donanım-eşya, demir-çelik boru ve profil olmuştur.
Türkiye’nin Kolombiya’dan 2013 yılında ithal ettiği başlıca ürünler arasında propilen ve diğer olefinlerin polimerleri, taşkömürü ve taşkömüründen elde edilen yakıtlar, vinil klorür/halojenli diğer olefin polimerleri, türün, kakao, plastik ambalaj malzemeleri, muz, boya pigmenti, kahve, sığır derisi, jelatin ve jelatin türevleri gelmektedir.
İki Ülke Arasındaki Anlaşma ve Protokoller
• “Ticaret İşbirliği Anlaşması”, 17 Mayıs 2006’da Ankara’da imzalanmıştır.
• “Diplomatik, Resmi, Hizmet ve Hususi Pasaport Hamillerinin Vize Yükümlülüğünün Karşılıklı Olarak Kaldırılmasına Dair Anlaşma”, 17 Mayıs 2006 tarihinde, Ankara’da imzalanmıştır.
• “Hava Ulaştırma Anlaşması” 18 Kasım 2011 tarihinde, Ankara’da imzalanmıştır.
• “Diplomasi Akademileri Arasında İşbirliği Mutabakat Zaptı” 18 Kasım 2011 tarihinde, Ankara’da imzalanmıştır.
• “Vize Muafiyeti Anlaşması” 14 Mayıs 2012 tarihinde, Ankara’da imzalanmıştır.
Genel Değerlendirme ve Öngörüler
Kolombiya, Latin Amerika ülkeleri arasında politik ve sosyal açıdan belirli bir istikrarı sağlamış, terör ve uyuşturucu sorunlarını önemli ölçüde çözerek güvenlik problemini azaltmış, kısa vadedeli sürdürülebilir büyüme hedefi %6 olan ve her yıl GSYİH’sinin %10’unu Ar-Ge harcamalarına aktaran bir ekonomi haline gelmiştir. Brezilya ve Meksika gibi bölgedeki güçlü ekonomiler ile rekabette öne çıkma hedefinde olan Kolombiya, son yıllarda sanayi altyapısını geliştirme, üretim süreçlerini modernize etme, ihraç ürünlerini ve pazarlarını çeşitlendirme çalışmalarına hız vermiştir.
Ülkede hem merkezi hem de bölgesel düzeyde uygulanan politikalarla yoksulluk ve işsizlik azaltılmaya ve yeni istihdam alanları yaratılmaya çalışılmaktadır. Özellikle altyapı ve konut inşaatı, inşaat malzemeleri, denizcilik, açık denizde petrol arama faaliyetleri, tarım, biyoyakıt (etanol) ve turizm gibi sektörlerde Kolombiya önemli bir potansiyele sahiptir.
Türk ihraç ürünlerinin Kolombiya’da yeterince tanınmaması, iki ülke arasında doğrudan uçak seferlerinin yapılmaması, nakliye süresinin coğrafi uzaklık ve Avrupa limanlarındaki aktarmalar nedeniyle uzun ve pahalı olması, ihracatçı firmalarımızın yaşadığı en önemli sorunlardır. Firmalarımızın kişisel ilişkiler ve güven zeminini oluşturmak adına Kolombiya’daki alıcıları ile yüz yüze görüşmeleri ve ülkede düzenlenen sektörel fuarlara katılarak ürünlerini tanıtması gerektiği düşünülmektedir.
Kolombiyalı yetkililer de her fırsatta, ülkelerinde Türkiye’nin ve Türk işadamlarının da varlığını görmek istediklerini, iki ülke işadamlarının birbirini tanıdıkça iki ülke arasındaki benzerlikleri fark edeceklerine ve ikili ilişkilerin daha da gelişeceğine olan inançlarını dile getirmektedir. Bu olumlu yaklaşım da, Kolombiya ile iş yapmak isteyen firmalarımız açısından önemli bir avantajdır.

KÜBA
Siyasi ve İdari Yapı
Küba'nın tek parti egemenliğine dayalı sosyalist bir devlet yapısı vardır. On dört il ve iki özel belediyesi vardır.
1959’da gerçekleştirilen Komünist Devrim’den bu yana Fidel Castro Ruz tarafından yönetilen Küba’nın Devlet Başkanı, 2008 yılından itibaren Raul Castro Ruz’dur. Ülke ekonomisinin % 90’ından fazlası devlet kontrolündedir.
Nüfus ve İşgücü Yapısı
Küba'nın nüfusu 11,2 milyon olup; oldukça karmaşık bir yapı gösteren nüfusu, geçmiş yüzyıllarda adaya değişik etnik toplulukların yerleşmesinin ürünüdür. Kolomb öncesi dönemde sayıları 80-100 bin arası olan ada yerlilerinden, günümüzde yalnızca adanın doğu ucunda yaşayan birkaç aile kalmıştır. Küba nüfusunun % 51'i Mulattolar (Avrupalı ve Afrikalıların karışımı), % 37'si beyazlar, % 11'i siyahlar ve % 1'i de Çin’lilerden oluşmaktadır.
Doğal Kaynaklar ve Çevre
Ülkenin en gelişmiş sektörleri turizm, tarım (özellikle şeker) ve madenciliktir (özellikle nikel).
Küba, dünya’nın en büyük nikel üretici ve tedarikçisi olup; dünya nikel üretiminin% 6,4’nü, kobalt üretiminin de % 10’nu gerçekleştirmektedir.
Ekonomi
Küba ekonomisi sosyalist ilkelere dayanan devlet kontrollü bir planlı ekonomidir. Ülke ekonomisinin % 90’ından fazlası devlet kontrolündedir.
Küba’da yatırım yapmak isteyen firmalar için yatırımlara yönelik yasal çerçeve 77/1995 sayılı kanuna dayanır. Söz konusu kanun ulusal güvenlik, savunma, eğitim ve sağlık alanları dışındaki tüm sektörlerde yabancı yatırımlara izin vermektedir
Doğrudan Yatırımlar
Dış Ticaret
İhracatında başlıca ürünler nikel, pancar şekeri, tütün ve tütün mamulleridir.
İhracatının % 28-30’unu Çin pazarına gerçekleştirmektedir. 2012 yılında, Çin pazarına ihracatı 568 milyon dolardır. Küba’nın ihracatında diğer önemli pazarlar Kanada, İspanya, Brezilya ve Belçika’dır.
Küba’nın, 2012 yılında ithalat yaptığı pazarların başında Çin gelmekte; bu ülkeyi İspanya, Brezilya, ABD, Kanada ve Meksika takip etmektedir.
Küba’nın ihracatındaki başlıca ürünler pancar şekeri, petrol yağları, nikel ve nikel ürünleri, tütün, puro ve sigarillolar, ilaçlar, alkollü içkiler olup; toplam ihracatın % 60’nı oluşturmaktadır.

Küba’nın ithalatındaki başlıca ürünler petrol yağları, buğday, mısır, kümes hayvanlarının etleri, süt, soya fasulyesi, soya yağı, lokomotif ve kara taşıtları aksam ve parçalarıdır.

Küba’nın en fazla ihracat yaptığı ülkeler Çin, Kanada, İspanya, Brezilya, Belçika, Almanya, İtalya ve İngiltere’dir.

Küba’nın ithalatında başlıca ülkeler Çin, İspanya, Brezilya, ABD, Kanada, Meksika, Cezayir, İtalya, Fransa ve Almanya’dır. İthalatının % 19’nu Çin’den, % 15’ni İspanya’dan ve % 9’nu Brezilya’dan gerçekleştirmektedir.

Türkiye
Küba
İlişkileri
Genel Olarak
ABD’nin Küba’ya uyguladığı ticari ambargo nedeniyle Küba ekonomisinde yaşanan zorluklar, ülkedeki üretimin ancak iç piyasadaki talebi karşılamaya yetecek düzeyde olması ve iki ülke arasındaki coğrafi uzaklık gibi etkenler, Küba ile ticaretimizin yıllar itibarıyla düşük seviyelerde seyretmesine neden olmuştur.
2013 yılı itibarıyla, Küba’ya ihracatımız 13,9 milyon dolar düzeyindedir. Bu ülkeden gerçekleştirilen ithalatında düzenli bir seyir izlemediği ve ikili ticaretteki fazlanın genel olarak Türkiye’nin lehine gerçekleştiği görülmektedir. 2013 yılında, 16,3 milyon dolarlık ithalat yapılmıştır.
2013 yılında Küba’ya ihraç ettiğimiz ürünlerin % 19,5’ni demir/ alaşımsız çelikten profil, % 10,3’nü eşya taşımaya mahsus motorlu taşıtlar, % 9,4’nü mayalar oluşturmaktadır.
Demir çelik teller, demir çelik inşaat ve aksamı, demir çelik filmaşin, dozerler, greyder, demir çelik yassı mamuller, demir çelik çubuklar, otomobil,steyşın vagonlar, sabunlar ihracatta diğer önemli ürünlerdir.

Türkiye’nin Küba’dan ithal ettiği ürünlerin çeşitliliğinin ihracata kıyasla daha kısıtlı olduğu görülmektedir. 2013 yılı ithalatımızın % 57’sini odun kömürü, % 30’unu ilaçlar ve % 10’unu etil alkol, alkollü İçkiler ve likörler oluşturmaktadır.
İki ülke arasında, küçük ve orta ölçekli işletmeler, tarım, gemi inşa, sağlık, ulaştırma, haberleşme ve kültür alanlarında işbirliği imkanları mevcuttur.
Devletin tek ithalatçı olduğu Küba’da Türk firmalarının iş bağlantıları yaparken satın alma kararının da devlet tarafından denetlendiğini göz önünde bulundurmaları gerekmektedir. Elektrik, su gibi altyapı sorunları nedeniyle dönemsel olarak bu alanda alımların daha kolay yapılabildiği, lüks tüketim mallarından ziyade sosyal konut inşası, liman inşaatları gibi alanlar ile otel ve turizm hizmet sektörüne dönük taleplerin ağırlıkta olduğu görülmektedir.
Küba pazarında işbirliği için potansiyel alanların başında turizm ve altyapı gelmektedir. Küba’da turizm’le ilgili gruplar otel yatırımı ve turizmle ilgili işlerde ortak yatırım yapmak istemektedirler.
Enerji, bioteknoloji, sağlık, tarımsal üretim ve ambalaj ve işleme sektörleri’de işbirliği ve ortak yatırım yapılabilecek diğer alanlardır.
Genel Değerlendirme ve Öngörüler
Full transcript