Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Transport wodny w Europie

No description
by

Łukasz Pszonak

on 17 June 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Transport wodny w Europie

System transportowy
Właściwie funkcjonujący system transportowy gwarantuje prawidłowy rozwój poszczególnych gałęzi gospodarczych, zapewniając zarazem swobodny przepływ towarów i usług. Przez nasz kraj już obecnie przebiegają ze wschodu na zachód i z południa na północ korytarze transportowe. Dąży się do tego, by przewozy były jak najbardziej „przyjazne” dla środowiska naturalnego, a tym samym i dla nas.
Podstawowym celem polityki transportowej UE jest zahamowanie spadku roli kolei w zaspokajaniu potrzeb przewozowych i wspieranie proekologicznych systemów transportowych, takich jak przewozy intermodalne oraz żegluga śródlądowa i morska.
Na wzrost przewozów morskich istotny wpływ ma żegluga dalekiego zasięgu. Jej wzrost wiąże się z wzrostem wymiany handlowej szczególnie między krajami „ starej 15” UE i Azją.
W ostatnich latach obserwujemy wzrost przewozów ładunków transportowanych drogą morską. Jednak poważną przeszkodą w dalszym ich rozwoju może stać się infrastruktura portowa, niedostosowana do świadczenia kompleksowych usług logistycznych.

Transport morski
Obsługuje on największą część ogólnych obrotów międzynarodowej wymiany towarowej. Proporcje udziału transportu morskiego w przewozach znacznie różnicują się w zależności od obszaru geograficznego, rodzaju ładunku, stopnia uzależnienia wymiany od drogi morskiej i stopnia rozwoju konkurencyjnych gałęzi transportu.
Transport śródlądowy
Żegluga ta charakteryzuje się stosowaniem statków wodnych o mniejszej autonomiczności, używaniem jednostek pływających o mniejszych parametrach niż na morzu (długość, głębokość, wyporność, moc, ładowność itp.), możliwością wykorzystywania zestawów jednostek pływających – zarówno pchanych, jak i ciągniętych.
Znacznie łatwiej jest zejść na ląd lub wyładować zawartość jednostki, gdyż praktycznie żegluga ta odbywa się bezpośrednio w sąsiedztwie brzegu (cieki) lub w relatywnie niewielkiej odległości (zbiorniki wodne). Wszelkie krytyczne sytuacje – zarówno ze względu na bezpieczeństwo osób i ładunków, jak i niesprawność samego sprzętu pływającego, są mniej groźne z względu na zazwyczaj bliską obecność pełnej infrastruktury cywilizacyjnej (szpitale, warsztaty, środki łączności, transport lądowy, dostępność wszelkich służb), a zagrożenie krytycznymi warunkami pogodowymi jest mniejsze, gdyż nie występują one na tak dużą skalę jak na morzu. Dlatego też do obsługi śródlądowych środków transportu wodnego są wymagane niższe kwalifikacje od osób ich obsługujących, co nie zmienia faktu, że wymagane są specjalistyczne kwalifikacje ze względu na charakter cieków i akwenów.

Transport śródlądowy
Praca przewozowa jest tu zależna tylko i wyłącznie od zaistnienia naturalniej drogi, czyli rzeki, rzadziej jeziora. Żegluga śródlądowa koncentruje się na przewozach ładunków masowych w dużych partiach o niskiej wartości. Większość ładunków przewozi się na tych samych trasach, od tych samych nabywców do tych samych obiorców, np. przewozy węgla z kopalni do portu morskiego lub do elektrowni.
Na europejski system międzynarodowych dróg wodnych składają się dwa podsystemy – zachodnioeuropejski i południowoeuropejski. Osią podsystemu zachodnioeuropejskiego jest Ren, który łączy w jedną całość sieć dróg wodnych Szwajcarii, Francji, Niemiec Holandii.
Kręgosłupem podsystemu południowego jest Dunaj, który łączy ze sobą Niemcy, Austrię, Słowację, Węgry, Chorwację, Jugosławię, Rumunię, Bułgarie i Ukrainę. Obydwa te podsystemy spięte są w jeden system kanałem Ren – Men – Dunaj, o długości 590 km.
Żegluga śródlądowa odbywa się ogólnie w warunkach znacznie bardziej komfortowych niż żegluga morska, co stawia środkom transportu wodnego śródlądowego znacznie mniejsze wymagania, przez co umożliwia również bardziej uniwersalne ich wykorzystanie. Jedynym poważnym mankamentem jest możliwość uprawiania tej żeglugi na mniejszą skalę, jeśli chodzi o jednorazową ilość transportowanych osób lub ładunków. Specyfiką tej żeglugi jest również występowanie różnorodnych przeszkód – mielizny, mosty, śluzy itp.

Szlaki transportu wodnego w Europie
WADY I ZALETY TRANSPORTU MORSKIEGO I ŚRÓDLĄDOWEGO
Zalety(+) i Wady (-)


Transport morski
+ zdolność do masowych przewozów ładunków o najszerszym wachlarzu podatności transportowej
+ światowy zasięg obsługiwanych szlaków przewozowych
+ najkorzystniejsze ceny przewozowe
- niewielka prędkość eksploatacyjna statków
- relatywnie niska częstotliwość, punktualność połączeń morskich
- relatywnie niskie bezpieczeństwo ładunków wrażliwych na wilgoć, dłużej trwający czas dostaw czy przeładunku
- konieczność wykorzystania usług dowozowo – odwozowych w związku ze stosunkowo niską dostępnością przestrzenną portów morskich

Transport wodny śródlądowy
+ zdolność do masowych przewozów ładunkowych o niskiej wartości
+ niskie ceny przewozowe wynikające z dużej degresji kosztów jednostkowych przy przewozach dużych partii ładunków na duże i średnie odległości
- długi czas dostawy będący efektem małej szybkości eksploatacyjnej i dużej nieregularności przewozów w wyniku uzależnienia od warunków pogodowych i klimatycznych
- słaba dostępność przestrzenna związana z niedostosowaniem sieci dróg wodnych do rozmieszczenia rynków zaopatrzenia i zbytu
- relatywnie niskie bezpieczeństwo ładunków wrażliwych na wilgoć, dłużej trwający czas dostawy czy przeładunku

Transport wodny morski i śródlądowy w Europie
Żegluga morka ma najkorzystniejszą strefę zastosowania w przewozach na duże odległości. Wynika to z:
- przystosowanie do przewozu niemalże wszystkich rodzajów ładunku
- silnej degresji jednostkowych kosztów przemieszczania przy przewozach na duże odległości
- światowego zasięgu obsługiwanych szlaków przewozowych
- znacznej dostępności do poszczególnych kontynentów, głównych światowych centrów gospodarczych i węzłowych punktów transportowych, jakimi są porty morskie
Full transcript