Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Budka suflera 3- Teatr muzyczny

Teatr muzyczny
by

Katarzyna Pokuta

on 4 May 2016

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Budka suflera 3- Teatr muzyczny

Budka suflera czyli co każde dziecko powinno wiedzieć
o teatrze
Teatr muzyczny
Opera
Opera to sceniczne dzieło muzyczne wokalno-instrumentalne,
w którym muzyka współdziała z akcją dramatyczną (libretto). Istotą tego gatunku muzycznego jest połączenie słowa, muzyki, plastyki, ruchu, gestu oraz gry aktorskiej. Podobnie jak i balet, wywodzi się z włoskich, renesansowych maskarad karnawałowych, które przerodziły się w widowiska dramatyczne. Opera składa się z aktów, które podzielone są na sceny.
Operetka
opera seria - poważna (wyłącznie śpiewana)
opera buffa - komiczna
opera semiseria - poważna z elementami komicznymi
opera balladowa - (śpiewogra - tekst mówiony i fragmenty śpiewane)
opera wodewilowa - lekki muzyczny utwór sceniczny o cechach farsy, ze śpiewami, tańcami i pantomimą

Opera składa się z:
partii wokalnych
solowych (recytatywy, arie)
zespołowych (ansamble)
chóralnych
partii orkiestrowych
uwertura - wstęp do opery
intermezzo - wstawka muzyczna
wstawek baletowych
czasami również z partii mówionych

Operetka (wł. operetta) – sceniczny utwór muzyczny z dialogami mówionymi, zbliżony do opery, charakteryzujący się lekką, melodyjną muzyką i komediową akcją. Do charakterystycznych cech operetki zaliczyć można lekki, żartobliwy temat, melodyjność arii (często funkcjonujących jako samodzielne utwory sceniczne), optymistyczne zakończenie perypetii (najczęściej sercowych) głównych bohaterów i nieskomplikowane libretto.
Musical
Musical to typ sztuki muzycznej. Geneza musicalu sięga drugiej połowy XIX wieku, jednak dopiero w latach 20. XX wieku gatunek zyskał popularność, a przez następne dekady nadal jeszcze kształtowała się jego formuła. Wraz z nastaniem ery kina i telewizji zaczęły powstawać musicale filmowe.
Tradycyjny musical zawiera sceny mówione, śpiewane i tańczone.
Współczesny musical jest formą eklektyczną i wielotworzywową.
Korzysta z różnych gatunków muzycznych (od hard rocka przez jazz, calypso, rap aż do muzyki klasycznej) i różnych rodzajów tańca (od baletu klasycznego po taniec nowoczesny). W produkcjach musicalowych na porządku dziennym jest użycie efektownych i monumentalnych dekoracji, technik multimedialnych i pełnego nagłośnienia akustycznego.

Dziękuję za uwagę
Katarzyna Pokuta
Gimnastyka buzi i języka


Kiedy wiosna tu przychodzi,
pani zima stąd odchodzi.
Słońce świeci już jaśniutko,
wietrzyk wieje tak leciutko: Szszsz...1
Budzą się w słońcu motyle,
kwitną złociste żonkile.²
W ogrodzie u mojej mamy
czerwienieją tulipany.³
Rośnie trawa, świeci słońce,
boćki klekocą na łące: Kle, kle// kle, kle. 4
Kiedy słyszą klekot żabki,
uciekają do sadzawki: Kum, kum // kum, kum. 5
Już jaskółki przyleciały,
jest też z nami słowik mały: Tirli, tirli, tirli... 5
Gile za to odleciały,
bo za ciepło u nas miały: Frrr, frr, frr... 6
Wszystko to oznaki wiosny,
wie o tym dziecko i ... każdy dorosły!
W Śmiecholandii- państwie małym,
słynnym w świecie prawie całym,
ludzie śmieją się tu wszyscy:
obcy, krewni, dalsi, bliscy.

Śmieją się panowie w kapeluszach na głowie
- Ho, ho, ho ....
Śmieją się panie grube jak banie:
- Ha, ha, ha...
Śmieją się chłopcy- mali bigbitowcy:
- Ha, ha, ha...
Śmieją się dziewczynki- piękne jak malinki:
- Hi, hi, hi...
Śmieje się staruszka wprost do twego uszka: - He, he, he...
Wszędzie słychać śmiech wesoły,
w sklepie, w biurze, wokół szkoły,
w banku, w barze i w taksówce,
w kinie, w szkole na klasówce.

Śmieją się panowie w kapeluszach na głowie:
- Ho, ho, ho ....
Śmieją się panie grube jak banie:
- Ha, ha, ha...
Śmieją się chłopcy- mali bigbitowcy:
- Ha, ha, ha...
Śmieją się dziewczynki- piękne jak malinki:
- Hi, hi, hi...
Śmieje się staruszka wprost do twego uszka:
- He, he, he...
Śmiech rozlega się wokoło,
wszędzie w kraju jest wesoło,
tak się głośno śmieją wszyscy,
krewni dalsi oraz bliscy.
BĄK
Spadł bąk na strąk,
a strąk na pąk.
Pękł pąk, pękł strąk,
a bąk się zląkł.
BYCZKI
W trzęsawisku trzeszczą trzciny,
trzmiel trze w Trzciance trzy trzmieliny,
a trzy byczki znad Trzebyczki
z trzaskiem trzepią trzy trzewiczki.
BZYK
Bzyczy bzyk znad Bzury
zbzikowane bzdury,
bzyczy bzdury,
bzdurstwa bzdurzy
i nad Bzurą w bzach bajdurzy,
bzyczy bzdury,
bzdurnie bzyka,
bo zbzikował i ma bzika!
CHRZĄSZCZ
Trzynastego, w Szczebrzeszynie,
chrząszcz się zaczął tarzać w trzcinie.
Wszczęli wrzask Szczebrzeszynianie:
- Cóż ma znaczyć to tarzanie?!
Wezwać trzeba by lekarza,
zamiast brzmieć, ten chrząszcz się tarza!
Wszak Szczebrzeszyn z tego słynie,
że w nim zawsze chrząszcz BRZMI w trzcinie!
A chrząszcz odrzekł nie zmieszany:
- Przyszedł wreszcie czas na zmiany!
Drzewiej chrząszcze w trzcinie brzmiały,
teraz będą się tarzały.
CIETRZEW
Trzódka piegży drży na wietrze,
chrzęszczą w zbożu skrzydła chrząszczy,
wrzeszczy w deszczu cietrzew w swetrze,
drepcząc w kółko pośród gąszczy.
CZYŻYK
Czesał czyżyk czarny koczek,
czyszcząc w koczku każdy loczek,
po czym przykrył koczek toczkiem,
lecz część loczków wyszła boczkiem.
GORYL
Turlał goryl po Urlach kolorowe korale,
rudy góral kartofle tarł na tarce wytrwale,
gdy spotkali się w Urlach góral tarł, goryl turlał
chociaż sensu nie było w tym wcale.

W Trzcielu nad rzeczką, gdzie rosły trzciny
spały trzy trzmiele w cieniu trzmieliny.
Tak długo spały, pochrząkiwały,
że w Szczebrzeszynie
chrzęst chrząszczy w trzcinie
umilkł i zbladł.
W szczelinach młyna, obok Strzelina
w szczękach szczypawek strzępy strzykawek.
Nagle... trzask, potem prask!
A to w Trzęsaczu ziemią zatrzęsło.
Rzęsistym deszczem polało jeszcze.
Strach...
W trzęsawisku z rzęsą
zatrzeszczało przęsło.
Żabki wpadły do sadzawki,
A szczypawki do strzykawki.
Trzmiele jeszcze są w trzmielinie,
chrząszcze tam, gdzie... Gdzie Wieprz płynie.
Jeszcze trzeszczą drzazgi w przęśle,
w trzęsawisku rzęsą trzęsie...
Aż dziewczynka z wielką trwogą
odjechała hulajnogą.
Tak się skończył spacer w parku.
W miejskim parku, panie Bartku.
Teraz mocno oczka ściśnij
może też ci się coś przyśni.
JAMNIK
W grząskich trzcinach i szuwarach
kroczy jamnik w szarawarach,
szarpie kłącza oczeretu
i przytracza do beretu,
ważkom pęki skrzypu wręcza,
traszkom suchych trzcin naręcza,
a gdy zmierzchać się zaczyna
z jaszczurkami sprzeczkę wszczyna,
po czym znika w oczerecie
w szarawarach i berecie....
KRÓLIK
Kurkiem kranu kręci kruk,
kroplą tranu brudząc bruk,
a przy kranie, robiąc pranie,
królik gra na fortepianie.
KRUK
Za parkanem wśród kur na podwórku
kroczył kruk w purpurowym kapturku,
raptem strasznie zakrakał
i zrobiła się draka,
bo mu kura ukradła robaka.
MUSZKA
Mała muszka spod Łopuszki
chciała mieć różowe nóżki -
różdżką nóżki czarowała,
lecz wciąż nóżki czarne miała.
- Po cóż czary, moja muszko?
Ruszże móżdżkiem, a nie różdżką!
Wyrzuć wreszcie różdżkę wróżki
i unurzaj w różu nóżki!
PCHŁA
Na peronie w Poroninie pchła pląsała po pianinie.
Przytupnęła, podskoczyła i pianino przewróciła.

SZCZENIAK
W gąszczu szczawiu we Wrzeszczu
klaszczą kleszcze na deszczu,
szepcze szczygieł w szczelinie,
szczeka szczeniak w Szczuczynie,
piszczy pszczoła pod Pszczyną,
świszcze świerszcz pod leszczyną,
a trzy pliszki i liszka
taszczą płaszcze w Szypliszkach.
TRZNADLE
W krzakach rzekł do trznadla trznadel:
- Możesz mi pożyczyć szpadel?
Muszę nim przetrzebić chaszcze,
bo w nich straszą straszne paszcze.
Odrzekł na to drugi trznadel:
- Niepotrzebny, trznadlu, szpadel!
Gdy wytrzeszczysz oczy w chaszczach,
z krzykiem pierzchnie każda, paszcza!

CYTRZYSTKOM TRZEM SPOD TRZĘSACZA
SZLOCH TWARZE NIESZCZĘSNYM WYPACZA.
ZAŚ SZCZEPAN PRZY SZCZYPCIE BARSZCZYKU
SZCZEBRZESZYN - RZEKŁ - PRZY MNIE, TO PIKUŚ.
SZCZERBATY SZCZUPAK ZZA BRZESZCZA
ROZWRZESZCZAŁ SIĘ "KTOŚ TU SIĘ ZESZCZAŁ".
SZCZWANY SZCZYGIEŁ SPOD TŁUSZCZA
ZASTRZEŻENIA WSZEM WOBEC WYŁUSZCZA
PODEJRZENIEM OBRZUCA SIĘ LESZCZA.
SZCZEBIOCZE GŻEGŻUŁKA POD WRZESZCZEM:
"SZCZENIAKI JUŻ JA WAS ZBESZCZESZCZĘ.
I W CHASZCZE WAS SZYBKO ZATASZCZĘ,
GDZIE PASZCZAK WYSZCZERZYŁ SWĄ PASZCZĘ.
JUŻ PRZESZŁY PO PLECACH WAM DRESZCZE?"
OJ PRZYDAŁBY SIĘ MASAŻ SZCZĘKI
LUB TRZNADLE CHOĆ TRZY OD JUSZCZENKI
BO WYRŻNĄĆ SIĘ MOŻNA NA RŻYSKU
LUB W SZPONY WSZAK WPAŚĆ SZCZĘKOŚCISKU.
I W ŁADNY PORANEK NIEDZIELNY,
TRZMIEL DUSZOSZCZYPATIELNYJ
ZWROT WYSZPERANY U WIESZCZA
DOPROWADZA WRĘCZ DO UCZWYTRZESZCZA.
NA TWORZENIE POŁASZCZAM SIĘ JESZCZE
LECZ SIĘ W TEJ RUBRYCE NIE ZMIESZCZĘ.
I ŻEBY NIE RZEKŁ WOŹNY FILCHRZE
ACH WRESZCIE KOBIETO TY ZMILCZ ŻE.
WIERSZYK NIECO JEST ROMBNIĘTY
NIE MA SENSU ANI PUENTY.
LECZ CZYTAJĄC OWĄ FIKCJĘ
POPRAWIAMY NASZĄ DYKCJĘ.
1whiteangel3.blogan.pl
Aria – wokalno-instrumentalna forma muzyczna rozwiniętym głosem solowym, zwykle część większej formy muzycznej, jak kantata, oratorium lub opera, występująca w punkcie kulminacyjnym akcji dramatycznej. Na ogół przyjmuje formę pieśni trzyczęściowej.
Rodzajami ludzkiego głosu są (w kolejności, w grupie żeńskiej i męskiej odrębnie, od głosów o skali w najwyższym rejestrze do najniższego rejestru):

dla głosów kobiecych:
sopran
sopran koloraturowy
sopran spinto
sopran liryczny
sopran dramatyczny
sopran soubrette[2]
mezzosopran
mezzosopran koloraturowy
mezzosopran liryczny
mezzosopran dramatyczny
alt
kontralt
dla głosów męskich:
kontratenor
tenor
tenor liryczny
tenor dramatyczny
baryton
baryton liryczny
baryton dramatyczny
bas-baryton
bas
basso profondo
basso buffo[2]
Full transcript