Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Muzyka elektroniczna

No description
by

Łukasz Kledzik

on 18 May 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Muzyka elektroniczna

Muzyka elektroniczna
A co się działo w latach 40.-60.?
W latach czterdziestych nastąpił dalszy rozwój muzyki elektronicznej. Były to próby zastosowania nowoczesnych technik nagraniowych w celu uzyskania nowej formy muzycznej używającej przetworzonych dźwięków instrumentów muzycznych lub dźwięków pozamuzycznych.
Innym kierunkiem była właściwa muzyka elektroniczna, której twórcy skupili się na studyjnym generowaniu dźwięków elektronicznych, przetwarzaniu ich i układaniu z nich kompozycji.
Jak powstaje muzyka elektroniczna?
Jest to muzyka tworzona głownie za pomocą elektrofonów oraz urządzeń elektronicznych przetwarzających dźwięki pozamuzyczne lub generowane przez tradycyjne instrumenty akustyczne.
Syntezator
Instrument muzyczny z grupy elektrofonów elektronicznych, w którym dźwięk jest syntezowany w układach elektronicznych poprzez niezależne modelowanie poszczególnych aspektów dźwięku.
A co dalej?...
W latach 70 muzyka elektroniczna zaczęła wchodzić do kultury masowej. Pierwszym hitem tego rodzaju muzyki został „Popcorn” w wersji Hot Butter, natomiast pierwszą płytą, która trafiła na listy przebojów Phaedra zespołu Tangerine Dream.
W połowie lat 70 muzyka elektroniczna zaczyna dzielić się na różne nurty:
1) ambient- muzyka promowana przez Briana Eno, jest to imitacja lub zastępowanie naturalnych głosów otoczenia,
2) industrial- agresywne, prowokacyjne kolaże dźwiękowe, tworzone przez takie zespoły jak Throbbing Gristle czy Cabaret Voltaire przy użyciu syntezatorów.
Jak to się zaczęło…
Muzyka elektroniczna jest kontynuacją muzyki mechanicznej.
Pierwszy elektroniczny instrument, muzyczny telegraf, wynalazła Elisha Gray w 1876 roku.
Pierwszy koncert "muzyki futurystycznej” ("Art of Noises”) odbył się w 1914 roku w Mediolanie. 12 czerwca 1926 odbyła się przez WRNY w Nowym Jorku radiowa transmisja pierwszego polifonicznego instrumentu elektronicznego Pianorad. Utwory z repertuaru klasycznego grał Ralph Christman.
Co to są elektrofony?
Jest to grupa instrumentów muzycznych, w których dźwięk wytwarzany jest za pośrednictwem drgań elektrycznych.

W zależności od sposobu wytwarzania tych drgań wyróżnia się:
elektrofony elektromechaniczne, w których wytwarzanie drgań odbywa się na drodze elektromechanicznej, np. gitara elektryczna, organy Hammonda.
elektrofony elektroniczne, w których drgania wytwarzane są na drodze czysto elektrycznej, np. syntezator, sampler.
Organy Hammonda
Elektryczny instrument muzyczny. Pierwszy z tej grupy instrumentów, który wszedł do masowej produkcji i użytku. Produkowany i popularny wśród muzyków do dziś.
W 1929 powstało pierwsze studio do nagrań muzyki elektronicznej Studiogesellschaft für Elektroakustische Musik w Darmstadcie w Niemczech, wykorzystujące instrumenty skonstruowane przez Jörga Magera, między innymi elektrophon.
Elektrophon
W roku 1953 w Kolonii powstało z inicjatywy Wernera Meyera-Epplera studio muzyki elektronicznej, zaś w 1955 w Mediolanie analogiczne studio otworzyli Luciano Berio i Bruno Maderna.
W 1957 zostało utworzone studio muzyki elektronicznej przy Polskim Radio w Warszawie, z inicjatywy Józefa Patkowskiego.
Najwybitniejszymi twórcami muzyki elektronicznej od jej początków do lat 60 byli:
Edgar Varese,
Maurice Jarre,
Karlheinz Stockhausen,
Robert Beyer,
Luis Baron,
Otto Luening,
Vladimir Ussashevsky,
Lajaren Hiller,
John Cage,
Luigi Nono
John Cage - ur. 5 września 1912r. w Los Angeles zm. 12 sierpnia 1992 w Nowym Jorku. Był to amerykański kompozytor muzyki współczesnej. Jedna z najbardziej kontrowersyjnych postaci współczesnej kultury.
W swych ekstrawaganckich realizacjach poszedł dalej niż jakikolwiek inny kompozytor współczesny. Przykładami utworów, które zainicjowały dyskusję o granicach muzyki były Tacet 4' 33" - 4 minuty i 33 sekundy ciszy, "granej" przez orkiestrę lub jakikolwiek instrument czy zespół, lub też Imaginary Landscape No. 4, w którym muzyką są dźwięki dobiegające z 12 radioodbiorników obsługiwanych przez 24 osoby regulujące długość fal oraz głośność. Wszystkie te dokonania nie były żartami, lecz miały, według kompozytora, istotne - filozoficzne i kulturowe - uzasadnienie. Od lat czterdziestych pozostawał pod wpływem filozofii Wschodu - buddyzmu zen oraz księgi Yijing, która stała się dla niego uzasadnieniem słuszności wprowadzenia do kompozycji przypadku. Zrewolucjonizowało to muzykę w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych, stanowiąc atrakcyjną alternatywę dla serializmu.
Concerto na fortepian i orkiestrę (1958)
Atlas eclipticalis na wielką orkiestrę (1961/1962)
Concerto na preparowany fortepian i orkiestrę kameralną 1951
szereg kompozycji na zespoły perkusyjne: m. in.
Construction in Metal 1939
Second Construction 1940,
Third Construction 1941
Imaginary Landscapes ( I 1939,II 1940,III 1942,IV 1951,V 1952)
Winter Music 1957,
Music Wal 1958,
Concerto na fortepian i orkiestrę 1958,
TV Köln 1958,
Sounds of Venice 1959,
Music for Wind Instruments 1960,
Theatre Piece 1960,
Variations I 1959,II 1962 Atlas eclipticalis 1962
utwory kameralne, fortepianowe (Music of Changes 1951)
Napisał także utwory:

w undergroundowych stylach tanecznych, w formie sampli (czyli wcześniej wykonanych i nagranych dźwięków),
w muzyce dub na Jamajce, poprzez przerabianie utworów, dodawanie efektów dźwiękowych,
w rodzącym się hip-hopie w USA, gdzie tworzy się w ten sposób sekcję rytmiczną, zwaną potocznie bitem (w tym samym czasie powstaje turntablism, czyli obsługa gramofonu polegająca na wykonywaniu scratchy i beat jugglingów),
nawet w rocku i muzyce pop- nurt New Wave, poprzez elektroniczne nagrywanie.

Jednym z ważniejszych nagrań jest „I feel love” Giorgio Morodera, wykonywaną przez Donnę Summer. Utwór ten jest uznawany za pierwszą piosenkę w stylu techno.
Elektroniczne brzmienia zostają wykorzystywane w innych gatunkach muzycznych:
ur. 24 sierpnia 1948 w Lyonie w – kompozytor muzyki elektronicznej, syn kompozytora muzyki filmowej, Maurice'a Jarre'a. Jest uważany za pioniera muzyki elektronicznej, jak i organizatora koncertów - masowych tworzonych z rozmachem koncertów-przedstawień, z wykorzystaniem reflektorów, laserów i fajerwerków.
Jean-Michel André Jarre
Oxygene - W 1976 wydał płytę "Oxygene", która stała się przełomem w jego karierze, choć początkowo wiele osób sceptycznie odnosiło się do materiału zawartego na płycie. Jednak płyta dotarła na szczyty list przebojów (nawet w Wielkiej Brytanii zdobyła pierwsze miejsce, co muzyce francuskiej rzadko się do tej pory zdarzało). Jarre był chętnie zapraszany przez wszystkich, podróżował po świecie i udzielał wywiadów.
Equinoxe - pod względem muzycznym album tan jest bardzo podobny do poprzedniego jednak w porównaniu z Oxygene jest trochę bardziej zrytmizowany. Muzyka z albumu Equinoxe wykorzystana została jako ścieżka dźwiękowa w filmie Petera Fleischmana "La Maladie de Hambourg", lepiej znanym pod tytułem "The Illnes Of Hamburg".
Magnetic Fields w 1981 została wydana kolejna płyta "Magnetic Fields", której tytuł został zaczerpnięty z poematu Andre Bretona i Philippe'a Soupalta, sztandarowego dzieła nadrealizmu. Oprócz używanych wcześniej instrumentów Jarre wykorzystał instrument Fairlight, dzięki któremu uzyskał niesamowite efekty dźwiękowe pojawiające się po raz pierwszy w muzyce.
Wydał także albumy:
1972 Deserted Palace
1973 Les Granges Brûlées
1983 Music for Supermarkets
1984 Zoolook
1986 Rendez-Vous
1988 Revolutions
1990 En Attendant Cousteau (ang. Waiting for Cousteau)
1993 Chronologie
1997 Oxygene 7-13
2000 Metamorphoses
2001 Interior Music
2002 Sessions 2000
2003 Geometry of Love
2007 Téo & Téa
2007 Oxygène: New Master Recording
Ciekawostka: Jest kompozytorem oprawy muzycznej nowego kanału informacyjnego: TVP Info Telewizji Polskiej S. A., który ruszył 6 października 2007 roku w miejsce dawnego programu TVP3 i jego "Kuriera".
(ur. 20 marca 1943r.) - grecki twórca muzyki elektronicznej i muzyki filmowej. Charakterystyczną cechą muzyki artysty jest bogate brzmienie instrumentów elektronicznych. Już w wieku 6 lat wykonał publicznie swój pierwszy utwór. Był on w dużej części samoukiem – odmawiał pobierania lekcji gry na pianinie, a w ciągu swojej kariery nie zdobył formalnej wiedzy na temat notacji muzycznej.
Vangelis
Początki:
Twórczość solową Vangelis rozpoczął pisząc muzykę do dwóch filmów Frederica Rossifa w 1973 roku. Pierwszym oficjalnym solowym albumem Vangelisa był Earth z 1974 roku.
Po przeprowadzce do Londynu Vangelis podpisał kontrakt z RCA Records, założył własne studio (Nemo Studios) i rozpoczął nagrywanie własnych albumów elektronicznych. Razem z Jonem Andersonem wydał w latach 80. i 90. kilka albumów jako Jon & Vangelis.
Sukces komercyjny - W 1982 roku Vangelis dostał Oscara za muzykę do filmu "Rydwany ognia". W tym samym roku rozpoczął współpracę z Ridleyem Scottem, co zaowocowało stworzeniem muzyki do filmów "Łowca androidów" i "1492. Wyprawa do raju". Vangelis jest również autorem muzyki do wielu filmów dokumentalnych Jacques'a Cousteau. W 1992 roku Francja uhonorowała go Orderem Sztuki i Literatury.
Przykłady wybranych płyt solowych:
1972 Fais Que Ton Rêve Soit Plus Long Que La Nuit
1973 Earth
1975 Heaven and Hell
1978 Beaubourg
1979 China
1980 See You Later
1990 The City
1996 Oceanic
1998 El Greco
2001 Mythodea: Music for the 2001 NASA Space Mission
Przykłady opublikowanych płyt z muzyką filmową:
1970 Sex Power
1973 L'Apocalypse Des Animaux
1975 Ignacio
1976 La Fête Sauvage
1992 1492: Conquest of Paradise
2007 El Greco
2007 Blade Runner Trilogy
2008 Świadectwo (wspólnie z Robertem Jansonem)
Na początku, a właściwie na przełomie lat 70. i 80. rozwijają się sekwencery. W 1983 roku zostaje wprowadzony standard MIDI. Rozwój mikrokomputerów umożliwił użycie ich jako programowalnych sekwencerów i syntezatorów, co jeszcze bardziej rozprzestrzeniło muzykę elektroniczną.
To również przyczyniło się do popularyzacji brzmień elektronicznych w muzyce popularnej i te właśnie specyficzne brzmienia stają się symbolem lat 80, szczególnie w takich gatunkach jak new romantic czy synth pop.
Kolejnymi „odnogami” muzyki elektronicznej są techno, które powstało w Detroit i house w Chicago, oraz elektroniczna muzyka taneczna w Europie, spopularyzowana szczególnie w klubach.
Lata 80.
Marek Biliński
Władysław Komendarek
Konrad Kucz
Artur Lasoń
Sławomir Łosowski
Józef Skrzek
Czesław Niemen
Polscy muzycy elektroniczni:
Muzyka taneczna dominuje.
W latach 90. ostatecznie muzyka taneczna została głównym nurtem elektronicznej w Europie i Japonii. Wszystkie inne nurty zostają pochłonięte właśnie przez ten jeden.
Czasy te to również okres, w którym rodzą się poprzez połączenie klasyki z elektroniką kolejne gatunki, takie jak np. jazz.
Full transcript