Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

GRECIA 3

Escultura
by

Barlevi Franju

on 10 January 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of GRECIA 3

Deriva das primitivas xoanas en madeira, ao que se engade a influencia exipcia

Temática: deuses e home. Primacía da figura humana. Valor exemplarizante

Función: de culto para os templos, conmemorativos e para tumbas na honra do defunto (modelos arquetípicos). Nunca eventos históricos nos espacios sagrados. O retrato aparece no período helenístico

Cobra autonomía ó separarse da arquitectura

Problema pola ausencia de orixinais

Materiais (pedra, mármore, bronce, e crisoelefantina -ouro e marfil-)

Policromía agás as de bronce

Engadidos nalgúns casos: labios en prata, ollos en pasta vítrea

Naturalismo idealizado. Avanza logo na procura do realismo (mimesis)

Evoluciona na procura do movemento, da expresividade, da beleza por medio da idealización (a beleza é medida, proporción e harmonía) e do volume Cleobis e Bitón e kuros de cabo Sunion (s.VI) Koré do peplos (s VI) As korés
pequeno tamaño e sempre vestidas
actitude orante ou oferente
sorriso arcaico
vestimenta de estilo xónico con chitón e himatión ou de estilo dórico con chitón e peplos, máis un manto. Con xoias e coidado peiteado Dama de Auxerre (s VII) Os kuroi
-hieratismo e frontalidade
-carácter de bloque: 4 planos e forma pechada
-simetría cun claro eixo vertical brazos pegados ó corpo e puños pechados
-a perna esquerda lixeiramente avanzada e pes firmemente asentados no chan
-músculos esquemáticos por medio de incisións (pectorais en U, xeonllos en triángulo invertido
-torso claramente triangular (exipcios)
-peiteado coma unha masa con volumes xeométricos
-sorriso arcaico
- en oposición a Exipto: exentos totalmente e espidos
-maior tamaño que as korai Kuros do Metropolitan Museum (s VII) Estelas funerarias Cabaleiro Rampin (s.VI) Moscóforo (s.VI) Critios (s.V) Kuros de Anavysos (s.VI) EVOLUCIÓN Avanza cara ao naturalismo
Remata por independizarse da maxia e da relixión
Convértese nunha pura imitación e variacións da realidade
Responde ao gusto dunha clase dirixente poderosa, dunhas cidades enriquecidas e dunhas colonizacións afortunadas CARACTERÍSTICAS Frontalidade
Hieratismo
Concepción en bloque, pechada
Xeometrización (musculatura, peiteados)
Sorriso arcaico
Ollos globulares PERÍODO ARCAICO Templo de Artemisa en Corfú
Templo de Afaia en Egina Escultura monumental: frontóns
Problema da da adaptación ao marco
Empregada como relevo aínda que se labran coma vulto redondo b) PLENO 2ªm s. V a) TRANSICIÓN- Estilo severo 1ªm. s V Poseidón de cabo Artemisión
A pesar da disposición mantén a frontalidade Auriga de Delfos
Atribuído a Pitágoras de Regio por encargo de Polyzalos de Gela (Sicilia) Diadúmeno
Concentrado na acción: cinguir a taenia
Formas máis doces e suaves
Perna atrás e cabeza adiante incrementa naturalidade e ritmo
O embigo é o centro dunha circunferencia Doríforo Para a Acrópole de Atenas
Prototipo de beleza feminina. En actitude pacífica, viste peplo sobre o que porta a égida. Ladea a cabeza para mirar o casco que porta na man dereita mentres se apoia na lanza da man esquerda Criselefantina, 11-12 m de altura polo que houbo de colocarse antes de acabar o edificio.
Baixo o escudo a serpe que matou a Laoconte; no peito a éxida (coiraza de pel de cabra propia dos deuses, inclúe serpes e a cabeza de Medusa); unha niké na man dereita; casco cunha esfinxe e os cabalos de Pegaso Zeus de Olimpia RELEVOS DO PARTENÓN

Estilo propio dunha obra colectiva baixo a súa dirección e supervisión:

Elegancia
Superación do marco
Suxerencia de profundidade
Panos mollados e efectos de luz
Expresividade
O programa iconográfico ten como finalidade proclamar a gloria de Atenea e de Atenas As metopas Son as primeiras en realizarse
Medio relevo, axustado ao marco e tendendo a composicións triangulares
Amosan certa falta de cohesión Frontón oriental. Nacemento de Atenea en presencia dos deuses e outras deidades. Nos ángulos, as cabezas dos cabalos dos carros de Selene e Helios Frontón occidental: a loita entre Atenea e Poseidón pola protección de Atenas, diante dos primeiros poboadores: Crecops e Erecteo) Conceptualmente é un relevo aínda que labrado coma vulto redondo
Gran tamaño, 1 m de profundidade e 30 m de altura máxima
Moi pegadas ó borde, incluso o supera (non se limita ao marco) Procesión das festas das Grandes Panateneas que se celebraban cada 4 anos e culminaba coa entrega do peplo a Atenea
Os protagonistas son os cidadáns atenienses, individualizados, (xinetes, portadores de víctimas para o sacrificio, músicos, anciáns portadores de ramas, mozas,...) que comparte espacio cos deuses, aínda que estes non chegan a facerse humanos, algo tremendamente novidoso
Os deuses, sen que os humanos se aperciban da súa presenza, presiden a cerimonia
Percorre todo o perímetro exterior (160 m de largo por 1 m de alto) a modo de un friso xónico. Comeza nunha esquina, segue direccións opostas ata confluír na escena da ofrenda do peplo ós deuses, situada no eixo da fachada
Inclinado para fora na parte superior Bastante plano
Escena real e verista, interrelacións
Cohesión de estilo, “estilo Partenon”
Formas plásticas
Traballo dos panos
Anatomías ben definidas
Seriación oblicua
Lonxe do relevo histórico romano Poseidón, Apolo e Artemisa Calimacos
Relevos da balaustrada do templo da Victoria Áptera: Niké atándose a sandalia e Niké cun touro Alcamenes
Cariátides do Pórtico do Erecteion A charis praxiteliana, expresión de emocións líricas

O pathos de Scopas que tende ao estado dramático

A fusión de ambas tendencias en Lisipo Tres novas tendencias No 404 a. C. Atenas é derrotada por Esparta (guerra do Peloponeso), os ideais do gran século de Pericles entran en crise
Crece a clientela privada, o mercado da arte e o interese por coleccionar
Tamén a arte rompe cos grandes ideais e xira cara ao que se aprehende polos sentidos, a procura do inmediato, do realismo: aparencia antes que esencia c) CLASICISMO TARDÍO
Estilización do canon
Acentuación do naturalismo, o movemento e a expresión emocional
Deuses moi humanizados, na liña de Fidias pero sen a súa maxestuosidade
Aparece o espido feminino Discóbolo MIRÓN POLICLETO Atenea Partenos Atenea Lemnia FIDIAS Friso das Panateneas Os frontóns ESTILO DE FIDIAS A finais do s. V e seguindo o estilo de Fidias, “estilo fermoso”, caracterizado pola delicadeza dos rasgos e o tratamento virtuoso dos panos, realízanse outras obras. Ménade danzante

Meleagro Afrodita de Cnido Apolo Sauróctonos Hermes con Dionisos Apoxiómeno Cabeza de Alexandre Magno Hagias
Herakles Farnesio
Eros atando o arco Personificación do Nilo (escola de Alexandría) CARACTERÍSTICAS Realismo que parte da veracidade de Lisipo
Desaparición do equilibrio
Non existen limites, representa a fealdade, a crueldade, o grotesco
Teatralidade e expresividade porque procura a sorpresa e a emoción a través da exploración dos sentimentos
Monumentalidade e barroquización pola exuberante decoración
Multiplicación dos puntos de vista por medio de composicións en espiral
Temas: retratos, nu feminino, de xénero, personificacións. Grupos Altar de Pérgamo
Xigantomaquia en alusión á victoria sobre os galos, os bárbaros invasores Escola de Pérgamo: grandes composicións, teatralidade Monumento a Atalo I. Galo moribundo
Para conmemorar a victoria sobre os gálatas
Corpo en torsión cun naturalismo exacerbado, adiviñase o momento final.
Diagonais de composición opostas
Racialmente distintos dos mediterráneos: altos, fortes, cabelo espeso. Detalle do torques Laoconte e os seus fillos Victoria de Samotracia Seguramente doazón dos rodios ao santuario da cidade para conmemorar unha victoria naval Neno da oca Fauno Barberini Recostado sobre unha árbore, semella esperar que pasen os efectos da bebida Touro Farnesio. Apolonio e Taurisco de Tralles
Suplicio de Dirce (os fillos de Antíope vingan a súa nai, atando a Dirce a un touro que a arrastra ata matala) introduce a paisaxe Escola de Rodas: colosalismo e movemento Afrodita de Milo Aristófanes Torso Belvedere Púxil das termas O neno da espiña Hermafrodito Escola de Atenas: multitude de retratos; máximo realismo; estudios anatómicos Escola de Alexandría: figuras grotescas, tanagras. Influencia de Exipto e de Praxíteles Estela de Aristión e do Metropolitan Museum PERÍODO CLÁSICO PERÍODO HELENÍSTICO En xeral SCOPAS PRAXITELES LISIPO Da morte de Alexandre Magno no 323 á conquista romana de Exipto no 31 a.C.
Reinos que fundan novas cidades (urbanismo) de maxestosos edificios e obras ó servizo dos reis
Conxuga elementos gregos, fundamentalmente no clasicismo (copias e reinterpretacións) e orientais Dama de Auxerre Cabaleiro Rampin
Veo ante mí al gladiador caído:
Se apoya sobre su mano – su frente varonil
Acepta la muerte, pero vence la agonía,
Su cabeza inclinada se hunde poco a poco gradualmente
Y a través de su costado las últimas gotas, fluyen lentamente
Desde la roja herida, caen pesadas, una a una,
Como el primer trueno de una tormenta; y ahora
La arena gira a su alrededor – él se ha ido,
Antes de que cesara el inhumano grito que lanzó el miserable que le venció

Él lo escuchó, pero no hizo caso – sus ojos
Estaban con su corazón, ambos muy lejanos;
Él no reparaba en si perdía su vida o si ganaba
Sino que en su ruda cabaña, en la ribera del Danubio,
Allí estaban en juego sus pequeños bárbaros
Estaba su madre Daciana – él, su señor,
masacrado en una fiesta romana -
Todo esto se precipitó con su sangre - ¿Expirará, y
Y sin venganza? ¡Arriba! Godos, y saciad vuestra ira! Lord Byron inspirándose no Galo moribundo, no IVº canto do poema As peregrinacións de Childe Harold
Full transcript