Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

PRAWO W ŚREDNIOWIECZU

No description
by

katarzyna barbara

on 21 November 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of PRAWO W ŚREDNIOWIECZU

Zobowiązania i odpowiedzialność
z tytułu zobowiązania w prawie feudalnym
Odpowiedzialność z tytułu zobowiązania
Kategorie rzeczy w prawie feudalnym
Własności a posiadanie w prawie feudalnym
PRAWO ZOBOWIĄZAŃ
CONCLUSION
PRAWO PRYWATNE W ŚREDNIOWIECZU
THANK YOU!
PRAWO RZECZOWE
RUCHOMOŚCI
NIERUCHOMOŚCI
(zwane też rzeczami stojącymi lub leżącymi)
Z punktu widzenia charakteru prawnego nieruchomości najważniejsze znaczenie miał zarysowujący się stopniowo podział na dobra dziedziczne , rodowe(bona hereditaria), władanie którymi było obwarowane licznymi ograniczeniami w zakresie dyspozycji, oraz dobra nabyte (bona acguisita) zarówno drogą nadania, jak i kupna, podlegające w niektórych systemach prawnych mniejszych ograniczeniom obrotu.

PODZIAŁ NIERUCHOMOŚCI
DZIEDZICZNE
NABYTE (NADANIE, KUPNO)
W prawie feudalnym nie istniało ścisłe rozróżnienie między własnością i posiadaniem (
gewere
).
Posiadanie
obejmowało faktyczne władanie rzeczą oraz wolę władania rzeczą. Niekiedy jednak posiadanie przysługiwało osobie niewładającej faktycznie rzeczą (tzw. prawna gewere), np. prawnemu spadkobiercy lub wyzutemu z posiadania.
Posiadanie na nieruchomości miał każdy korzystający z rzeczy i pobierający z niej pożytki – np. właściciel, użytkownik i zastawnik. Możliwe było jednoczesne posiadanie tej samej rzeczy przez wiele osób z różnych tytułów prawnych.

Własność
– najpełniejsze prawo do rzeczy – uważane było za najwyższy stopień gewere.
W XIII wieku szkoła glosatorów stworzyła koncepcję własności podzielonej, która rozróżniała dwa rodzaje własności:
bezpośrednią (zwierzchnią) – przysługiwała np. panu feudalnemu i seniorowi,
podległą (użytkową) – przysługiwała np. chłopu i lennikowi, obejmowała użytkowanie i prawa o charakterze własnościowym, jak możliwość dziedziczenia.

Ograniczenia własności
Regalia
Prawo bliższości
Prawo pierwokupu
Prawo retraktu
Prawo sasiedzkie
Ordynacje
Sposoby nabycia własności
Pierwotne
Zasiedzenie
Zdobycz wojenna
Prawo nadbrzeżne
Pochodne
Spadek
Nadanie
umowa przenosząca własność
wzdanie
wwiązanie
inskrypcja
Utrata własności
Przeniesienie własności
Porzucenie rzeczy
Wywłaszczenie
Konfiskata majatku
1) ciężary rzeczowe;
2) renty;
3) służebności gruntowe, w tym:
wodne,
leśne,
gruntowe;
4) zastaw;
5) hipoteka.

Do ograniczonych praw rzeczowych należały:
Zastawy:
Zastaw umowny
Zastaw wzięty
Zastaw ruchomy
Zastaw użytkowy
Zastaw czysty
Zastaw do wydzierżenia
Zastaw bezużytkowy
Opracowała gr.II:
Katarzyna Drobisz
Natalia Gąsior
Anna Mendrok
Karolina Czana
Rola i zakres norm prawa zobowiązań ,regulujących społeczne formy wymiany wszelkich dóbr i usług o charakterze majątkowym ,związane są ściśle ze stopniem rozwoju stosunków produkcji w danym ustroju społeczno-gospodarczym.
Cechą praw obligacyjnych jest ich względny charakter ,skuteczność tylko między stronami zobowiązania(Inter partes), skuteczne wobec wszystkich (erga omnes),uprawniony w stosunku zobowiązaniowym wierzyciel może domagać się określonego zachowania, tj.ma roszczenie tylko wobec konkretnej osoby, dłużnika. Zobowiązania rodziły się pierwotnie z czynów niedozwolonych (
deliktów
). Sam fakt wyrządzenia szkody rodził po stronie sprawcy obowiązek jej naprawienia, a po stronie pokrzywdzonego lub jego rodziny- odpowiednie roszczenie wobec sprawcy. Nie odróżniono przy tym skutków cywilnych i karnych deliktu, tak jak nie odróżniono przestępstw od czynów naruszających prawo prywatne. Płacony przez sprawcę czynu na rzecz pokrzywdzonego okup za popełniony czyn zawierał w sobie zarówno element kary ,jak i odszkodowania cywilnego, a każde niewykonanie zobowiązania było przestępstwem.

Źródła zobowiązań
1.DELIKTY
2.UMOWY:

-formalne -realne
-konsensualne
Umowy
Umowy formalne
Umowy realne
Umowa formalna polegała na zobowiązaniu się kogoś do świadczenia w przyszłości, które dokonywane było drogą uroczystego przyrzeczenia, ślubowania wiary (fides facta). Dłużnik w określonych słowach zobowiązywał się do wykonania zobowiązania, składał uroczystą przysięgę, wykonywał gesty mające symbolizować oddanie się, w razie niewypełnienia umowy, w moc wierzyciela. Gestem takim było złożenie ręki w dłoń wierzyciela- przybicie (palmata), jako sposób utwierdzenia umowy, decydujący o jej ważności.
Umowa realna była zawierana wówczas ,gdy zobowiązanie się jednej ze stron do świadczenia w określonym terminie wynikało z faktu przyjęcia świadczenia, otrzymania rzeczy od drugiej strony(res prestitia). Przez przyjęcie świadczenia od jakiejś osoby przyjmujący stawał się jej dłużnikiem. Do umów realnych należalo kupno-sprzedaż, przy nich zapłacenie ceny kupna rodziło obowiązek sprzedawcy dostarczenia zakupionej rzeczy.
1.Zakładnictwo
2.Rękojemstwo (poręczenie)
3.Załoga
4.Łajanie
5.Zakład (wadium)
6.Zadatek
7.Utrata wolności
Sposoby utwierdzania i umacniania umów
Wygaśnięcie zobowiązań:
Odpowiedzialność z tytułu zobowiązań:
1.Rzeczywiste wykonanie
2.Potracenie
3.Zlanie się wierzytelności z długiem
4.Zwolnienie z długu
5.Zmiana zobowiazania
6.Przedawnienie
7.Niemożliwość świadczeń
8.Cesje wierzytelności
9.Złożenie świadczenia do depozytu itd.
osobową
majątkową
rzeczową
Rodzaje umów
1.Zamiana
2.Darowizna
3.Kupno-sprzedaż
4.Zlecenie
5.Dostawa
6.Umowa o dzieło
7.Najem usług osobistych
8.Najem rzeczy
9.Dzierżawa
10.Pożyczka
11.Przechowywanie (depozyt)
12.Weksel
13.Spółka
Bibliografia:
1.Maciejewski Tadeusz, Historia ustroju Polski
2.Historia prawa sądowego
Ewa Borkowska-Bagieńska.
3.Student.lex.pl

Procesowa ochrona własności i posiadania
Początkowo w sprawach sądowych o przywrócenie posiadania strona ,która została wyzuta z posiadania ,występowała przeciw aktualnemu posiadaczowi z zarzutem bezprawnego posiadania (malo ordine possidere). Ten ostatni musiał wykazać przed sądem swe prawo ,a więc w sporze rozstrzygalne były zarówno kwestie posesoryjne (stwierdzenie wyzucia z posiadania czy też naruszenia spokojnego posiadania nieruchomości), jak i petytoryjne (stwierdzenie prawo do posiadania nieruchomości).
PROCES PETYTORYJNY A POSESORYJNY

Proces petytoryjny
to postępowanie mające na celu przede wszystkim przywrócenie właścicielowi władztwa nad rzeczą lub przywrócenie stanu zgodnego z prawem i zaniechanie naruszeń (legitymacja czynna przysługuje właścicielowi rzeczy, bierna zaś osobie, która praktycznie włada rzeczą).

Proces posesoryjny
jest to natomiast postępowanie mające na celu przywrócenie naruszonego posiadania w razie jego samowolnego naruszenia (legitymacja czynna przysługuje posiadaczowi, którego posiadanie naruszono, bierna zaś temu, kto swym działaniem naruszył posiadanie, oraz temu, na czyją korzyść naruszenie nastąpiło).
Full transcript