Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Teatr - fascynujacy swiat sceny

historia teatru w skrócie, teatr współczesny
by

Racha Lahmer

on 22 May 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Teatr - fascynujacy swiat sceny

Teatr - fascynujący świat sceny Historia teatru w skrócie Starożytność • Od ok. XVII p.n.e. do V w. n.e.
• Narodziny teatru z rytuału ku czci Dionizosa.
• Amfiteatry.
• Konkursy teatralne.
• Malowane dekoracje.
• Melorecytacje z towarzyszeniem chóru, tańca i muzyki.
• Zasada jedności czasu, miejsca i akcji
• Gatunki: tragedia, komedia, dramat satyrowy, pantomima, farsa. Średniowiecze • Od ok. V do XV w.
• Formy teatralne jako część obchodów świąt kościelnych.
• Nurt świecki – uniezależnienie teatru od funkcji obrzędowej
• Wykonawcy: cechy rzemieślnicze, kupieckie, wędrowne trupy aktorskie, minstrele, żonglerzy.
• Sceny jarmarczne, teatr ludowy.
• Gatunki: misterium, dramat liturgiczny, moralitet, farsa.

Renesans • Od ok. XV do XVI w.
• Malowane dekoracje perspektywiczne, obrotowe i rozsuwane.
• Scena sukcesywna, ukazująca kolejno miejsca akcji.
• Scena pudełkowa oddzielona od widowni kurtyną i rampą.
• Powstanie opery i baletu.
• Teatr szekspirowski.
• Gatunki: tragedia, tragikomedia, komedia, komedia płaszcza i szpady, dramat pasterski.

Teatr elżbietański The Globe w Londynie - współczesna rekonstrukcja Klasycyzm • Od ok. XVII do XVIII w.
• Powstanie pierwszego teatru narodowego.
• Comédie Française.
• Tekst dramatu podstawą odgrywania tragedii.
• Oszczędność ruchów i elegancja gestów.
• Początki teatru dla mieszczan.
• Działalność teatrów szkolnych i dworskich.
• Gatunki: dramat oświeceniowy, komedia sentymentalna, tragedia, opera, opera buffa, satyra.
Romantyzm Teatr Wielki w Warszawie • Od ok. 1800 do 1850 r.
• Kult gwiazd sceny.
• Odchodzenie od zasady decorum.
• Widowiskowe inscenizacje (efekty specjalne).
• Tajmeniczość i fantastyka.
• Ludowość.
• Popularność baletu.
• Gatunki: tragedia przeznaczenia, dramat obyczajowy i historyczny, melodramat.

Realizm • 2 poł. XIX w.
• Wzrost roli reżysera.
• Początki aktorskiej gry zespołowej.
• Realizm mieszczański – problemy codziennego życia.
• Koncepcja sztuki „dobrze skrojonej” – przestrzeganie reguł.
• Dekoracja sceniczna odwzorowująca trzy ściany i sufit pokoju.
• Efekt czwartej ściany – widz podglądający „prawdziwe życie”.
• Zaciemnienie widowni.
• Gatunki: farsa, komedia salonowa, dramat moralizatorski, operetka, rewia, kabaret, musical. Wielka Reforma Teatru • Przełom XIX i XX w.
• Niezależność sztuki teatralnej i oryginalności jej środków wyrazu oraz zerwanie z naturalizmem.
• Odrzucenie teatru mieszczańskiego.
• Reżyser – inscenizator kształtujący całość spektaklu.
• Nowoczesna scenografia zamiast malowanych dekoracji.
• Wpływy sztuki awangardowej.
• Założenie teatru totalnego, wykorzystującego
wielość środków estetycznych i technicznych
do oddziaływania na widza.
• Reforma baletu – wprowadzenie tańca
folklorowego i ekspresjonistycznego.
Awangarda teatralna • Od ok. 1910 do 1939 r.
• Kontynuacja działań twórcó Wielkiej Reformy Teatru.
• Postulaty przemian społecznych poprzez teatr.
• Inspiracje surrealizmem, dadaizmem, ekspresjonizmem i konstruktywizmem.
• Budynki teatralne z ruchomą sceną i widownią.
• Odrzucenie tradycyjnej akcji dramatycznej.
• Fascynacja nowoczesnością.
• Teatr oniryczny (Antonin Artaud).
• Przemiany w grze aktorskiej.

Socrealizm • Lata 30. – 60. XX w.
• Korzystanie z wzorców XIX-wiecznego realizmu mieszczańskiego, by propagować idee komunistyczne.
• Schematyczna fabuła i tematy: walka z wrogami ludu, współzawodnictwo w pracy. • Odrzucenie wartości awangardy teatralnej.
• Izolacja od światowych prądów teatralnych.
• Rozwój teatrów państwowych.
Teatr Wielki w Łodzi Teatr współczesny Cechy: • Czerpanie z formy widowiska.
• Przenikanie się słowa, śpiewu, tańca i pantomimy.
• Swobodne traktowanie tekstów dramatu i didaskaliów.
• Adaptowanie tekstów nieprzeznaczonych do teatru.
• Stosowanie strategii szoku i zaskakiwania odbiorcy.
• Zaangażowanie widza do współdziałania.
• Multimedialność.
• Zniesienie granic pomiędzy sceną, a widownią.
• Ważna rola reżysera w spektaklu.
• Współistnienie teatru instytucjonalnego i alternatywnego.

Tematy: • Kondycja współczesnego człowieka i ludzkości.
• Życie codzienne i jego banalność, konwenanse, stereotypy.
• Polityka i historia.
• Kryzys wartości i zanik głębokich więzi międzyludzkich.
• Popkultura i konsumpcjonizm.
• Reinterpretacje klasycznych tekstów dramatycznych.
Przemiany teatru dramatycznego Teatr polityczny • Powstał w wyniku zaangażowania współczesnego teatru w bieżące wydarzenia.
• Lata 20. XX w. – teatr faktu (Erwin Piscator).
• Zastąpienie tekstu dramatycznego scenariuszem opartym na prawdziwych wydarzeniach.
• Rekonstrukcja faktów zamiast fikcyjnego świata przedstawionego.
• Lata 90. XX w. – teatr verbatim.
• Teatr guerilla (tzw. partyzantka).
• Twórcy: Augesto Boal, Frank Castorf, Dario Fo, Teatro de Arena. Teatr polityczny na Festiwalu Maski w Poznaniu Teatr Absurdu • Ok. 1950 – 1960 r.
• Zwany też nowym teatrem lub antyteatrem.
• Ukazywanie rzeczywistości w groteskowy sposób.
• Rezygnacja z tradycyjnych wyznaczników sztuki teatralnej.
• Tzw. czarny humor.
• Tzw. akcja kołowa.
• Twórcy: Eugéne Ionesco, Samuel Beckett, Tadeusz Różewicz, Sławomir Mrożek.
Scena ze sztuki teatralnej pt. „Tango” Stanisława Mrożka. Teatr alternatywny • Od ok. 1960 r.
• Odrzucenie instytucjonalnego, komercyjnego teatru publicznego i jego estetyki.
• Nazywany inaczej teatrem eksperymentalnym, poszukującym lub niezależnym.
• Sztuki są często realizowane w przestrzeniach nieteatralnych, np. w halach, kawiarniach, magazynach.
• Teatr Laboratorium Jerzego Grotowskiego – koncepcja teatru ubogiego.
• Improwizacja i kreacja zbiorowa.
• Przedstawienie to często preformance i hapenningi.
• Twórcy: Jerzy Grotowski, Peter Brook, Fugenio Barbra, Open Theatre, Living Theatre. Anhelli Wołanie, Teatr ZAR we Wrocławiu Sen Nocy Letniej w reżyserii Petera Brooka Teatr Nowych Brutalistów • Od lat 90. XX w.
• Kontrowersyjność.
• Przełamywanie tabu, poruszanie ważnych kwestii społecznych.
• Obecność refleksji nad kondycją człowieka.
• Nadmierna dosłowność, brak metafory.
• Szokowanie widza.
• Twórcy: Sarah Kane, Mark Ravenhill, Anthony Neilson.
"4.48 Psychosis" Sarah Kane - Teatr TR w Warszawie Teatr plastyczny i teatr lalek teatr plastyczny teatr lalek • Operuje obrazami scenicznymi, często pozbawionymi fabuły i dialogów.
• Aktor staje się częścią obrazu, wtapia się w otoczenie.
• Twórca: Tadeusz Kantor.
• Nazywany również teatrem figur.
• Nieożywiona marionetka jako ideał precyzji ruchów i dokłądnego wykonywania poleceń inscenizatora.
• Twórcy: Robert Wilson, Bread and Puppet Theatre.
Teatr Muzyczny Dziękuję za uwagę! opera musical • Twórcy: Alban Berg, Igor Strawiński, Krzysztof Penderecki Scena z opery "Lulu" Albana Berga • Twórcy: George Gerschwin, Andrew Lloyd Webber Scena z polskiego musicalu pt. "Metro" "Zabawna Buzia" George'a Gerschwina Teatr taneczno - ruchowy teatr tańca balet •Pozostaje niezmienny, z tymi samymi zasadami od XIX w.
•Połączenie piękna I elegancji ruchu wykonawcy z nastrojem muzyki.
• Twórcy: Olga Sawicka, Wacław Niżyński, Maja Plisiecka, Maurice Béjart, Michaił Barysznikow.
Teatr i media teatr telewizji teatr radiowy • Sprzeciw wobec skostnienia baletu.
• Ukłąd ruchowy tworzy spójną całość ze scenografią, rekwizytami, głosem i muzyką.
• Ukazanie brutalności kontaktów międzyludzkich.
• Twórcy: Pina Bausch, Martha Graham, Johann Kresnik, Ewa Wycichowska
• Od lat 20. XX w.
• Nazywany teatrem wyobraźni lub teatrem słuchowym.
• Twórcy: Romana Bobrowska, Zbigniew Kopałko, Henryk Rozen.
• W Polsce od 1952 r.
• Forma łącząca cechy teatru i filmu.
• Możliwość nagrywania w plenerze, operowania zbliżeniami.
• Twórcy: Adam Hanuszkiewicz, Jerzy Antczak, Jerzy Gruza, Kazimierz Kutz.
Kadr ze spektaklu "Rzecz o banalności miłości"
Full transcript