Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

POLITYKA OKUPACYJNA NIEMIEC

No description
by

Agnieszka Kuśniewska

on 14 February 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of POLITYKA OKUPACYJNA NIEMIEC

Hitler był przekonany o wyższości rasy germańskiej nad innymi narodowościami. Punkt widzenia Führera miał duży wpływ na działania III Rzeszy wobec ludności okupowanych terenów:
- Zachód Europy nie został poddany represjom,
-Słowian, Żydów i Romów, a także niemieckich niepełnosprawnych, bezdomnych i świadków jechowych przedstawiał jako podludzi.

Generalny Plan Wschodni zakładał zdobycie Lebensraumu poprzez wymordowanie lub przesiedlenia za Ural ludności słowiańskiej z Polski, Ukrainy, Białorusi i Rosji, a Żydów i Romów przeznaczono do całkowitej zagłady. Elity intelektualne były masowo mordowane. POLITYKA RASOWA III RZESZY Niemcy chcieli pozbyć sie wszystkich europejskich Żydów. Jednak w momencie wybuchu wojny plany eksterminacji nie były sprecyzowane. Szybko jednak wymyślono sposób na ich prześladowanie. Szczegóły tych nieludzkich planów dopracowano 20 stycznia 1942r. na konferencji w Wannsee koło Berlina. Operacje miały wykonać jednostki SS pod dowództwem Adolfa Eichmann'a. NIEMIECKIE OBOZY KONCENTRACYJNE POLITYKA NIEMIECKA WOBEC ŻYDÓW Pierwsze niemieckie obozy koncentracyjne powstały w III Rzeszy w 1933r. Umieszczano w nich obywateli niemieckich uznawanych za wrogów państwa. Po wybuchu wojny hitlerowcy utworzyli na terenach niemiec i okupownych krajów ponad 9 tys. obozów koncentracyjnych. Trafiła tam inteligencja z podbitych krajów, przedstawiciele ruchu oporu, a także ofiary licznych łapanek, jeńcy oraz przedstawiciele narodowości przeznaczonych do eksterminacji. W sumie podczas II wojny światowej w obozach przebywało 18 mln osób, z czego 11 mln poniosło śmierć. Niektóre z obozów koncentracyjnych zostały zmienione w obozy zagłady. Obozy niewiele sie rożniły - w obozach koncentracyjnych uśmiercano ludzi po wcześniejszym ich wykorzystaniu do niewolniczej pracy, w obozach zagłady - przeznaczano ich do natychmiastowej eksterminacji.
Najbardziej znane miejsca eksterminacji Żydów na Wschodzie to:
Babi Jar koło Kijowa oraz podwileńskie Ponary. Pierwszym obozem śmierci był Kulmhof, kolejne zlokalizowano w Bełżcu, Sobiborze i Treblince a także w obozach powstałych jako koncentracyjne - Auschwitz-Birkenau i Majdanek. Ludność żydowska była kierowana również do obozów pracy, takich jak Gross-Rosen. NIEMIECKI OBÓZ KOCENTRACYJNY W OŚWIĘCIMIU Na ziemiach polskich założono w 1940r. W skład olbrzymiego kompleksu obozowego wchodziły setki baraków ogrodzonych drutami kolczastymi pod napięciem. Na terenie obozu znajdowały się również komory gazowe i krematoria. NIEMIECKI OBÓZ KONCENTRACYJNY W MAUTHAUSEN-GAUSEN Więźniowie z obozu byli wykorzystywani do morderczej pracy na rzecz niemieckiego przemysłu, m.in. do pracy w kamieniołomach przy wydobyciu granitu. Obóz ten był jednym z najcięższych niemieckich obozów koncentracyjnych stanowił także miejsce zagłady austriackich Żydów. HOLOKAUST - "Szoah" SEGREGACJA WIĘŹNIÓW Odbywała się natychmiast po ich przyjeździe do obozu. Już na rampie kolejowej w każdym obozie dokonywano podziału ludności ze względu na płeć oraz możliwości fizyczne. Osoby starsze, chore, a także dzieci były traktowane przez nazistów jako bezużyteczne, dlatego kierowano je bezpośrednio do komór gazowych. Termin "holokaust" pierwotnie miał znaczenie religijne i odnosi się do składania ofiary całopalnej.Obecnie pojęciem tym określa się zagładę 6 mln Żydów w tym ok. 1 mln dzieci, dokonaną przez Niemców podczas II wony światowej. Zbrodniczy plan likwidacji całego narodu żydowskiego Niemcy przeprowadzili w sposób systematyczny i szczegółowo zaplanowany. Działania te miała uzasadnić rasistowska ideologia i pseudonauka stworzona na jej potrzeby. Zupełnie zniknęła kultura żydowska oraz znikł język jidysz, którym posługiwali się Żydzi w Europie Środkowej. POSTAWY WOBEC HOLOKAUSTU Likwidacja kolejnych gett sprawiła, że Żydzi zaczęli domyślać się losu, jaki ich czeka. Świadomość ta wywołała przerażenie i chęć godnej śmierci. Przyczyniło się to do stworzenia ruchu oporu. Najlepiej rozwijał się on w Warszawie, gdzie działał Żydowski Związek Wojskowy oraz Żydowska Organizacja Bojowa. Obie organizacje przy współpracy z AK przygotowały powstanie w getcie, które poniosło klęskę. Polacy jako naród nie dali się nakłonić przez Niemców do udziału w pogromach ludności żydowskiej, choć zdarzały się przypadki tzw. szmalcowników, wydających Żydów Niemcom. Takie osoby były jednak skazywane przez Polskie Państwo Podziemne na karę śmierci. Do masowego mordu Żydów dokonanego przez Polaków doszło jedynie w 1941r. w Jedwabnem. Pod kierownictwem Juliana Grobelnego działała Rada Pomocy Żydom "Żegota", do której należał m.in. Władysław Bartoszewski. Polskie Państwo Podziemne poprzez swojego kuriera Jana Karskiego o losie Żydów informowało także aliantów. IRENA SENDLEROWA Pracowała w pomocy społecznej i jako pracownik ośrodka miała przepustkę do getta, gdzie nosiła gwiazdę Dawida jako znak solidarności z Żydami i sposób na ukrycie się pośród społeczności getta. Przemycała dzieci żydowskie umieszczając je w przybranych rodzinach, domach dziecka i u sióstr katolickich w Warszawie. Uratowała ok. 2500 dzieci. Za swoją działalność została aresztowana w 1943r. przez Gestapo, była torturowana i skazana na śmierć. "Żegota" zdołała ją uratować przekupując niemieckich strażników. Po wojnie tworzyła domy sierot. Dane jej było doświadczyć równie ciężkich jak ze strony Gestapo prześladowań komunistycznego Urzedu Bezpieczeństwa. W więzieniu straciła dziecko, bo urodzilo się przedwcześnie i zmarło. Związana była z ruchem socjalistycznym PPS I PZPR. JANUSZ KORCZAK Polski pedagog, pisarz, lekarz, publicysta i działacz społeczny żydowskiego pochodzenia. Ostatnie 3 miesiące swojego życia spędził w getcie warszawskim. Rankiem 5 lub 6 sierpnia 1942r. obszar małego getta został otoczony przez oddziały SS. Pochód wyruszył sprzed Resursy Kupieckiej. Nie wiadomo jaką drogą szli na Umschlagplatz. Korczak prowadził pochód swoich dzieci bez kapelusza w wysokich butach wojskowych i trzymając dwoje dzieci za rękę. W wymarszu uczestniczyło 192 dzieci i 10 opiekunów. Dzieci maszerowaly czwórkami i niosly flagę Króla Maciusia I. Każde dziecko miało ze sobą ulubioną zabawkę lub książkę. Jeden z chłopców na czele pochodu grał na skrzypcach. Ukraińcy i SS-mani trzaskali batami i strzelali ponad tłum dzieci, choć pochód był prowadzony przez jednego z nich - który widocznie darzył dzieci pewnym rodzajem sympatii. OSKAR SCHINDLER Był niemieckim przedsiębiorcom, który uratował swoich robotników przymusowych przed zagładą w obozach koncentracyjnych. Przedsiębiorca szukający zysków przejął za niewielkie pieniądze Małopolską Fabrykę Naczyń Emaliowanych, produkując początkowo naczynia, a potem amunicje. Do pracy pozyskał 1300 żydowskich robotników, którzy wykonywali tam niewolnicze prace. Początkowo ochrona Żydów była chęcią pomnożenia zysków, ale potem zapoczątkował aktywną opiekę nad pracownikami. Punktem zwrotnym był począek likwidacji Krakowskiego getta. Wykorzystując swoje umiejętności negocjacyjne i dając łapówki postanowił ocalić swoich pracowników. Z komendantem obozu zawarł umowę o przeniesieniu 900 Żydów do przylegającego do fabryki podobozu. Gdy pod koniec wojny AK zbliżyła się do Krakowa, niemieckie obozy zostały zlikwidowane, a ich więźniowie w większości zgładzeni. Schindlerowi udało się przenieść 1200 pracowników do fabryki w Brünnlitz, a gdy transport po drodze został skierowany do obozu w Auschwitz-Birkenau zdołał ich stamtąd wydostać. OJCIEC MAKSYMILIAN KOLBE Polski franciszkanin konwentualny i męczennik. 28 maja 1941r. trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz. W obozie dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za współwięźnia Franciszka Gajowiczka. Ojciec Kolbe został dobity zastrzykiem z trucizny - fenolu. Jego ciało zostało spalone w obozowym krematorium. RUCH OPORU W KRAJACH OKUPOWANYCH 13 listopada 1939 r. w Polsce powstał Związek Walki Zbrojnej, który w 1942 r. został przekształcony w Armię Krajową. W 1940 r. zaczął działalność także ruch oporu we Francji - Résistance. Podziemie we Francji organizowało pomoc jeńcom alianckim i sabotaż. Działała także partyzantka komunistyczna. Najliczniejsza działała w Jugosławii. Powstało również królewskie podziemie z oddziałami czetników. Ruch oporu rozwinął się w okupowaniej Grecji, Holandii, Norwegii oraz we Włoszech. Podziemie funkcjonowało także na terenach ZSRR. KOLABORACJA Pierwotnie "kolaboracja" oznaczała każdą współpracę. Obecne znaczenie tego terminu pojawiło się w okresie II wojny światowej. Określano nim wówczas konkretne działania jednostek, które czerpały korzyści z nowej sytuacji, jaką stwarzały zwycięstwa militarne III Rzeszy. Zabarwienie emocjonalne tego terminu było zdecydowanie negatywne i praktycznie stawiano znak równości między kolaboracją i zdradą narodową. OBÓZ KONCENTRACYJNY - STUTTHOF Wykonały:
Agnieszka Kuśniewska
Sandra Kałwak
Full transcript