Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Performatywny i rytualizacyjny charakter kultu Dionizosa w a

No description
by

Kornelia Kajda

on 3 January 2016

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Performatywny i rytualizacyjny charakter kultu Dionizosa w a

Depozyty muzealne:
Metodyka: analiza treści
Wpływ waz jest zależny od kontekstu używania i odbiorcy
1)
Muzeum Narodowe w Warszawie
2)
Muzeum Czartoryskich w Gołuchowie
3)
British Museum w Londynie
4)
Narodowe Muzeum Archeologiczne w Tarkwiniach
5)
Muzeum Agory w Atenach
6)
Chicago Art Institute w Chicago
7)
Muzeum Etruskie w Watykanie
8)
Narodowe Muzeaum Archeologiczne w Ferrarze
Hipotezy
Rytuały -
przestrzenie oporu
Uwidacznianie (malarstwo wazowe) -
próba upodmiotowienia
Materialność waz -
wpływ na relacje społeczne
Performatywny i rytualizacyjny charakter kultu Dionizosa w archaicznej i klasycznej Grecji na przykładzie malarstwa wazowego
mgr Kornelia Kajda
Instytut Prahistorii
Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu
Czy osoby znajdujące się na marginesie w społeczeństwie archaicznej i klasycznej Grecji mogły uzyskiwać podmiotowość społeczną poprzez uczestnictwo w rytuałach religijnych związanych z kultem boga Dionizosa?

Okres archaiczny: 123 wazy
Materiał empiryczny
Konwencje stylistyczne
Archeologia społeczna
Teorie oporu
Sprawczość
Okres klasyczny: 98 waz
Perspektywy teoretyczne
Performatywność
Rytualizacja
Sprawczość rzeczy
Tożsamość konstruowana przez akty performatywne.
Ciała, za pomocą których dokonuję reprodukcja zastanych znaczeń, zmieniają akty performatywne poprzez odgrywanie siebie w innych kontekstach.
Rytuały wychodzą poza dany im kontekst religijny.
Materializacja rytualizacji w uczestnikach - "zrytualizowane ciała społeczne".
"Zbawcza hegemonia" - normalizacja i opór.
Przedmioty wpływają na swoich użytkowników.
Przedstawienia na wazach jako zmaterializowane wspomnienia o wydarzeniach.
Oddziaływanie waz sięga poza kontekst religijny, jest długofalowe.
Judith Butler
Catherine Bell
Alfred Gell
Okres archaiczny
Okres klasyczny
Głównie przedstawienia nimf i Dionizosa.
Konwencjonalne przedstawianie kobiet.
Dionizos ukazywany z tyrsosem, oraz gałęziami winorośli, nimfy z winoroślą, instrumentami muzycznymi, naczyniami.
Postaci w akcji: taniec, bieg.
Sceny we wnętrzach domów.
Głównie przedstawienia menad, spadek przedstawień Dionizosa.
Kobiety ukazywane w mniej konwencjonalny sposób.
Menady ukazywane z tyrsosem, instrumentami muzycznymi: tympana, krotale, aulos, pochodniami.
Postaci bardziej statyczne: stoją, siedzą.
Sceny lokowane w sanktuariach, gajach.
Relacje pomiędzy przedstawieniem a formą naczynia

Rytuały dionizyjskie, które operowały w ramach „zbawczej hegemonii” wskazywały kobietom, że istnieją szanse, aby realizowały one swoje potrzeby w sposób inny niż dotychczas i że może to dziać się w ramach rytuałów religijnych, w których uczestniczyły, ale także poza nimi.
Wazy oddziaływały na użytkowników i wchodziły z nimi w relacje zależnie od kontekstu używania i doświadczeń/oczekiwań odbiorcy.
Akty performatywne stanowiły miejsce wytwarzania oporu wobec istniejącego systemu.
Rytualizacja
Performatywność
Sprawczość rzeczy
Humanistyka zaangażowana.
"Margines jako miejsce radykalnego otwarcia"
Definicje nienormatywne
Męskie
Kobiece
Publiczne
Prywatne
Opór
Podporządkowanie
Religijność
Świeckość
Wazy funkcjonowały w życiu codziennym - przenosiły znaczenia rytuałów do nowych sytuacji i wpływały na oglądających przez długi czas.
Sposób odtwarzania rytuałów został zmieniony przez ich uczestników w zgodzie z ich doświadczeniami, umiejętnościami i potrzebami.

Kult Dionizosa w okresie klasycznym stał się wyspecjalizowany i zaawansowany.
Menady jako "zrytualizowane ciała społeczne" osiągnęły "rytualne mistrzowstwo".
Full transcript