Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

JACOBO AMIGO, ELENA CORRAL, JORGE GONZALEZ, ANTIA IGLESIAS,

No description
by

daniel vera lopez

on 19 March 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of JACOBO AMIGO, ELENA CORRAL, JORGE GONZALEZ, ANTIA IGLESIAS,

Cadro do mariscal Pardo de Cela
O MARISCAL PARDO DE CELA:
O SAQUEO DE CANGAS POLOS TURCOS
LENDAS E CONTOS GALEGOS
A SANTA COMPAÑA
A TORRE DE HERCULES
O SANTO MILAGREIRO
AS FESTAS MINERVAIS
JACOBO AMIGO, ELENA CORRAL, JORGE GONZALEZ, ANTIA IGLESIAS, JORGE LEMA Y DANIEL VERA...
... PRESENTAN:
O seu nome completo é Pedro Pardo de Cela Rodríguez de Aguiar e Ribadeneyra.
Non se sabe a fecha do seu nacemento pero morreu o 3 de Outubro de 1483
Foi un mariscal galego odo séculoo XV, fillo de Xoán Nunes Pardo e señor da torre de Cela e de doña Teresa Rodríguez de Aguiar.
En 1967 publicáronse os nove romances que estaban contidos no volume conmemorativo das Festas Minervais celebradas naquel ano.Sobre estas festas se ten mi pouca información polo que xorden diferentes opinións como por exemplo:
Xesús Alonso Montero:
Ramón Mariño Paz:
Anxo Tarrío Varela
Na maioria dos casos non conservamos ningún volume similar ao de 1697
Afirma que a presenza da lingua galega ten unha comparecencia anecdótica (finalidade estética)
Di que son textos lonxincuos doromance galego popular
Escritos por profesionais de grande categoría (Joseph Gil de Taboada e Fabian Pardiñas Vilardefrancos)
Afirma que se viñan celebrando dende 1536
En homenaxe a Afonso III de Fonseca (O Grande)
É unha lenda de tradicion popular galega.
Procesión Fantasmal de almas en pena formada por dos hileras.
Cada fantasma leva unha vela e un mortal encabeza esta procesión cunha cruz e un caldeiro cheo de auga bendita.
Se cree que quen realiza esta función non recorda durante o día o ocurrido (vaise debilitando ata que morre sen motivo aparente
Están condenados a vagar noite tras noite ata que un incauto sea sorprendido. neste caso o primeiro pasaralle caldeiro e a cruz.
camiñan emitindo rezos, canticos fúnebres e tocando unha pequena campanilla. hay varias formas de librarse desta obligación.
Se a Santa Compaña aparece pode ser por:
reclamar o alma dalgunha persoa que morera pronto
reprochar aos vivos os pecados cometidos
anunciar a mortedun coñecido do que presencia a procesión
cumplir unha pena imposta por algunha autoridade do mas allá
Tamén existen diferentes tipos de protección contra a Santa Compaña:
abrir os brazos en cruz e gritar JESUCRISTO cando che van dar a cruz
responder cruz xa teño
levar os brazos cruzados
levar as dusas mans ocupadas cunha pedra e un palo

Breogán foi o xefe dunha daquelas tribos dos ártabros que moraron nas terras de Galicia
Estatua de Breogán xunto á torre de Hercules
Nunha pequena insua existía a vella cidade gobernada por este.
Preto de alí Breogán fixo construir unha elevada torre moi achegada ao mar aberto.Esta torrre podería servir de guieiro aos navegantes e tamén poderia transmitir a longas distancias distancias certas sinais durante a noite.
Unha tarde Ith, o fillo deBreogán subiu ao lato da torre e ao lonxe do mar albiscou outra terra non coñecida e quiso saber o que habería naquel lugar.
Pedíu o consentimento ao seu pai para realizar unha expedición e este llo deu
Desta maneira foi como os celtade Galicia levaron a Irlanda a súa civilización
Era partidario de Juana a Beltraneja.
Estaba casado con Isabel Pérez Osorio.
O tio desta, o obispo Pedro Enríquez, entregoulle como dote da boda en 1441 todas as rentas do obispado.
Fallece o obispo en 1445 e este transládase a Vivero, onde chega a ser alcalde.
Obén en 1474 o título de Mariscal.

En 1478 é expulsado de Vivero e refúxiase no Castelo da Frouxeira, onde vence ás tropas castellanas.
O corrixidor ordenou a entrega das terras, e o mariscal negouse e foi condenado á morte.
O 23de Setembro de 1483, foi detido y levado a Mondonedo, onde dez días máis tarde decapitarían a él e ao seu fillo

O enfrontamento do imperio turco co imperio español, no seu intento de expandirse hacia occidente nos séculos XVI e XVII, e o trasfondo das loitas de relixión. En 1571 Felipe II derrota aos turcos en Lepanto. Entre 1609 e 1614 o duque de Lerma, valido de Felipe III, expulsa aos moriscos.
Probablemente esta invasión corresponde a unha política de hostigamiento dos turcos hacia España

CONTEXTO:

O SAQUEO DE CANGAS POLOS TURCOS
El cuatro de Diciembre de 1617 entra en la Ría de Vigo una escuadra formada por ocho navíos turcos y berberiscos, con el ánimo de saquear la costa. Después de visitar distintos puntos de la ría, el 8 de Diciembre desembarcan en San Pedro de Domaio y, después de saquear y quemar la zona, a continuación se dirigen hacia el puerto de Cangas. El día nueve desembarcan por dos puntos contrapuestos, la playa de Rodeira y la punta de Balea. Le hacen frente en la villa Pedro Costa, Pedro Bermúdez, el alférez Domingo Prego de Montaos y otros muchos voluntarios. El pueblo es saqueado e incendiado. Queman la iglesia ocurriendo el celebre suceso de que el Santo Cristo no llega a arder y queman, también, el Hospital. Llegan en el pillaje hasta la iglesia de Darbo. Aparte de llevarse bienes también se llevan a personas.



HISTORIA:

O catro de Decembro de 1617 entra na Ría de Vigo unha escuadra formada por oito navíos turcos e berberiscos, co ánimo de saquear a costa. Despois de visitar distintos puntos da ría, o 8 de Decembro desembarcan en San Pedro de Domaio e, despois de saquear e queimar a zona, a continuación diríxense hacia o porto de Cangas. O día nove desembarcan por dous puntos contrapostos, a praia de Rodeira e a punta de Balea. fanlles frente na vila Pedro Costa, Pedro Bermúdez, o alférez Domingo Prego de Montaos y outros moitos voluntarios. O pobo é saqueado e incendiado. Queiman a igrexa ocurrendo o celebre suceso do que o Santo Cristo non chega a arder e queiman, tamén, o Hospital. Chegan no pillaxe ata a igrexa de Darbo. Aparte de levarse bens tamén se levan a persoas.
Nunha parroquia moi pobre cercana á coruña cavaron un monte en parcelas e repartéronnas 1 a cada veciño. E o crego colleu a súa leira e foina amañar coma tódo-los demais. Soúboo o obispo e mandoulle parar e dixolle que tiña que aprender e despediuno. O chega-la parroquia contoullo o sacristán dicindolle que non sabia que tiña que aprender e o sacristan dixolle que el o entendía. O sacristán fixo unha figura dun santo ca madeira dunha figueira do crego (co seu permiso) e logo escondeuna debaixo dunha fonte e comezou a salmenta-la zoa cada noite, como a herba comezou a crecer moi ven ali os pastores ian moi a menudo e un día descubriron o santo e criron que o santo era o que fixera que a herba crecera tan ben, construíronlle unha capela,, levábanlle ofrendas, o sacristan contoullo o cura e decidirono ocultar e reparti-las gañanzas ata que o cura pensou que o sacristán xa tiña dabondo e parou de darlle a sua parte, asi que un tempo máis tarde o sacristán molestouse e revelou a verdade no día de festa dese santo, o cura mandouno apresar, pero o sacristán demostrou que dicía a verdade e asi rematou o negocio, o santo e todo iso.
Full transcript