Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Oparzenia

No description
by

Wszyscy wiedzą Bryła

on 21 May 2017

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Oparzenia

Oparzenie
– uszkodzenie skóry i w zależności od stopni oparzenia także głębiej położonych tkanek lub narządów wskutek działania ciepła, żrących substancji chemicznych, prądu elektrycznego, promieni słonecznych – UV, promieniowania. Przy rozległych oparzeniach ogólnoustrojowy wstrząs może doprowadzić do zgonu.
OPARZENIA
Podział oparzeń w zależności od głębokości:
Wyróżnia się I, II (zazwyczaj dzielony na stopień IIA i IIB) i III stopień głębokości oparzenia. Czasem w obrębie oparzeń III stopnia wyróżnia się IV stopień obejmujący najgłębsze oparzenia.
Oparzenie I stopnia
Obejmuje tylko naskórek.Na powierzchni skóry pojawia się bolesne zaczerwienienie (rumień), któremu towarzyszy obrzęk, natomiast nie występują pęcherze. Po 2-3 dniach może wystąpić mocne swędzenie oparzonego obszaru.Objawy ustępują po kilku dniach bez pozostawienia śladów i blizn.
Oparzenie II stopnia powierzchowne (IIA)
Obejmuje naskórek i część skóry właściwej, pojawiają się pęcherze z surowiczym płynem, goi się w ciągu 10–21 dni, nie pozostawia blizn.
Oparzenie II stopnia głębokie (IIB)

Obejmuje naskórek i pełną grubość skóry właściwej. Skóra jest biała z czerwonymi punktami w okolicy cebulek włosowych. Bolesność mniejsza niż w przypadku oparzenia w stopniu IIA ze względu na uszkodzenie zakończeń nerwowych. Goi się przez kilka tygodni, pozostawia blizny.
Obejmuje już całą grubość skóry. Staje się ona martwa i nie reaguje na dotyk lub ukłucie (uszkodzenie receptorów czuciowych), dlatego odczuwalny jest wtedy dotkliwy ból tylko na obrzeżach oparzenia, a samo miejsce krytyczne nie boli. Rany są suche, woskowate, bez pęcherzy, barwy śnieżnobiałej lub szarawej. Wyleczenie tych oparzeń zawsze jest tylko częściowe, a na skórze pozostają rozległe, głębokie blizny.
Oparzenie III stopnia
Martwica sięga tkanek głębiej położonych. Obejmuje mięśnie, ścięgna, kości. W najcięższych przypadkach tego typu oparzeń cechą charakterystyczną jest zwęglenie oparzonej części ciała. Czasami nie wyróżnia się odrębnego IV stopnia i wszystkie oparzenia tego typu zalicza się do oparzeń III stopnia. Czasami także rozróżnia się oparzenia IV stopnia, gdzie martwica obejmuje mięśnie, V stopnia, gdzie martwica sięga do kości i VI stopnia, gdzie martwica obejmuje całą kość.
Oparzenie IV stopnia
Właściwie udzielona pomoc w przypadku oparzenia:
Niezależnie od rodzaju oparzenia podstawowa zasada pierwszej pomocy jest zawsze taka sama: należy jak najszybciej schłodzić oparzone miejsce, najlepiej pod zimną bieżącą wodą. W oparzeniach lekkich (I lub II stopnia) nieprzekraczających 10% powierzchni ciała poparzone miejsce trzymamy pod strumieniem zimnej wody przez przynajmniej 10-15 minut (I stopień) lub 30 minut (II stopień poparzenia).

Osobie poparzonej należy natychmiast zdjąć biżuterię, a jeżeli obszar ciała zdążył już spuchnąć, rozciąć pierścionki i bransoletki, aby nie doszło do martwicy tkanek. Nie wolno także przekłuwać powstających pęcherzy.

Przy oparzeniach ciężkich (III stopnia) oparzone miejsce chłodzimy wodą jedynie przez kilka minut, żeby nie wprowadzić pacjenta w stan hipotermii (wyziębienia). Nie wolno też zanurzać poparzonej osoby w zbiorniku z wodą ani okładać śniegiem bądź lodem.
Po ustaniu bólu, a następnie zakładamy wilgotny opatrunek z jałowej gazy i delikatnie nakładamy bandaż.

Przy oparzeniu jamy ustnej poszkodowany powinien ssać kawałki lodu lub płukać gardło zimną wodą;

Wzywamy pogotowie, gdy oparzenie:
I stopnia obejmuje 30% powierzchni ciała,
II stopnia obejmuje 20% powierzchni ciała,
III stopnia obejmuje 5-10% powierzchni ciała.
Najczęściej popełnianym błędem jest stosowanie na oparzoną skórę wszelkiego rodzaju maści lub płynów oraz przekłuwanie pęcherzy.

Nie zdejmujemy ubrania z miejsca oparzenia w przypadku przywarcia do skóry.
Ocena ciężkości oparzeń:

Oparzenia dzielą się na lekkie, średnio ciężkie i ciężkie. Aby dokładnie ocenić uraz należy uwzględnić głębokość i powierzchnię oparzenia.


Reguła dłoni
Reguła dziesiątek
Reguła ta ma zastosowanie do oceny rozległości oparzeń u niemowląt. Przyjmuje ona, że powierzchnia głowy, przodu i tyłu tułowia stanowi po 20% powierzchni ciała. Na każdą kończynę przypada 10% ogólnej powierzchni.
Metody tabelaryczno-diagramowe
Do oceny służą gotowe tabele i diagramy zawierające informacje o dokładnej powierzchni różnych części ciała u osób w poszczególnych grupach wiekowych (czasem także dodatkowe dane korygujące zależne np. od budowy ciała pacjenta). Rozwiązania te pozwalają na dokładną ocenę powierzchni oparzenia i są stosowane przede wszystkim w ośrodkach leczenia oparzeń.
Reguła dziewiątek Wallace'a
Reguła ta służy do orientacyjnego określenia oparzonej powierzchni ciała. Pozwala przy uwzględnieniu głębokości oparzeń ustalić ciężkość urazu. Powierzchnia głowy, każdej z kończyn górnych stanowi 9% powierzchni ciała. Powierzchnia przednia tułowia to 18% (9% powierzchnia brzucha oraz 9% powierzchnia klatki piersiowej). Powierzchnia tylna tułowia stanowi również 18% powierzchni ciała. Powierzchnia każdej kończyny dolnej to odpowiednio 18%. Powierzchnia krocza 1%.
Ocena powierzchni:
Reguła ta służy do oceny rozległości oparzeń ciała u osób dorosłych. Zakłada ona, że powierzchnia dłoni osoby oparzonej odpowiada 1% łącznej powierzchni jej ciała.
Przygotowała: Dominika Bryła
Żródła: Google Grafika, Wikipedia.org , cartoonsmix.com, medonet.pl,
POPARZENIA SŁONECZNO-SOLARYJNE
Oparzenia słoneczne rozwijają się zwykle po 1-4 godzinach od nasłonecznienia. Na skórze pojawiają się rumienie, obrzęk, a nawet pęcherze, podobnie jak w oparzeniu termicznym I i II stopnia. Bez udziału lekarza, w lżejszych postaciach, można chłodzić się pod zimnym prysznicem i zastosować na oparzone miejsca Panthenol w sprayu lub maść cynkową albo piankę kosmetyczną. Ulgę przynosi też posmarowanie skóry olejem lnianym lub zawiesiną tlenku cynku i wody wapiennej. Osoba poszkodowana musi w tym czasie unikać dalszego nasłonecznienia skóry.

Do oparzeń słonecznych podobne są oparzenia sztucznymi źródłami promieniowania UV nabyte w solariach. Pierwsza pomoc jest w tym wypadku identyczna jak dla oparzeń słonecznych.
Full transcript