Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

"12 Prac Herkulesa" A. Christie

No description
by

Mariusz Szlom

on 4 May 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of "12 Prac Herkulesa" A. Christie

DWANAŚCIE PRAC HERKULESA „Dwanaście prac Herkulesa" to zbiór opowiadań autorstwa Agathy Christie, nazywanej często „Mistrzynią Kryminału". W książce tej zawarta jest historia Herculesa Poirota, detektywa, który przed odejściem z zawodu podejmuje się heroicznego czynu. Pragnie rozwiązać dwanaście wybranych spraw, będących nawiązaniem do zadań, jakie musiał wykonać jego mityczny imiennik. Jest to pomysł podsunięty detektywowi przez jego przyjaciela doktora Burtona, który twierdził, że imię herosa nie pasuje do detektywa Poirot. Gdy doktor powiedział o tym przyjacielowi, uraził jego dumę, co pchnęło go do podjęcia tak trudnego wyzwania. „Kiedy ktoś ustami wypowiada kłamstwa, często prawdę mówi oczami." „Zawsze, kiedy spotykam kogoś, kto wynosi się nad innych wiem, że mam do czynienia z człowiekiem z kompleksem niższości." Herkules Poirot urodził się w Belgii, gdzie pracował jako oficer policji. Po I wojnie światowej przeprowadził się do Anglii i rozpoczął drugą karierę, tym razem prywatnego detektywa. Charakterystyczne dla niego rysy postaci to mały wzrost, jajowata głowa, starannie pielęgnowane wąsy, dbałość o ubiór, obsesja na punkcie porządku i symetrii, a także pogarda wobec klasycznych metod detektywistycznych; Poirot stawia raczej na psychologię zbrodni. Raz nawet założył się ze swoim przyjacielem Inspektorem Jappem, że może rozwiązać zagadkę nie ruszając się z krzesła. Podobnie jak wielu innych detektywów ze „złotego wieku” powieści kryminalnych jest stanu wolnego. „Herkules Poirot nie dba o narody, lecz o zwykłe jednostki, które też mają prawo żyć." LEW Z NEMEI Do Herkulesa Poirot przyszedł Joseph Hoggin, który powiadomił detektywa że pani do towarzystwa żony Hoggina, panna Carnaby, wyszła z pekińczykiem,Shan Tungiem na spacer. Zobaczyła dziecko w wózku i zaczęła się nim zachwycać. Podczas rozmowy z opiekunką ktoś przeciął smycz. Pani Hoggin dostała list, w którym było napisane, że jeżli nie zapłaci 200 funtów lub powiadomi o tym policję pies straci uszy i ogon. Haracz zapłacono. Sytuacja powtórzyła się kilka razy. Śledztwo wykazało, że porywaczką była Amy Carnaby. Ona również posiada bardzo inteligentnego pekińczyka, Agusta, który udawał inne psy. Porwała ona 16 psów. Pieniądze przeznaczała na leczenie kalekiej siostry, Emily. Te, które jej zostaly zwróciła panu Poirot wzamian za to, że nie powiedział nikomu, kto naprawdę porywał pekińczyki. HYDRA LERNEJSKA Panią Oldfield zabiła jedna z jej opiekunek, pani Harrison. Otruła ją arszenikiem mając nadzieję, że po śmierci żony doktor ożeni się z nią. On wybrał jednak Jean, więc pani Harrison, chciała przekonać detektywa, że to ona ponosi winę za śmierć pani Oldfield. Poirot nie Sprawa dotyczyła śmierci żony doktora Charlesa Oldfielda. W miasteczku, w którym mieszkali słychać było głosy, iż doktor otruł żonę, aby pobrać sie z kochanką. Rzekomą miłością doktora miała być Jean Moncrieffe, pielęgniarka, jego koleżanka z pracy. Poirot przeprowadził wywiad środowiskowy, rozmawiał m.in. z opiekunkami ofiary, co doprowadziło do odkrycia prawdy... ŁANIA KERYNEJSKA Sprawa odnosząca się do mitologicznej Łani była zlecona przez młodego mechanika, Teda Williamsona. Poszukiwał on swej zagubionej miłości. Poznał piękną dziewczynę podającą się za służącą rosyjskiej tancerki, Nitę. Spotkali się oni kilka razy, a później słuch o niej zaginął. Poirot podczas tej sprawy wiele podróżował; był m.in. we Włoszech i Szwajcarii. Dzięki temu udało mu się schwytać Łanię Kerynejską. We Włoszech Herkules dowiedział się, iż Nita Valetta nie żyje... Nie zaprzestał śledztwa i podróżował dalej. Dowiedział się, że tancerka nazywała się Katrina Samoushenka. Dowiedział się też, że obecnie choruje i przebywa w Szwajcarii. Detektyw domyślił się, że to ona podszywała się pod służącą, aby nie siać rozgłosu. doradził jej, aby powiedziała o tym Tedowi, który na pewno będzie chciał z nią być. DZIK Z ERYMANTU Czwartą pracą Herkulesa było pojmanie groźnego przestępcy. Po spotkaniu z Katriną Samoushenką Poirot pozostał w Szwajcarii, którą pragnął zwiedzić. Kupując bilet do kolejki górskiej dostał karteczkę z informacją o tym, że zabójca Marrascaud ma przebywać w hotelu na szczycie góry. Detektyw zatrzymał się w nim, a wszystkim poznanym, czyli kelnerowi Gustavowi (inspektor policji), Schwartzowi, doktorowi Lutzowi, trzem podejrzanym mężczyznom oraz smutnej kobiecie przedstawiał się jako Porier. Herkules dowiedział się, że niedawno pracował tu mało zdolny kelner, Robert, który stracił pracę. Pierwszej nocy do pokoju Poirota weszło trzech mężczyzn z brzytwami, którzy zaczęli mu grozić. Detektywa uratował Amerykanin Schwartz, który wbiegł do pokoju z bronią. Okazało się, że wcześniej pocięto twarz Gustava. W zamknietym skrzydele hotelu znaleziono zwłoki Roberta z przyczepioną karteczką. Mężczyzn zamknięto, a sprawę rozwiązano.
Doktor Lutz współpracował Marrascuadem, miał zrobić mu operację plastyczną. Trzej mężczyźni przyjechali do hotelu jako "przykrywka" dla prawdziwego mordercy. Podszywał się on pod Droueta udającego Gustava. Prawdziwy Drouet, to kelner Robert. STAJNIE AUGIASZA Do Poirota zgłaszają się George Conway i Edward Ferrier. Drugi z panów był premierem, a jego teść, John Hammet jego poprzednikiem. Gazeta "X-ray News" chce ujawnic informacje o przekrętach Hammeta. Ferrier boi się, że zaszkodzi to jego reputacji. Poirot wymyśla plan, o którym wiedzą tylko nieliczni... Detektyw wynajmuje aktorkę podobną do Dagmar Ferrier, żony premiera, która ma dawać fotografować się w sytuacjach interesujących dla mas. Następnie Dagmar ma oznajmić, iż na zdjęciach nie znajduje się ona tylko podstawiona aktorka. Zepsuło to opinię gazety. W takim przypadku, gdyby ujawniła ona kompromitujące informacje o byłym premierze zostałyby one uznane za akt zemsty. Plan Herkulesa jak zwykle udał się w stu procentach. PTAKI STYMFALIJSKIE Polityk Harold Waring wybrał się na zasłużony odpoczynek na Słowację. Był kawalerem. W ośrodku, w którym mieszkał poznał dwie kobiety; Elsie i jej matkę Rice Clanton. Bardzo je polubił. Spotkał tam również dwie przerażjące kobiety, które okazały się być Polkami. Waring znał tylko jezyk angielski, więc w rozmowach z osługą pensjoatu wyręczały go panie Clanton. Pewnego dnia polityk spotkał w lesie płaczącą Elsie. Okazało się, że jej mąż Philip ją maltretuje i jest chorobliwie zazdrosny. Nocą do Elsie przyjechał zdenerwowany mąż oswiadczając, że wie o jej związku z Haroldem. Tak naprawdę między nimi nie było żadnego uczucia. Elsie pobiegła do Harolda, za nią wszedł Philip, a później oboje pobiegli do pokoju dziewczyny. Philip ruszył z kluczem francuskim na żonę. Elsie rzuciła w niego przyciskiem do papieru. Harolda wyrzucono z pokoju, zostały w nim panie Clanton. Elsie zabiła męża. Następnego dnia ustalono plan oczyszczenia Elsie: pan Waring przekaże pieniądze, którymi zostanie przekupiona policja. Chwilę później podeszły do nich Polki, które zaczęły szantażować zbrodniarzy. Harold spacerując nad jeziorem spotkał Poirota. Nie wiedząc z kim rozmawia opowiedział mu co zaszło w pensjonacie. Okazało się, że panie Clanton były oszustkami. Mężem Ellsie była jej przebrana matka.Kobiety chciały wyłudzić od Waringa pieniądze. Polki chaciały się z nimi zaprzyjaźnić, ale Rice źle tłumaczyła ich słowa, chcąc wzbudzić w polityku niechęć do nich. W ten sposób Poirot rozwiązał szóstą zagadkę. BYK KRETEŃSKI Do Herkulesa Poirot zgłasza się Diana Maberly. Mówi, że była zaręczona z Hugh Chandlerem, lecz on zerwał zaręczyny z powodu choroby psychicznej występujacej w jego rodzinie co drugie pokolenie. Poirot odwiedził posiadłość Chadlerów i zaczął rozmawiać po kolei z pułkownikiem Georgem Frobisherem - przyjacielem rodziny i Charlesem Chadlerem, ojcem Hugh Chadlera. Charles opowiedział Poirotowi o śmierci swojej żony. W łodzi, którą płynęli był przeciek, wywróciła się i kobieta utonęła na środku zatoki. Hugh rozmawiając z Poirotem prosił go, aby ten nakłonił Dianę do bycia z innym mężczyzną. Opowiada, że, ma dziwne sny oraz halucynacje, a później budzi się w krwi i okazuje się, że zabił jakieś zwierzę. Poirot i Diana nocują w posiadłości Chandlerów. Detektyw zabrał z pokoju Hugh odrobinę kremu do golenia. Charles namawia Herkulesa, aby diana spała gdzie indziej, bo jeśli Hugh jej coś zrobi, załamie się. Poirot i Diana pojechali do domu po kilka rzeczy. Po drodze detektyw wstąpił do apteki poszczoteczkę do zębów. Diana podejrzewała, że był tam zbyt długo. Domyśliła się, ze poszedł on do domu Chandlerów, więc też tam pojechała. Nocą ktoś dobijał się do jej drzwi, a rano leżał tam Hugh z nożem w ręku i plamami kociej krwi na ubraniu. Młodzieniec stwierdził, że idzie zapolować na króliki, ale detektyw wpadł na to, że chce popełnić samobójstwo. Wszyscy poszli za chłopakiem do magazynu na broń. Detektyw wyjasnił, że Hugh jest całkowicie zdrowy i nigdy nie zapadnie na tę genetyczną chorobę, ponieważ jego ojcem nie jest Charles Chandler, lecz George Frobisher. Gdy Charles się o tym dowiedział utopił swoją żonę za to, że dopuściła się zdrady. Teraz chciał nakłonić Hugh do samobójstwa wmawiając mu chorobę psychiczną oraz dodając do jego kremu do golenia wilczej jagody. Wszystkie zwierzęta zabil Charles. Po tych wydarzeniach wziął on broń i poszedł do lasu. Po chwili rozległ się strzał... KLACZE DIOMEDESA Do Herkulesa Poirot zadzwonił doktor Michael Stoddart. Otóż pewna kobieta nazywająca się Patience Grece wyprawiła przyjęcie, na którym były narkotyki i alkohol. Pokłóciła się ona ze swoim przyjacielem, Tonym Hawkerem który - jak sie później okazało - spotyka się z Sheilą Grant. Gdy wyszedł on na zewnątrz strzeliła, lecz trafiła w jakiegoś włóczęgę. Przekupili go, więc nie wezwano policji. Grece dostała ataku histerii, a inna młoda dziewczyna, Sheil Grant zemdlała. Sheila powiedziała detektywowi, że narkotyki przyniół znajomy Patience. Po tych wydarzeniach Poirot udał się do znanej z zamiłowania do plotkowania Lady Carmicheal, aby dowiedzieć się czegoś o rodzinie Grantów. Powiedziano mu, że generał Grant nie ma żony, ma za to cztery córki. Następnie detektyw porozmawial. z panem Grantem. Mówił on, że jego córki, jak większość młodych kobiet, są bardzo trudne do opanowania. Później Herkules udał się na przyjecie do pani Larkin. Byli tam Tony i panny Grant. Poirot poznał tam Pam Grant, starszą siostrę Sheili, bardzo o nią zmartwioną. Tonemu wypadła manierka, którą przejął detektyw. W jej wnętrzu ujrzał biały proszek. Była to kokaina. Okazało się, ze narkotyki rozprowadza ganerał Grant, wykorzystując do tego młode dziewczyny udające jego córki. Miały one uzależnić swoich znajomych od towaru rozprowadzanego przez rzekomego ojca. PAS HIPOLITY Dziewiąta praca Herkulesa dotyczyła zaginionego obrazu Rubensa. Aleksander Simpson klient Herkulesa wiedział, że płótno ukradła międzynarodowa szajka przestępców z polecenia pewnego milionera. Zadaniem detektywa było powstrzymanie ich przed dostarczeniem dzieła zleceniodawcy. W międzyczasie Herkules zajmuje się również inną sprawą, a mianowicie zniknięciem Winnie King. Dziewczynka Miała uczęszczać do szkoły plastycznej w Paryżu. Ostatni raz widziano ją w pociągy, gdy wchodziła do toalety. Jednak jej bagaż dojechał na miejsce, a według zwyczaju wszystkie rzeczy są rozpakowywane przez pracowników placówki. Wśród jej rzeczy znaleziono bardzo nieudany obrazek poświęcony dyrektorce szkoły. Poirot domyślił się, że dziewczynkę porwali złodzieje obrazu, z pociągowej łazienki wyszła kobita przebrana za nastolatkę. Ów prezent dla pani dyrektor to dzieło Rubensa pokryte delikantnie warstwą słabych farb. Obie zguby się odnalazły. STADO GERYONA Do Poirota zzgłosiła sie Amy Carnaby, która stwierdziła, że spokojne życie jest dla niej nudne. Mówi, że chciałaby pomóc detektywowi w jego pracy. Wspomina też o swej przyjaciółce Emily Clegg, która wstąpiła do sekty. Herkules prosi swoją pomocnicę, aby również dołączyła do sekty, co pomoże sprawdzić, czy jej dowódca, doktor Anderson, jest ozustem. Amy przystępuje do Stada Pasterza za pomocą sakramentu krwi, czyli nakłucia ręki przez pasterza, podczas gdy ma zasłonięte przepaską oczy. panna Carnaby spotyka się z detektywem w herbaciarni i po chwili rozmowy oznajmia, że mu nie pomoże, gdyż za bardzo wniknęła do sekty. Ale Poirot już rozwiązał sprawę... JABŁKO HESPERYD Jedenastą pracę zlecił Herkulesowi Emery Power, milioner, który stracił kielich ze szczerego złota, rzekomo obarczony klątwą. Każdy kto z niego pił, umierał. Power kupił go na aukcji płacąc 30 tysięcy funtów. Nie nacieszył się zakupem, gdyż w nocy przed dostarczeniem kielicha nowemu właścicielowi został on skradziony. Ukradli go Dublay, Riccovetti i Casey. Dwóch pierwszych zamknięto, a trzeci spadł z piątego piętra i zmarł. Poirot miał dowiedzieć się, gdzie aktualnie znajduje się kielich. Detektyw domyślił się, że kielich ma jedno z jego dzieci. Syn był w więzieniu, więc łup musiała mieć córka, która była zakonnicą. Okazało się, że kobieta nie żyje. Herkules bedąc w barze spotkał Atlasa, którego poprosił o kradzież kielicha z przyklasztornego kościoła. Detektyw oglądając kielich odnalazł skrytkę na truciznę, która podczas picia mieszała się z płynem. Za namową Poirota, milioner zwrócił kielich kościołowi. POJMANIE CERBERA Na ruchomych schodach zatłoczonego londyńskiego metra Herkules spotkał swoją dawną znajomą - hrabinę Verę Rossakoff. Poirot dowiedział sie tylko, że kobieta ma problemy i spotkają sie w "Piekle". Detektyw nie do końca rozumiał słowa hrabiny. Z pomocą przyszła mu jego sekretarka, panna Lemon, która wyjasniła mu, że jest to nazwa klubu nalężacego do Rosjanki. Przy wejściu do klubu Poirot ujrzał ogromnego psa, a przy nim ciasteczka z napisem "Łapówka dla Cerbera". W klubie hrabina poznała detektywa ze swoją przyszłą synową, doktor psychologii Alice Cunnigham i Paulem Varesco, który pomagał hrabinie urządzić wnętrze, a którego Alice uwazała za dobry obiekt badawczy. Detektyw spotkał tam swojego znajomego policjanta, od którego dowiedział sie, że w klubie rozprowadzane są narkotyki, za które płaci się kamieniami szlachetnymi. Herkules porozmawiał z hrabiną na temat psa, który wbrew pozorom był bardzo oswojony. Policja zaplanowała akcję, która wykonała w czwartek. Poirot za pomącą pewnego człowieka wyprowadził psa z klubu. Okazało sie, że klejnoty podrzucono profesorowi Liskeardowi, znajomemu hrabiny. Zrobiła to Alice, która sprzedawała narkotyki. Wkładała je do pyska psa, a kiedy ktoś chciał dokonać zakupu - wyjmowała je. „Plotka to rzeczywiście hydra lernejska o dziewięciu głowach. Nie sposób jej zniszczyć, bo na miejscu jednej odciętej głowy wyrastają dwie nowe." „Skoro już jednak jesteśmy ludźmi (...) – to nie widzę powodu, żeby nie odnosić się do siebie po ludzku." „Monsieur, moje doświadczenia z lat pracy w policji nie pozwalają mi mniemać zbyt wysoko o politykach" „Jakże głupi są ci, którzy zbaczają z prostej drogi. Czyste sumienie – oto, czego w„ życiu potrzeba. Wtedy wszystkim można stawie czoło, a każdego, kto ci wchodzi w paradę odesłać do diabła!" „Każdy jest na swój sposób postrzelony" Amy chciała mu pomóc, ale w herbaciarni ujrzała znajomego z sekty. Odegrała scenkę, aby nie wzbudzać podejrzeń. Detektyw zrozumiał, o co jej chodzi. Podczas Festiwalu Jesiennego, jednej z uroczystości sekty, w chwili gdy pasterz zbliża się do Amy, zostaje on aresztowany. Okazało się, że podczas nakłuć, wstrzykiwał wiernym haszysz. Uzależniało to ich od uczestnictwa w ceremoniach. Po pewnym czasie, gdy przepisywali oni swoje majątki Andersonowi, otrzymywali różne wirusy lub bakterie, które powoli ich zabijały, Gdyby nie interwencja Poirota wiele osób przedwcześni pożegnałoby się z tym światem. „W życiu (...) należy kierować się złotą zasadą: nigdy nie rób nic, co inni mogą zrobić za ciebie." „Od lwa z Nemei do pojmania Cerbera (...). Prace skończone."
Full transcript