Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

UPRZEDZENIA

No description
by

Piotr Wass

on 29 October 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of UPRZEDZENIA

UPRZEDZENIA
Źródła uprzedzeń
Uprzedzenia mają różne źródła, ponieważ służą odmiennym celom. Mogą, po pierwsze wynikać z poczucia wyższości nad innymi grupami, co prowadzi zarówno do ich eksploatowania, jak i towarzyszącej temu pogardy. Po drugie, mogą wynikać z flustracji, która prowadzi do rozładowania napięcia na kozłach ofiranych. Kolejnym źródłem uprzedzeń jest rywalizacja o cenne dobra. Powstają one także wskutek tendencji jednostek do kategoryzowania innych, co ułatwia funkcjonowanie w skomplikowanym świecie społecznym, lecz prowadzi do izolacji nasilającej wrogości.
I. Psychologiczne źródła uprzedzeń : tzw. „My jesteśmy lepsi”
W ciągu życia należymy do różnych grup. Ta przynależność dostarcza poczucia zadowolenia i dumy pozwalając jednocześnie na utrzymanie pozytywnego mniemania o sobie. Co umożliwia rozwinięcie tzw. pozytywnej społecznej identyfikacji.
Oznacza ona spostrzeganie siebie jako członka określonej grupy dzięki poczuciu więzów z innymi jej członkami, co prowadzi do doświadczenia dumy i zadowolenia. Mówimy : „My Polacy”, „My katolicy” itp.

Paradygmat minimalnej sytuacji grupowej
Oznacza, że wystarczy minimalne, trwałe zasugerowanie i chwilowe kryterium podobieństwa, by wytworzyło się pozytwyne zniekształcenie percepcji własnej grupy, prowadzące do dyskryminowania „obcych”.
Wyodrębniamy trzy zjawiska:

1. Łatwego powstania poczucia „my” czyli wiezów istniejących między członkami grupy

2. Pozytywnego zniekształcenia percepcji własnej grupy, która prowadzi do faworyzowania własnych członków

3. Paragmatu grupy minimalnej- wystarczy minimalne, trywialne i chwilowe kryterium podobieństwa, by wytworzyło się pozytywne zniekształcenie percepcji własnej grupy, prowadzące do dyskryminowania obcych.

Wyodrębniamy trzy zjawiska:

1. Łatwego powstania poczucia „my” czyli wiezów istniejących między członkami grupy

2. Pozytywnego zniekształcenia percepcji własnej grupy, która prowadzi do faworyzowania własnych członków

3. Paradygmatu grupy minimalnej- wystarczy minimalne, trywialne i chwilowe kryterium podobieństwa, by wytworzyło się pozytywne zniekształcenie percepcji własnej grupy, prowadzące do dyskryminowania obcych.
Sposoby podtrzymywania pozytywnego wizerunku grupy

1. Dokonywanie porównań w dół-„spoglądanie”na innych, gorszych na nas pod względem ekonomicznym, wykształcenia, wyglądu fizycznego itd. „Zawsze jest gorsza grupa od naszej”

2. Wyolbrzymiania wartości jednej cechy posiadanej przez własną grupę- posiadanie poczucia większej wartości np.poprzez silne więzi rodzinne, czyli tzw.bycie lepszym.

3. Podkreślanie oznak związku z osobami lub grupami stojącymi wyżej- przebywanie w środowisku osób ważniejszych daje poczucie ważności. Osoby o niskiem statusie mogą np.opowiadać ile razy „ktoś ważny” zaprosił ich na kolację itp.

4. Odcinanie się od członków grupy, którzy ponoszą porażki- inaczej „usuwanie się z cienia porażki”; nieprzyznawanie się do tych, którzy przynoszą danej grupie ujmę.

5. Manifestowanie ksenofobii- lęk przed obcymi. Np.zabranianie członkom grupy kontaku z innymi kulturami, oraz odcinaniu „obycm” dostępu do kultury własnej.
II. Emocjonalne źródła uprzedzeń
Zróżnicowanie statusów różnych grup społecznych prowadzi do wykorzystania przewagi poprzez eksploatowanie stojących niżej. Poczucie bycia eksploatownym prowadzi do frustracji, która wyzwala gniew.
Gniew nie jest rozładowywany poprzez agresję skierowaną na źródło flustracji, lecz na niewinnych przedstawicieli grup niższych. Powód? Grupa niższa nie jest w stanie ukarać grupę wyższą za wyładowanie agresji.
Tendencję do kierowania agresji wynikającej z frustacji zadanej przez osoby (grupy) posiadające przewagę, określamy mianem przemieszczenia.
Przemieszczenie objawia się poprzez obwinianie za własne niepowodzenia członków grup niżej stojących, którzy nie mieli nic wspólnego ze spowodowaniem flustacji.
Pojęcie kozła ofiarnego

Kozłem ofiarnym stają się różne grupy, jednostki, w zależności od tego, kto ze słabych jest „pod ręką”. Gotowość do wyżywiania się na kozłach ofiranych wybucha z przemożną siłą, gdy sprawca flustacji jest niedostępny, a ból przez niego zadany-ogromny. Kołzami stają się przypadkowe osoby lub grupy, które przypominają fizycznie sparwcę nieszczęścia.
III. Rywalizacja jako źródło uprzedzeń

Wrogość wobec innych rodzi się także, gdy jednostki grupy rywalizują o organiczone, cenne dobra np. pracę, awans itp. Rywalizacja prowadzi do wrogości, która przeradza się w konflikt. Jest to znane pod nazwą teorii rzeczywistego konfliktu międzygrupowego.
Określenie „rzeczywisty konflikt” akceptuje fakt, że sprzeczność interesów jest bardzo konkretna.

IV. Poznawcze źródła uprzedzeń

To produkt procesów myślowych, czyli sposobów, w jaki ludzie spostrzegają i interpretują społeczny świat.

Kategoryzacja
ludzie starają się upraszczać spostrzeganie wydarzeń poprzez używanie skrótów myślowych. Kategoryzacja to łącznie obiektów fizycznych oraz ludzi w grupy na podstawie powierzchniowego podobieństwa. Takie podejście do świata jest korzystne, oszczędza czas i wysiłek „intelektulany”. Tendencja do upraszczania obrazu innych poprzez kategoryzowanie jest szczególnie silna, gdy nie posiadamy umiejętności, motywacji lub czasu na to, by dokonać dokładnej analizy społecznych obiektów, gdy jesteśmy zmęczeni lub emocjonlanie podekscytowani.
Zjawiska odzwierciedlające konsekwencje kategoryzowania
1. Członkowie innych kategorii spostrzegani się jako wyraźnie róźni od nas. Inny znaczy gorszy. My jesteśmy lepsi

2. Zjawisko spostrzegania jednorodności obcych grup - czyli członkowie w obrębie każdej kategorii tych „innych” spostrzegani się jako „wszyscy tacy sami”. Tej percepcji sprzyja trudność w rozróżnianiu twarzy i postaci z innych grup, np. etnicznych, z którą nie jesteśmy obeznani. Jeżeli ktoś nie pasuje do obrazu, jaki posiadamy o „obcej” grupie, to uznajemy go za jednostkę: „wyjątek”

3. Zjawisko spostrzegania różnorodności grupy własnej-członkowie naszej własnej kategorii spostrzegani są jako bardziej zróżnicowani. Służy to podtrzymaniu dobrego mniemania o własnej grupie.
V. Błędne koło uprzedzeń
Źródła uprzedzeń „rozkręcają” je na zasadzie błędnego koła:

1. Prowadzi do tego identyfikacja grupowa wzbudzająca poczucie wyższości, co prowokuje inne grupy do manifestowania swojej wyższości i wrogość wobec innych. Pojawia się izolacja, która nasila uprzedzenia.

2. Rywalizacja zaczyna się od wybuchu wrogości na tle walki o cenne dobro; kończy się uprzedzeniami.

3. Grupy, które doświadczyły dyskryminacji, odczuwają frustację i skierowują ją na inne grupy, a te z kolei szukają jeszcze niżej postawionych kozłów ofiarnych.

4. Mając uproszczony obraz kategorii „innych” prowokujemy ujawnienie się oczekiwanej „negatywności”, na co reagujemy wrogością,; uprzedzenia się nasilają.
Definicja
Uprzedzenia lub przesądy są to nieuzasadnione negatywne postawy wobec osoby lub grupy spostrzeganej jako inna. Postawy zawierają komponenty:

a)emocji
b)przekonań
c)gotowości do działania
Dyskryminacja jest nieuzasadnionym aktem szkodliwego działania wobec osoby lub grupy spostrzeganej jako inna od własnej.
Stereotypy
Są uproszczonymi i uogólnione sądami o innych grupach i ich przedstawicielach. Uproszczonymi, bo oparte są często na jednej tylko charakterystyce. Uogólnionymi, ponieważ wystarczy znajomość nielicznych ( lub nawet jednego ) przedstawicieli danej grupy, by ich cechy przypisać wszystkim jej członkom.
Stereotyp (może być negatywny i pozytywny) ->uprzedzenie (stereotyp zabarwiony negatywnie) -> dyskryminacja (behawioralne potwierdzenie uprzedzenia)
Przykłady pozytywnych stereotypów:
-KOBIETY TO PŁEĆ PIĘKNA
-Mężczyźni są silni
NAJBARDZIEJ POWSZECHNYMI STEREOTYPAMI POZYTYWNYMI NA TEMAT INNYCH NARODÓW EUROPY SĄ:
NIEMCY- BARDZO DOKŁADNI, PRECYZYJNI, ŚWIETNI INŻYNIEROWIE
FRANCUZI- ŚWIETNI KUCHARZE, NAMIĘTNI KOCHANKOWIE, ZNAWCY WINA I ARTYŚCI
WŁOSI- WESELI ROMANTYCY, RELIGIJNI I RODZINNI
ANGLICY- PRZYWIĄZANI DO TRADYCJI, POWŚCIĄGLIWI, TAKTOWNI, DYSTYNGOWANI

Stereotypy negatywne:

-blondynki sa glupie
-wszyscy Muzułmanie to terroryści

NEGATYWNE STEREOTYPY O POLAKACH:

– mają mocną głowę i lubią się napić
– zlodzieje
– cwaniaki
– nie znaja jezykow obcych
– lubią narzekać

Osobowe i społeczne determinanty uprzedzeń.
Poza sytuacyjnymi determinantami występują również czynniki osobowe i społeczne cechy grup, które wpływają na tworzenie się uprzedzeń i dyskryminacji.
Osobowość autorytarna- jest to osobowość, która cechuje uniżoność i ślepe posłuszeństwo wobec autorytetów oraz pogardę i poniżanie osób oraz grup o niskim statusie. Osoby posiadające taką osobowość mają dwa oblicza, np. zachowują się ulegle wobec szefa, podlizując mu się, by za chwile poniżać podwładnych.
Postawa etnocentryczna- jest to postawa, przez która wyraża się przekonanie o wyższości własnej grupy kulturowej z towarzyszącym temu odczuciu pogardy wobec innych.

Cechy wspierające poczucie własnej wartości
Pierwszą cechą jest poziom samooceny. Kolejną cechą ludzi skłonnych do uprzedzeń jest potrzeba społecznej aprobaty.
Stany Emocjonalne

Pozytywne oraz negatywne emocje mogą mieć wpływ na pojawianie się uprzedzeń. Osoby będące w dobrym humorze są bardziej pro-społeczne, ponieważ pozytywny nastrój utrudnia percepcję otoczenia. Emocje negatywne nasilają powstawanie uprzedzeń. Empatia redukuje lub eliminuje uprzedzenia.

Charakter religijności

Wszystkie religie uczą równości ludzi wobec Boga. Powinno to iść w parze z brakiem uprzedzeń , jednak tak się nie dzieje. Można wymienić trzy rodzaje religijności:
Religijność Zewnętrzna - Postawa, która traktuję religię, jako środek do osiągnięcia celu. Osoby takie angażują się w uprzedzenia nawet silniejsze od tych, jakie posiadają ludzie niewierzący.

Religijność Wewnętrzna - Odnosi się do nauk Kościoła. Nauki te jednak nie są konsekwentne. Są w nich wersety nakazujące służyć wiernie swemu "właścicielowi", istnieje wiele psalmów nasyconych nienawiścią do "wrogów Pana". Jednocześnie znajdują się tam stwierdzenia równości ludzi i zwierania przyjaźni z byłymi wrogami.

Religijność poszukująca - Charakteryzuje się ona poszukiwaniem ostatecznej prawdy. Osoby o tym typie religijność traktują wszystkich ludzi jak "braci i siostry". Niezależnie od statusu społecznego, pochodzenia czy wyznania.
Sposoby zmniejszenia uprzedzeń i dyskryminacji

1) nasilenie kontaktów
2) wzbudzenie konieczności współpracy

Nasilenie kontaktów między grupami
Częsty kontakt pozwala stwierdzić, że ci obcy w istocie nie są aż tak różni, jak poprzednio przypuszczaliśmy. Członkowie odmiennej grupy nie są jednakowy (czytaj - jednakowo źli i gorsi od nas).
Podzielany status jako instrument redukujący uprzedzenia
Jednym z istotnych sposobów pozwalających zredukować uprzedzenia poprzez kontakt jest wyrównany, bądź podobny status. Zgodnie z hipotezą kontaktu podzielanie przez jednostki lub grupy równego statusu nasila kontakt i prowadzi do zredukowania wrogości i uprzedzeń
Kontakt na poziomie indywidualnym wspierany przez prawo społeczne
Oprócz podzielanego statusu, kontakt ma szanse zmniejszyć uprzedzenia, jeśli odbywa się na poziomie indywidualnym, a nie grupowym i jest wspierany przez prawo, władzę oraz społeczne normy.
Konieczność współpracy na rzecz nadrzędnego celu
Cele nadrzędne odnoszą się do celów równie ważnych dla obu wrogich sobie grup, których osiągnięcie jest możliwe tylko dzięki zjednoczeniu międzygrupowego wysiłku.
Autorzy:

Piotr Wąsowicz
Wioletta Domagała
Angelika Piotrowicz
Karolina Misztal
Full transcript