Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

DOMY DZIECKA

No description
by

da da

on 13 June 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of DOMY DZIECKA

Domy dziecka
Funkcjonowanie dzieci w domach dziecka
KOSZAROWOŚĆ ŻYCIA
Dom dziecka funkcjonuje według ustalonego rytmu dnia. Wychowankowie muszą dostosować się do regulaminów i rygorów życia zbiorowego.  W domu rodzinnym panował pod tym względem całkowity luz. Dziecko po przybyciu do placówki czuje się jak umieszczone w klatce dzikie zwierzę, żyjące dotąd na wolności. Największy problem stanowi szkoła. Po latach swobodnego życia, z dnia na dzień, każe się dzieciakowi czytać, pisać, odrabiać lekcje i codziennie chodzić do szkoły. Stąd bierze się powszechność wagarów wśród wychowanków domów dziecka i problemy wychowawcze, jakie stwarzają w szkole

PRZELUDNIENIE DOMÓW DZIECKA
PROBLEMY EMOCJONALNE
Z problemów emocjonalnych wynika:
Kompleks kopciuszka- poczucie bycia gorszym, powiązane ze świadomością, że kiedyś wszystko się zmieni.
Silne poczucie inności wobec kolegów, z którymi stykają się w życiu codziennym, np. szkole.
Poczucie tymczasowości swojego losu

BRAK WIĘZI
W domach dziecka brak więzi wynika głównie z chłodnych stosunku ze strony nauczyciela, ponieważ zdarza się, że nie podchodzi on zbyt indywidualnie do wychowanka a raczej grupowo oraz boi się zbytniego przywiązania.
Zbyt mała liczba opiekunów w stosunku do liczby dzieci. Dzieci, które zostały adoptowane po 7 roku życia mają ugruntowaną niską samoocenę i czują się niegodne lepszych warunków w nowym domu. Często swoim zachowaniem chcą potwierdzić swój negatywny obraz i testują nowych rodziców, czy na pewno ich nie oddadzą. Rodzice adopcyjni mają wówczas trudne zadanie wypracowania u takiego dziecka zaufania.

AGRESJA
Agresja wywołuje liczne bójki i sprzeczki wśród rówieśników.
Przyczynami agresji mogą być, np.:
Brak wzajemnego zrozumienia,
Poczucie wyższości (rozumiane jako „JA mam rodziców, którzy po mnie przyjdą a ty nie!”, „JA jestem tu już od X lat a ty jesteś nowy!”)

Skutkami zaś mogą być między innymi:
Problemy zdrowotne zarówno fizyczne jak i psychiczne,
Odrzucenie w otoczeniu,
Napięta atmosfera wśród wychowanków i opiekunów


ZBIOROWOŚĆ
Zapewnia całodobowa opiekę opiekuńczo-wychowawcza dzieciom całkowicie lub częściowo pozbawionym opieki rodzicielskiej.
Taka jakby całoroczna kolonia.
Zbiorowość w domach dziecka wiąże się z ciągłym bytowaniem w hałasie, mniejszą intymnością. Dzieci mają utrudniony indywidualny kontakt z wychowawcami, ponieważ przebywają w licznych grupach.


DYSFUNKCJONALSNOŚĆ RODZIN BIOLOGICZNYCH
Rodzina dysfunkcjonalna to rodzina, która nie spełnia swoich funkcji, gdzie jedno lub kilka osób jest uzależnionych (np. od alkoholu, leków, narkotyków, jedzenia, itp.), w której dochodzi do przemocy lub też któryś z jej członków nie może realizować swojej roli ze względu na doświadczane zaburzenia psychiczne.

PROBLEMY ADOPCYJNE
Około 98% dzieci posiada dwoje albo przynajmniej jednego rodzica (pobudza to problemy emocjonalne ponieważ żyją one w ciągłej świadomości, że nadal są kochane, potrzebne i ktoś po nich przyjdzie), wiąże się z tym również niechęć dzieci do adopcji, ponieważ czekają na jednego z rodziców.


Problem z adopcją dziecka to jeden z głównych powodów wątpliwości rodziców, którzy zastanawiają się nad przysposobieniem nie swojego dziecka. Boją się, że dziecko dorastając zacznie uciekać z domu, wagarować, że zacznie powielać patologiczne wzorce zachowań, które pamięta z domu rodzinnego.
CHOROBA SIEROCA
Inaczej nazywana jest chorobą braku miłości, spowodowana jest brakiem więzi z osobami najbliższymi
Niemożność zaspokojenia potrzeby przywiązania może wynikać również i z przyczyn losowych, niezawinionych przez rodziców. Może to być:
śmierć jednego lub obojga rodziców;
oddanie dziecka do ośrodka opieki zbiorowej z powodów losowych (choroba rodziców, emigracja zarobkowa, ubóstwo);
zbyt mała ilość czasu na pełnienie opieki nad dzieckiem (wielogodzinna praca rodziców).


Objawy choroby sierocej :
• apatia
• trudności w nawiązywaniu kontaktu
• zwolnione tempo rozwoju fizycznego i umysłowego
• obniżenie lub wzmożenie napięcia mięśniowego
• obniżona odporność na infekcje
• niechęć do jedzenia
• zaburzenia żołądkowo-jelitowe
• wymioty
• płacz, krzyk
• zachowania stereotypowe (kiwanie się, bujanie się, kręcenie głową, itd.)
• lepkość uczuciowa
• przewlekłe stany apatyczno-depresyjne



Rozwiązanie problemu
Stopniowe wdrażanie dzieci w rytm dnia panujący w placówce
Opieka psychologiczna
Większa uwaga ze strony wychowawców
Zachęcanie rówieśników przez nauczycieli do pomocy w odnalezieniu się w nowej sytuacji, zasadach i otoczeniu

Teoretyczne rozwiązanie problemu
Rozwój społeczny polega na wrastaniu w grupy, których członkiem staje się jednostka, oraz na przyswajaniu odpowiednich ról. Pomyślny przebieg tego rozwoju sprzyja dobrym sytuacjom interpersolanlnym.
Wychowawca nie powinien narzucać ale inspirować, oraz nie powinien wykonywać zadań należących do młodzieży.






Współuczestniczenie w sytuacjach problemowych, wspierać rozwój indywidualny własnym przykładem
W placówkach występuje zbyt duża liczba podopiecznych w stosunk do ilości opiekunów. Dramatyczny obraz placówek opiekuńczo-wychowaczych w Polsce wyłania się z raportu Najwyższej Izby Kontroli. Sprawdzono prawie pół setki placówek. Widoczne jest ogromne przeludnienie, w ponad połowie normy były przekroczone trzykrotnie.

Połowa skontrowanych placówek jest przeludniona. Dla przykładu, w jednym z domów dziecka w pokoju powinno mieszkać maksymalnie pięcioro dzieci, ale mieszkało ich tam osiemnaścioro, a więc ponad trzy razy więcej -takie są ustalenia kontroli NIK-u w placówkach opiekuńczo-wychowawczych.
Rowiazanie problemu:
Tworzenie większej ilości placówek i oddziałów
Zachęcanie do tworzenia rodzinnych domów dziecka oraz adopcji
Większa pomoc państwa dla rodzin adopcyjnych
Powiększanie placówek jeśli istnieje taka możliwość

Teoretyczne rozwiazanie problemu:
Rowiazanie problemu:
Pomoc w tworzeniu rodzinnych domów dziecka oraz adopcji
Jeżeli do domów dziecka trafia rodzeństwo umieszczanie ich w jednej placówce
Umożliwianie częstego kontaktu z rodziną, jeżeli takową posiadają
Zapewnienie stałego miejsca w placówce oraz w grupie

Teoretyczne rozwiazanie problemu:
Wychowanie integralne:
• Współuczestniczenie w sytuacjach problemowych, wspierać rozwój indywidualny własnym przykładem
• Metody : zmiana perspektyw, dialog, ekscentryzm, zasada tu i teraz, zasada świadomości i integracji, zasada orientacji na osobę i na kontakt

Rozwiazanie problemu:
Mniejsza ilość dzieci w placówce, grupie
Tworzenie rodzinnych domów dziecka
Dodatkowe pomieszczenia, w których wychowankowie będą mogli wyciszyć się, zrelaksować, pobyć sami ( idąc za przykładem Janusza Korczaka)
Większa liczba wolontariuszy, którzy poprzez „bycie” pomogą wydobyć indywidualność i odrębność
Tworzenie ochronek np.
http://www.domydziecka.org/placowka,330.html
Teoretyczne rozwiązanie problemu:
Relacje wychowawcze z dzieckiem powinny być partnerskie a nie autorytarne




Współuczestniczenie w sytuacjach problemowych, wspierać rozwój indywidualny własnym przykładem
Rozwiązanie problemu:
Pomoc psychologiczna i terapeutyczna
Większa uwaga ze strony wychowawców
Próba zbliżenia warunków, które panują w domu dziecka do rodzinnych
Większa ilość oddanych wolontariuszy
Tworzenie warunków, w których wychowankowie będą mieli możliwość wejść w bliższe relacje z rówieśnikami np. poprzez wycieczki, spacery, miejsca wspólnych zainteresowań


Rozwiązanie problemu
Poszanowanie własności drugiej osoby
Przypominanie o prawie do indywidualności, własnych wspomnień
Psychiczne oraz emocjonalne wsparcie
Zachęcanie do znalezienia pasji, aby ograniczyć złość, aby wypełnić czas
Staranie się znalezienia przyczyny agresji i ją eliminować
Tworzenie grup wiekowych

Teoretyczne rozwiązanie problemu
Dwa rodzaje wrogości: reakcyjna – reakcja jednostki ludzkiej na zagrożenie życia, godności, własności itp. , rekompensacyjna- stanowiąca dla ludzi słabych, zniewolonych, bezsilnych swoistego rodzaju uniwersalny środek do odzyskania poczucia własnej mocy dzięki stosowaniu wobec innych przemocy dominacji czy siły.
Sztuka wychowania ma być nie tylko sztuką miłości, ale i uwrażliwieniem społeczeństwa na to czy, aby nie powierzają losów dzieci w ręce tych którzy mają już „znieczulone serca”
sądze, że dzieci przede wszystkim wskazanie by dzieci i młodzież obcowali z ludźmi,którzy kochają życie a nie jego destrukcję.

Pedagogika radykalnego humanizmu:
Pedagogika antyautorytarna:
Pedagogika społeczno-personalistyczna:
Wychowanie integralne:
Pedagogika nieauorytarna:
• Dziecko nie buntuje się przeciwko wychowawcom, czy też rodzicom, ale jedynie przeciwko destrukcyjnym metodom wychowawczym
• Należy pamiętać, że wychowawcy nie są czym więcej niż zwykłymi ludźmi, pełniąc swoją rolę wychowawcy są w dalszym ciągu prawdziwymi ludźmi z ludzkimi wadami, uczuciami. Dlatego nie powinni zapominać o realności swojego człowieczeństwa
Pedagogika radykalnego humanizmu:
sądze, że dzieci przede wszystkim wskazanie by dzieci i młodzież obcowali z ludźmi , którzy kochają życie a nie jego destrukcję
A co ty możesz zrobić ?
http://www.domdziecka1-poznan.pl/index.php?section=wolontariat
Dziecko rodzi się. Nagie i bezbronne, na co może liczyć? Na miłość! Kochająca matka przytula, pieści, całuje, dotyka. Przekazuje mu swoje emocje, uczucia. I to jest ten pierwszy kontakt. Dziecko czuje się bezpieczne. Jest mu ciepło i dobrze. Przez dotyk niemowlę poznaje świat i choć jeszcze nie rozumie znaczenia słów, to uczy się rozpoznawać ludzi, przedmioty. W okresie dojrzewania i dorosłości, zapotrzebowanie na dotyk nie mija, wręcz przeciwnie wzrasta.Żaden dom dziecka, żadna najbardziej oddana wychowawczyni, nie zaspokoi w dziecku, potrzeby czułego dotyku w wystarczającej ilości, podawanego na żądanie. Brak czułego dotyku pozostawia również "siniaki na mózgu" . Zwykle pojawiają się choroby, moczenie nocne, jąkanie, autoagresja oraz inne zaburzenia psychofizyczne. Krzyk i płacz stają się sygnałem buntu, niezadowolenia. Brak czułego dotyku matki sprawia, że dziecko nie czuje wyciszenia i ukojenia. Dziecko nie czuje się bezpieczne, czuje, że jest niekochane.
Teoretyczne rozwiązanie problemu:
Wychowanie integralne:
• Istota nie powinna być blokowana w swoim rozwoju przez narzucanie jej z zewnątrz lub przez siebie samą projektu doskonałości
Teoretyczne rozwiazanie problemu:

• Twórczość, miłość, samo aktualizacja, wartości wyższe , istnienie, spotkania, spontaniczność, , humor, zabawa , afektywność, naturalność, empatia
• Współuczestniczenie w sytuacjach problemowych, wspierać rozwój indywidualny własnym przykładem
• Istota nie powinna być blokowana w swoim rozwoju przez narzucanie jej z zewnątrz lub przez siebie samą projektu doskonałości

- Rodzina powinna pomagać dzieciom wzrastać i budować dojrzałą, zdrową tożsamość.
- Jednym z podstawowych zadań rodziny jest zapewnienie bezpieczeństwa i rozwoju.
- Rodzice dają dzieciom dach nad głową, jedzenie, ubranie, spokój, dbają o ich zdrowie, ale też pozwalają czuć się bezpieczne poprzez swoją kochającą obecność.
- Rodzice poprzez dbanie o ciała i uczucia dzieci pozwalają im wzrastać i rozwijać się

Rozwiazanie problemu:
Rozwiazanie problemu
- Objawy są odwracalne o ile dziecko w szybkim czasie zostanie przeniesione do właściwego środowiska.
- Istotne jest wspomożenie naturalnych rodzin, do czego przydatne są różnego rodzaju formy terapii np. terapia rodzinna.
Rozwiazanie problemu:
Pomoc finansowa.
Zakładanie fundacji, które pomogą i pokierują rodziców chętnych do adopcji.
Zmiany w prawie, dzięki którym proces adopcji przebiegnie łatwiej.

Każdy z nas może pomóc....
Ty znasz matki głos i śmiech
ale obok jest i noc i dzień
ktoś jest całkiem sam na życia dnie
tym co masz podziel się






Jedna mała łza nie musi spaść,
jeśli możesz coś od siebie dać
gdy w potrzebie ktoś najsłabszy jest,
zabiesz głos


zetrzyj z oczu łze, pokochaj mnie
wiara oraz moc to siostry dwie
otwórz szerzej drzwi zaufaj mi
właśnie Ty
Wychowanie integralne

Pedagogika społeczno- personalistyczna
Rozwój społeczny polega na wrastaniu w grupy, których członkiem staje się jednostka, oraz na przyswajaniu odpowiednich ról. Pomyślny przebieg tego rozwoju sprzyja dobrym sytuacjom interpersolanlnym

Wychowanie integralne:
Może warto zacząć od siebie...
Dominika Walewska
Agata Szulc
Aleksandra Wiśniewska

Dziękujemy
Pedagogika międzykulturowa:
Stworzyć równoprawne warunki do życia dla różnych kulturowo i etnicznie grup żyjących w ramach danego społeczeństwa
Full transcript