Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Strategie samoregulacji w obliczu doznanej porażki.

No description
by

Ola Kowalczyk

on 21 November 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Strategie samoregulacji w obliczu doznanej porażki.

Strategie samoregulacji w obliczu doznanej porażki.
Czynnik motywacyjny
i poznawczy w procesie atrybucji własnej porażki

Dominacja motywu autowaloryzacji w samoregulacji dot. reakcji otoczenia na sprawnościowe działanie człowieka.
EKSPERYMENT 1
HIPOTEZA 1:
Reakcja na porażkę
- tym silniejsza, im większa klęska
- szacowanie strat i nadziei na przyszłość
- dominacja emocji negatywnych
- dysonans poznawczy
Dystans od Ja jako strategia samoregulacji
Ross i Wilson
Samoregulacja a samokontrola
BLISKOŚĆ - subiektywne odczucie upływu czasu między wydarzeniami z przeszłości, a teraźniejszością
OBRAZ SIEBIE "BLISKO" - osoba sukcesu
OBRAZ SIEBIE "DALEKO" - osoba ponosząca porażkę
subiektywne odczucie czasu - strategia oddalania dotkliwych porażek
gafy - pozostają subiektywnie bliżej Ja
czynnik poznawczy i motywacyjny a paradoksalne efekty kontroli
HIPOTEZA 2:
Zmienne obserwowane (zależne) są liniową kombinacją dwóch czynników latentnych: motywacyjnego i poznawczego
Spostrzeganie własnej porażki w jej aspekcie motywacyjnym przebiega zgodnie z wzorem paradoksalnych efektów
kontroli, w przeciwieństwie do spostrzegania własnej
porażki "poznawczej"
Wyczerpywalność zasobów poznawczych sprawia, że czynność wykonywana w warunkach przeciążenia nie przebiega sprawnie, nie może być też skutecznie kontrolowana.
Człowiek chroni swoja samoocenę, szczególnie w zakresie umiejętności poznawczych kosztem pewnych niedomogów regulacyjnych.
84 studentów PG i AM
(37 kobiet i 47 mężczyzn)
PLAN EKSPERYMENTU:
2 (przeciążenie: jest vs brak)
x
3 (stopień skupienia na porażce: koncentracja vs tłumienie vs brak instrukcji)
EKSPERYMENT 2.
EKSPERYMENT 2
Gafa i katastrofa.
Subiektywny dystans czasowy od zdarzenia oraz trwałość wpływu porażki na Ja jako wyznaczniki samoregulacji.
122 studentów PG (64 K i 48 M)
Oczekiwania:
łagodniejsze autotrybucje czynnika motywacyjnego w syt. przypominania sobie błahej porażki niż poważnej nieudolności;
katastrofa oceniana negatywniej niż błahostka;
porażka w war. przeciażenia oceniania negatywniej niż przy pełnym dostępie do zasobów;
błahe wydarzenia subiektywnie bliżej Ja;
silniejszy wpływ na Ja błahych wydarzeń niż "katastroficznych" porażek.
Procedura
Oparta na metodologii wegnerowskiej
(analogiczna do opisanej w eksperymencie 1.).
Plan: 2 (rodz. porażki: mała vs duża) X 2 (przeciażenie: jest vs nie ma) dla czynnika motywacyjnego i poznawczego porażki.
Zastosowanie w porzadku sztywnym i losowym szeregu zmiennych.
Wyniki
Bibliografia
Hanna Brycz (2006). Strategie samoregulacji w obliczu doznanej porażki. Przegląd Psychologiczny, tom 49, nr.4, 399-417.
ZMIENNA ZALEŻNA:
atrybucja własnej porażki
tchórzliwość - odwaga
brak inteligencji - inteligencja
brak silnej woli - silna wola
niezaradność - zaradność
bezkrytyczność - krytyczność
lenistwo - pracowitość
wyniki
HIPOTEZA 1:
miara adekwatności doboru próby okazała się wystarczająco wysoka, by zastosować analizę czynnikową.
HIPOTEZA 2:
pojawił się
efekt interakcji
dla czynnika motywacyjnego oraz brak
takiego efektu
dla czynnika poznawczego.
efekt gł. przeciążenia dla cz. motywacyjnego (brak dla cz. poznawczego)
SUBIEKTYWNY
DYSTANS I WPŁYW NA JA
porażka katastrofalna - opisywanie przeżywanych emocji

Przeciążenie zakłóca tylko myśli o motywacyjnym, a nie poznawczym wymiarze porażki, zaś duża porażka umieszczana jest w odległym subiektywnym dystansie czasowym od Ja.
PODSUMOWANIE
Człowiek chroni swój wizerunek intelektualny kosztem obciążania obrazu siebie – jako wytrwałego osobnika o silnej motywacji.
Strumień świadomości :
Niezależnie od rodzaju porażki:
wysokie wyniki na ‘drabince szczęścia’ (ok. 7)
jeszcze wyższe oceny dot. przyszłości (ok. 8)
porażka błaha - treść zdarzenia w formie epizodu
efekt gł. manipulacji z ocenami pozytywnymi małej porażki i negatywnymi dużej porażki
efekt gł. rodzaju porażki dla cz. motywacyjnego (pozytywność ocen dla niewielkiej porażki i negatywność dla porażki dużej)
w obu grupach niemal identyczne wskazania na obszar porażki błahej i znaczącej
brak efektu gł. dla cz. poznawczego
Full transcript