Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Wkład cywilizacji starożytnych (Grecja , Rzym , Bizancjum) na kulturę Europy

No description
by

Łukasz Kosiorek

on 2 December 2012

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Wkład cywilizacji starożytnych (Grecja , Rzym , Bizancjum) na kulturę Europy

Wkład cywilizacji starożytnych
na kulturę Europy. Rzym W starożytnym Rzymie położono ogromny wkład w rozwój cywilizacyjny kultury europejskiej. Największym wkładem starożytnych Rzymian
w dziedzictwo kulturowe Europy było stworzenie ustroju republikańskiego i prawo rzymskie. Sprecyzowane przez Rzymian pojęcia i przepisy prawne na stałe weszły do nauki prawa we współczesnej Europie. Kolejnym wynalazkiem Rzymian były termy, czyli tak zwane „łaźnie” rzymskie. Było to miejsce na kąpiel, ale i relaks, odpoczynek, wspólną zabawę i spotkań. Rzymianie zasłynęli także w dziedzinie architektury i budownictwie. Otóż posługiwali się oni po mistrzowsku cegłą. Wynaleźli cement, co umożliwiło im stosowanie zaprawy przypominającej dzisiejszy beton. Dzięki temu mogli budować ogromne gmachy i wielkie sale, przykryte nie płaskimi stropami, lecz sklepieniem beczkowym i krzyżowym, a także kopułami. Specjalny gatunek cementu pozwalał im na budowanie murów odpornych na działanie wody. Ułatwił także wznoszenie mostów i nadbrzeży portowych. Najbardziej charakterystyczne budowle dla Rzymu to Koloseum, Panteon. Największym osiągnięciem w dziedzinie architektury i budownictwa były pierwsze wodociągi (akwedukty). Doprowadzały one, rurami z ołowiu lub wypalonej gliny, wodę ze źródeł w górach do miasta. Budowano do tego specjalny rodzaj mostów złożonych z łuków, na których układano te rury. Należy także wspomnieć, jako o wielkim osiągnięciu Rzymian, o systemie bardzo rozbudowanej sieci dróg. Istniało powiedzenie: „Wszystkie drogi prowadzą do Rzymu”. Dorobek cywilizacyjny Rzymu to
głównie architektura i budownictwo. Konstruowali oni bowiem niesamowite budowle, akwedukty, pałace, świątynie. Stworzyli nowe materiały budulcowe, wprowadzili nowe style architektoniczne. Wielu dzisiejszych architektów opiera swą naukę właśnie na osiągnięciach
i wynalazkach starożytnych Rzymian. Ich odkrycia doprowadziły do znacznego rozwoju budownictwa
i gdyby nie one nie mielibyśmy dzisiaj choćby wodociągów... Również osiągnięcia architektury Grecji zajmują znaczące miejsce w dzisiejszych czsach . Niektóre
z greckich budowli przetrwały bowiem do dziś. Jest to uznawane za fenomen, zważywszy na narzędzia jakimi się posługiwali. Po za tym budowle te są olbrzymich wielkości. Sposób w jaki je zaprojektowano i wykonano jest wielką zagadką nawet dzisiejszych naukowców. Grecja Dorobek kulturalny Greków dotyczy wielu rónych dziedzin – filozofii, matematyki, astronomii, medycyny, literatury i sztuki. Zamiłowanie Greków do filozofowania sprawiło, że pierwsi na świecie wypracowali teorię sztuki, bardzo logiczną i prostą. Greków możemy więc uznać za twórców filozofii. Próbowali oni szukać odpowiedzi na pytania o istotę świata, jego praprzyczyny, rozwoju przyrody, a także o sensie życia człowieka, jego naturze i wartościach. Pierwszym filozofem był Sokrates. Było także wielu innych takich jak Platon (twórca idealizmu), Arystoteles, Tales z Miletu, Heraklit oraz Demokryt. Ich teorie dały początki istotnym kierunkom filozoficznym, takich jak stoicyzm i epikureizm. Ich poglądy miały znaczny wpływ na dalszy rozwój nauki i filozofii europejskiej. w Grecji filozofowie nie gromadzili wiedzy, tylko próbowali ją wykorzystać. Kontynuowali dorobek innych cywilizacji w dziedzinie medycyny. Przejęli od Babilończyków i Egipcjan wiedzę astronomiczną i rozwinęli ją, podobnie jak arytmetykę i geometrię (twierdzenie Pitagorasa). Stworzyli także podstawy techniki wojennej. Arystoteles dokonał podziału nauk na trzy grupy: nauki teoretyczne (metafizyka, fizyka i matematyka), nauki praktyczne (etyka i polityka) oraz nauki wytwórcze (sztuka i retoryka). Zajmując się teorią polityki, wyodrębnił trzy ustroje prawidłowe (monarchię, arystokrację i politeję) i trzy nieprawidłowe (tyranię, oligarchię i demokrację). Również w dziedzinie teatru i literaturze Grecy mają swoje osiągnięcia podziwiane przez wszystkich, aż do dziś. Podobnie jak przy architekturze i rzeźbie, wiele rozwiązań zawdzięczali cywilizacjom Bliskiego Wschodu. Przejęli od Fenicjan alfabet i przetworzyli go zgodnie z charakterem swojego języka. Dzięki temu mogły zostać spisane poematy epickie Homera: Iliada i Odyseja. Stały się one podstawą greckiego wychowania. Wielkim epickim poetą Grecji był Hezjod. Jego najważniejsze dzieło to Teogonia. Utwory wyżej wymienionych twórców są dziś niezwykle cennymi dziełami. Pozwalają zrozumieć sens życia, poznać piękno formy, a także pokazują dawne obyczaje i kulturę Greków,. Najpiękniejszym wyrazem kultury starożytnych Greków były mity, służące wyjaśnianiu zwyczajów i wierzeń, początków świata i ludzi oraz bogów. W mitach znajdują wyraz przede wszystkim odwieczne problemy nurtujące człowieka. W Grecji rozwinęła się także poezja liryczna. Głównymi lirykami byli Safona i Anakreont. Ich utwory, zachowane do dziś, budzą podziw u każdego czytelnika. Zawierają alegorie, które pouczają nas jak trzeba żyć. W Grecji wykształcił się również trzeci rodzaj literacki – dramat, który dzieli się na tragedię i komedię. Wybitnymi tragikami okresu klasycznego byli Ajschylos (Persowie), Sofokles (Antygona , Król Edyp) i Eurypides (Medea). Najbardziej znanym autorem komedii był Arystofanes. W związku z obchodami teatralnymi ku czci Dionizosa powstała budowla teatralna o niezwykłej konstrukcji. Wznosząc efektowne teatry, Grecy zapoczątkowali rozwój europejskiej sztuki scenicznej. Kamienne ławki, usytuowane były w taki sposób, że dalsze rzędy znajdowały się wyżej niż miejsca z przodu. Taki sposób ustawienia ławek zapewniał doskonałą widoczność całej 15 000-ej widowni. Natomiast bardzo dobra akustyka powodowała, że w najdalszym rzędzie można było usłyszeć nawet szept ze sceny. Uważam, że największym osiągnięciem Grecji było tworzenie pięknych utworów literackich. Dzięki nim każdy człowiek może zobaczyć ich mądrość, myśli i sposób postrzeganie świata. Można w nich natknąć się na nutę filozofii, jak i odrobinę subiektywnego spojrzenia autora na świat. Ich utwory, zarówno epickie, jak i liryczne oraz dramaty, zawierają w sobie alegorie i symbole. Każdy człowiek może odczytać je inaczej, jednak dla każdego znaczą one coś więcej niż tylko puste słowa. Zazwyczaj stają się myślą przewodnią, która pozwala mu inaczej postrzegać świat. Powyższe cechy utworów starożytnych Greków sprawiają, iż są one wyjątkowe. Bizancjum
Ważniejsze maksymy prawa rzymskiego:

-„Consensus facit legem” - zgoda tworzy prawo.

-„Dura lex, sed lex” - surowe prawo, ale prawo

-„Ignoranta iuris noce'” - nieznajomość prawa szkodzi

-„ Lex retro non agit” - prawo nie dziaa wstecz

- „Audiatut et altera pars” - niechaj będzie wysuchana i druga strona

-„Nullum crime sine lage”- nie ma zbrodni bez uzasadnienia winy Drugą dziedziną w dorobku cywilizacyjnym Rzymu
jest prawo. Prawie wszystkie współczesne systemy prawa cywilnego swymi korzeniami sięgają prawa rzymskiego, wzorując sna jego systematyce, koncepcji, a nawet sformułowaniach. Można, więc śmiało zaryzykować twierdzenie, ze prawo rzymskie jest językiem uniwersalnym w środowisku prawniczym – od czasów średniowiecza
aż po dzień dzisiejszy. Prawo rzymskie przeżyło
państwo, które je stworzyło. Bizancjum uważane jest za kolebkę
cywilizacji. Było największą potęgą
gopodarczą basenu morza śródziemnego. Początkowo był to tylko wielki rynek jedwabiu. Potem, gdzieś tak od XIw. Konstantynopol stał się głównym ośrodkiem pośredniczącym pomiędzy Wschodem a Zachodem, a dodatkowo gigantyczną manufakturą artykułów lususowych. Bizancjum było również odbiorcą bursztynu, niewolników, skór i futer. Pośrednikami w handlu pomiędzy Europą północno-wschodnią byli przede wszystkim skandynawowie. To dzięki nim powstały pierwsze organizmy państwowe w Europie Wschodniej. Widocznie handel z Bizancjum był na tyle opłacalny, by warto było transportować te dobra od ugrofinów, bałtów i słowian. Waluta Bizancjum zwana pospolicie bezantem (jej właściwa nazwa: bizantyjski złoty solid) zdobyła cały rynek międzynarodowy. Była to najpopularniejsza waluta śródziemnomorska. Pieniądz ten napędzał gospodarkę. Moneta cieszyła się bowiem dużym zaufaniem. Jej kurs nie zmieniał się na gorsze przez wieki.
To w Bizancjum, wcześniej niż we Włoszech posługiwano się już wekslami i listami kredytowymi. Również z Bizancjum pochodziły pierwsze sztućce. Zachód był zbulwersowany tym jak można do jedzenia używać jakichkolwiek przyrządów. Było to uważane za nietakt. Sztuka bizantyjska stanowiła przedłużenie greckiej sztuki starożytnej i wypowiadała się głównie w architekturze, przede wszystkim sakralnej. Istotną rolę odgrywało również malarstwo pod postacią malowideł ściennych, mozaik i obrazów (ikon). Rozwijało się rzemiosło, rzeźba natomiast (zwłaszcza figuralna) pełniła funkcję marginalną. W Bizancjum rozwija się bujnie malarstwo mozaikowe, ścienne, miniaturowe i tablicowe (ikony).Istniały przepisy określające sposób malowania ikon. Malowidła te przedstawiały świętych. Złote tło symbolizowało rzeczywistość ponadczasową, niezmienne układy podporządkowane były myśli o wieczności, zawierały treści teologiczne. Kompozycja ikon jest zazwyczaj centralna i statyczna, postacie malowane płaską plamą, obwiedzioną ciemnym konturem, gesty i ruch dostojny. W Bizancjum nie rozwija się wolnostojąca rzeźba figuralna. Bujnie natomiast rozwijała się rzeźba architektoniczna oraz rzemiosło artystyczne. Najwybitniejsze dzieła to przedmioty związane z kultem religijnym. Są to relikwiarze, krzyże, oprawy ksiąg, kielichy i naczynia liturgiczne. Podsumowanie: Podsumowując całość tej prezentacji mam nadzieję, że udao mi się w pełny i jasny sposób wykazać to, że kultury staroytne miały znaczący wpływa na kulturę współczesnej Europy. Korzystamy bowiem z ich osiągnięć, w niezmienionej lub tylko dostosowanej do naszych czasów formie, do dziś i niemożliwe byłoby obejście się bez nich. Mimo tak wielkiej przestrzeni czasu dzielącej nas od mieszkańców świata starożytnego nie możemy zapomnieć, że to właśnie im w dużej mierze zawdzięczamy, zarówno tak banalne dla nas rzeczy jak sztućce i pieniądze ale również tak wspaniale jak stworzenie poglądów filozoficznych czy zasad prawa. Ludzie starożytności stworzyli tak wiele wspaniałych rzeczy, że nie sposób było o nich wszystkich napisać.
Przygotowała:
Paulina Żylińska
Full transcript