Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

EDB - Samobójstwa

No description
by

P G

on 11 December 2017

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of EDB - Samobójstwa

Samouszkodzenia i
Samobójstwa

zespół presuicydalny
Błędne i prawdziwe
opinie o samobójstwach
1. Nie popełni samobójstwa ten, kto o tym mówi
2. Nie ma sygnałów o możliwości popełnienia samobójstwa, są one nieprzewidywalne
3. Kto popełnia samobójstwo chce odebrać sobie życie
4. Skłonności do samobójstwa są dziedziczone
5. Poprawa po kryzysie samobójczym oznacza koniec ryzyka
6. Samobójcy są chorzy psychicznie
zachowania
autodestrukcyjne
bezpośrednie
pośrednie
samobójstwa


samookaleczenia
samouszkodzenia
usiłowane
dokonane
poszerzone
zaniechanie troski
o zdrowie

zachowania zawierające ryzyko

zaniedbania
własnego rozwoju
GUS
Sposoby dokonywania
samobójstw w Polsce
1. powieszenie się
2. rzucanie się z wysokości
3. środki nasenne
4. rzucanie się pod pojazd
5. utopienie się
6. zastrzelenie się
7. zażycie trucizny
8. gaz
Typologia
samobójstw
Z. Płużek
prawdziwe
rzekome
gesty samobójcze
"altruistyczne"
WSPÓLNE
1. przyczyna
2. cel
3. bodziec
4. stresor
5. emocja
6. stan umysłu
7. patrzenie na świat
8. działanie
9. akt interpersonalny
10. wzorzec zachowań
Czynniki ryzyka
czynniki wysokiego ryzyka
1. kliniczne objawy depresji
2. uzależnienie
3. zapowiadanie próby samobójczej
4. osoba starsza, owdowiała, osamotniona
5. osoba z przewlekłą chorobą, bólem chronicznym
objawy u dzieci i młodzieży
Pużyńska
poziom wewnętrzny
poziom zachowania
osobowościowe / poznawcze
rodzinne
zaburzenia
psychiczne
kulturowe / socjodemograficzne
bieżące, negatywne
zdarzenia życiowe
1. niski status
2. niski poziom wykształcenie
3. bezrobocie
4. izolacja kulturowa/społeczna
5. problemy tożsamości seksualnej
1. depresyjne
2. lękowe
3. uzależnienia
4. odżywiania
5. psychotyczne
1. problemy rodzinne
2. rozstanie z przyjaciółmi/partnerem(ką)
3. śmierć kogoś bliskiego
4. konflikty z koleżankami, nauczycielami, prawem
5. nacisk grupy
6. niechciana ciąża/aborcja
7. poważna choroba
1. psychopatologia rodziców
2. uzależnienia
3. przypadki prób/samobójstw w rodzinie
4. przemoc
5. niedostateczna opieka
6. kłótnie
7. rozwód, separacja
8. częste przeprowadzki
9. odrzucanie/zaniedbywanie
10. sztywność
1. zmienny nastrój
2. agresywne zachowania
3. zachowania antyspołeczne
4. acting-out
5. impulsywność
6. drażliwość
7. sztywność myślenia
8. sztywność strategii radzenia sobie ze stresem
9. mała zdolność do rozwiązywania problemów
10. życie w świecie złudzeń
11. fantazje wielkościowe z poczuciem bezwartości
12. lęk
13. przekonanie o nieskazitelności
14. poczucie niższości
15. niepewność co do orientacji/tożsamości seksualnej
16. ambiwalentne relacje z ludźmi
zespół objawów występujących przed próbą samobójczą
1. ograniczenie życia psychicznego
a) osobistych możliwości
b) dynamiki rozwoju
c) kontaktów interpersonalnych
d) systemu wartości



2. hamowanie agresji
i skierowanie jej ku sobie



3. wyobrażnia o śmierci
E. Ringel
stadia rozwoju
zamachu samobójczego
Poldinger
1. rozważanie
2. ambiwalencja
3. decyzja
dynamika
Płużek
1. kryzys psychologiczny
2. myśli samobójcze
3. tendencje samobójcze
a) wyobrażenia
b) plany
c) przygotowania
d) intencja
4. decyzja popełnienia
5. akt samobójczy
Kiedy myśli
samobójcze
stają się groźne?
Jaki jest najważniejszy
czynnik prognostyczny
popełnienia
samobójstwa?
Ile procent prób samobójczych
jest efektywnych?
Czy społeczeństwo
może wzmacniać próby samobójcze?
W której z grup wiekowych efektywność próby samobójczej jest najwyższa?
szkoła - młodzież
• spójna rodzina
• umiejętność stawiania czoła trudnościom
• osiągnięcia szkolne
• poczucie więzi ze szkołą
• dobre relacje z rówieśnikami w szkole
• mała dostępność środków umożliwiających skuteczne pozbawienie się życia
• umiejętność poszukiwania pomocy i porady u innych
• umiejętność kontrolowania impulsów
• umiejętność rozwiązywania problemów i konfliktów
• integracja ze środowiskiem
• poczucie sensu życia, zaufania do siebie i innych
• stabilne środowisko
• dostęp do pomocy psychologiczno-pedagogicznej i medycznej
• odpowiedzialność za innych
• religijność
czynniki chroniące młodzież
Lazear, Roggenbaum, Blase
1.Wycofywanie się z kontaktów z rodziną i przyjaciółmi
2.Zainteresowanie lub wręcz zaabsorbowanie śmiercią
3.Wyraźne zmiany osobowości i poważne zmiany nastroju
4.Trudności z koncentracją
5.Trudności w szkole
6.Zmiana dotychczasowych zwyczajów dotyczących jedzenia i snu
7.Utrata zainteresowania rozrywkami
8.Częste uskarżanie się na fizyczne dolegliwości
9.Nieustanne znudzenie
10.Utrata zainteresowań
1.Rozmawianie o samobójstwie lub o jego planowaniu
2.Wzrost impulsywności
3.Nagłe ekscesy alkoholowe lub narkotykowe
4.Odrzucanie pomocy
5.Oskarżanie się „Jestem złym człowiekiem"
6.Wypowiadanie komunikatów na temat beznadziejności życia, braku wyjścia,
7.własnej bezwartościowości
8.Odrzucanie otrzymywanych pochwał lub nagród
9.Komunikaty: „Niedługo przestanę być dla ciebie problemem",
„To nie ma znaczenia",
„To już na nic się nie zda" lub „Już się nie zobaczymy"
10.Nagłe przejście z depresji do stanu zadowolenia
11.Rozdawanie ulubionych przedmiotów;
12.Komunikaty: „Jestem niczym", „Nie warto
się mną zajmować",„Chciałbym umrzeć",
"Zamierzam się zabić",
„Nie powinnam się urodzić".
Lazear, Roggenbaum, Blase
1. Zachowaj spokój. Nie panikuj.
2. Traktuj ucznia i jego komunikat o zamiarach samobójczych poważnie.
3. Nie odsyłaj ucznia.
4. Nie zostawiaj ucznia ani na chwilę samego.
5. Nie obiecuj absolutnej dyskrecji. (pułapka)
6. Zapewnij możliwie najlepsze warunki rozmowy.
7. Nie prowokuj ucznia podając w wątpliwość jego zamiary.
8. Respektuj uczucia ucznia. ("naprawdę chcesz zrobić takie głupstwo?")
9. Uważnie słuchaj.
10. Nie próbuj „na siłę" poprawiać nastroju ucznia.
11. Bądź empatyczna/y. ("rozumiem")
12. Bądź cierpliwa/y.
13. Ujawnij swoje odczucia.
14. Nie oceniaj.
15. Nie próbuj prowadzić dyskusji.
16. Wypowiadaj się w sposób bezpośredni i otwarty. Nie obawiaj się używać słów „śmierć" i „samobójstwo".
17. Nie bój się ciszy.
18. Przedstaw swoje najbliższe zamiary.
19. Bądź uczciwa/y.
20. Nie stosuj konfrontacji.
- siebie martwym
- podniesienie na siebie ręki
- szczegółowe plany
- lawina argumentów
- przeciwstawianie się decyzji - odwleczenie
- poczucie winy
-nie zgadzaj się z brakiem wyjścia
Paweł Grochocki
pawel.grochocki@tlen.pl
503 686 444

Szczecin, 11/12/2017
Samouszkodzenia
takie zamierzone, przeprowadzone z własnej woli i stanowiące niewielkie zagrożenie życia uszkodzenie własnego ciała, które nie jest akceptowane społecznie, a jest dokonywanie w celu zmniejszenia dyskomfortu psychicznego i/lub zakomunikowania o nim.
Z własnej woli choć niekoniecznie „własnoręcznie”
Nie wiąże się z żadnym społecznie usankcjonowanym rytualem przejścia
Skuteczność znaczna i natychmiastowa

W PL nie ma danych na temat samouszkodzeń
Spośród zmarłych osób dokonujących ZSU połowa zginęła śmiercią samobójczą

Zamiar
S – wyłączenie świadomości
SU – modyfikacja samoświadomości bo głównie zbyt nasilone E lub zbyt słabe E + stany dysocjacyjne

Metoda
S – przecinanie żyły lub tętnicy szyjnej, wbijanie narzędzia w serce, rozległa rana cięta brzucha
SU (badania nieprecyzyjne) kaleczenie się ostrym narzędziem (72%), przypalanie skóry (35%), uderzanie się (30%), rozdrapywanie gojących się ran (22%), wyrywanie sobie włosów (10%), łamanie kości (8%)
Body carving -> (kaleczeni skóry – 91,2%)
Ramiona, nadgarstki, nogi – mniejsze ryzyko śmierci

CZĘSTOŚC ZACHOWANIA
S – raz lub dwa razy w trudnym momencie
/ale też częste próby w długim okresie <- przewlekła choroba psychiczna (D, Bi, os B), wtedy przedawkowanie leków
SU 20-100 w ciągu wielu lat, nastolatki 20-30 razy w roku

ZAWĘŻENIE POZNAWCZE
S – zawężenie
SU dezorganizacja
OGRANICZENIE DOSTĘPU
S – działa
SU – nie działa (niewykonalne, inwigilacja)

SU a S

1) Wpływy środowiskowe
Stresogenność, wielozadaniowość, współzawodnictwo (izolacja i nieufność), zmiana stanów świadomości SPa, umiejętność uspokajania się, farmaceutyka, ilość a nie jakość, niedostępność psychiczna i emocjonalna rodziców, rozwody, poczucie wspólnoty i wsparcia społecznego, fit
2) Bezpośredni wpływ mediów
Propagowanie środków farmaceutycznych (nasenne i regulatory emocji), filmy/seriale, celebrities, klipy muzyczne, talk show, www, self-injury na YT
3) Kontekst grupy rówieśniczej
Umiejętności radzenia sobie, SPa jako zachowanie inicjacyjne, SPa obniżenie wieku, postrzeganie jako „potrafiących szokować outsiderów”, spójność grupy przez zachowania nieakceptowane, dramatyzm i widowiskowość, zmniejszona tolerancja na ingerencję w ciało, samouszkodzenia a modyfikowanie/ozdabianie
4) Wewnętrzne czynniki psychologiczne
Napięcie, komunikacja, poczucie kontroli, sprawstwa

WZROST CZĘSTOŚCI SAMOOSZKODZEŃ

Radzenie sobie z przeżywanymi emocjami
Redukcja napięcia
Oczyszczająca
Karanie siebie
Wyrażanie negatywnego stosunku do siebie
Apel o zainteresowanie otoczenia
Poczucie sprawstwa i kontroli
Poczucie rzeczywistości
Wyraz troski o siebie
Okazanie złości/frustracji
Wpływanie na zachowania innych

FUNKCJE
ROZUMIENIE FUNKCJI OBJAWU
Psychologiczne przyczyny samookaleczania się

IMPULSY ZMYSŁOWE
Nadmierne pocierania się/drapanie
Niewrażliwość na ból lub dotyk
 Bezpieczna forma stymulacji

FRUSTRACJA

KOMUNIKACJA
Brak umiejętności

UWAGA SOCJALNA
Wzmocnienie/wygaszanie
 Zminimalizowanie kontaktu, kontrola ekspresji twarzy plus pozytywne wzmocnienia

UZYSKANIE WYMIERNYCH KORZYŚCI

UNIKANIE/UCIESZKA przed sytuacjami społecznymi

BIOCHEMICZNE
Serotonina, dopamina, niski poziom wapnia u dzieci autystycznych (Coleman 1994)
??? niewielki/żaden związek między środowiskiem fizycznym i społecznym a skłonnością do SU

ATAKI PADACZKOWE
Uderzanie głową, bicie się otwartą dłonią w uszy/głowę, gryzienie rąk, uderzanie się w podbródek, drapanie twarzy lub ramion, uderzanie kolanami w twarz
??? mimowolne (ale stresory lub wiek dojrzewania)
 EEG, leki
CZYNNIKI GENETYCZNE
Np. zespół Lescha-Nyhana, zespól kruchego chromosmu X, zespól Cornelii de Lange

AUTOSTYMULACJA
Niski (nuda), wysoki (przebodźcowanie)

BÓL
Zapalenie ucha środkowego, migrena, zaburzenia trawienia (refluks, gazy), dźwięki (autyzm) -< uderzanie glową w ścianę
Beta-endorfiny i „bramkowa kontrola bólu”
??? sporadyczność plus historia rodziny

Budowanie zaufania do otoczenia
Budowanie pozytywnych relacji z ludźmi
Zapewnienie potrzeby bezpieczeństwa
Budowanie tożsamości
Przejmowanie odpowiedzialności
Rozpoznawanie uczuć i radzenia sobie z nimi oraz radzenie sobie z napięciem
Trening interpersonalny
Trening asertywności
Trening relaksacyjny, autogenny, medytacja, praca z ciałem
Zagospodarowanie emocjonalne
Budowanie sieci wsparcia, poszukiwanie osób ważnych
Nauka przyjmowania pomocy od innych, zwracania się i proszenia o nią

PRACA
Full transcript