Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Edukacja międzykulturowa i wielokulturowa na lekcjach języka

No description
by

Beata Sieńko

on 6 December 2014

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Edukacja międzykulturowa i wielokulturowa na lekcjach języka

Edukacja międzykulturowa
i edukacja wielokulturowa
na lekcjach języka polskiego.

Międzykulturowość
Język polski
Rozumienie
Edukacja
wielokulturowa
Zadania edukacji wielokulturowej
Definicje
Warunki
wystepowania miedzykulturowosci
Edukacja miedzykulturowa
Edukacja międzykulturowa charakteryzuje się więc uznaniem obecności różnych kultur, uchwyceniem tego, co dla kultur wspólne, nabywanie świadomości istnienia różnic miedzy grupami, kulturami, wyeliminowaniem niepożądanych zachowań oraz wyzbywaniem się poczucia wyższości kulturowej, uprzedzeń i stereotypów.
Podstawa programowa
Uczeń:

Odbiór wypowiedzi i wykorzystanie zawartych w nim informacji. Świadomość językowa:
4. rozpoznaje cechy kultury i języka swojego regionu;

Analiza i interpretacja tekstów kultury. Wartości i wartościowanie:
1. ze zrozumieniem posługuje się pojęciami dotyczącymi wartości pozytywnych i ich przeciwieństw oraz określa postawy z nimi związane, np. patriotyzm-nacjonalizm, tolerancja-nietolerancja, piekno-brzydota, a także rozpoznaje ich obecność wżyciu oraz w literaturze i innych sztukach;
2. omawia na podstawie poznanych dzieł literackich i innych tekstów kultury podstawowe, ponadczasowe zagadnienia egzystencjalne, np. miłość, przyjaźń, śmierć, cierpienie, lęk, nadzieja, wiara religijna, samotność, inność, poczucie wspólnoty, solidarność, sprawiedliwość; dostrzega i poddaje refleksji uniwersalne wartości humanistyczne;
3. dostrzega zróżnicowanie postaw społecznych, obyczajowych, narodowych, religijnych, etycznych, kulturowych i w ich kontekście kształtuje swoją tożsamość.
Wielokulturowość
Opracowała:

mgr Beata Zięba
b.i.sienko@gmail.com

Edukacja wielokulturowa powinna spełniać określone zadania:
• asymilowanie mniejszości ze społeczeństwem i zaznajamianie ich z kulturą dominującą, dzięki czemu następuje wyrównywanie szans wobec pozostałych obywateli
• przekazywanie języka, historii i kultury społeczności dominującej – mniejszościom, przy zachowaniu zasady poprawności politycznej
• wychowanie ku tolerancji i wzajemnemu szacunkowi, zapobieganie rasizmowi w celu zachowania społecznego spokoju
• uwrażliwianie na problem nauczania grup etnicznych, w tym nawet – jeśli sytuacja tego wymaga – w ukrytej formie
• zwracanie uwagi na strukturalne pokrzywdzenie mniejszości etnicznych i wyrobienie w nich gotowości do starania się o poprawę realizacji swych praw socjalnych, politycznych i kulturalnych
• przygotowanie ludzi do pracy i zgodnego współżycia w społeczeństwie wielokulturowym

Deklaracja Praw Człowieka przyznaje wszystkim ludziom takie sama prawa, niezależnie od „rasy, koloru, płci, języka czy wyznania”.

Wielokulturowość to zjawisko społeczne, towarzyszące ludzkości. To też pewien fenomen kulturowy rozumiany jako wielość i różnorodność kultur koegzystujących obok siebie.

Wielokulturowość polega na porównywaniu i uświadamianiu różnic oraz odpowiedzi na pytania: kim jestem, kim chcę być, kim powinienem być, jakie wartości dopuszczalne są w obrębie uznawanego kanonu kulturowego?
M. Golka: wielokulturowość to występowanie na tej samej przestrzeni lub w bezpośrednim sąsiedztwie dwóch i więcej grup społecznych o odmiennych cechach dystynktywnych, miedzy innymi wyglądzie, języku, wyznaniu religijnym czy świecie wartości, które przyczyniają się do wzajemnego postrzegania odmienności.
Martin Haberman wyróżnił osiem sposobów przedstawiania wielokulturowości:
1. wielokulturowość jako zbiór różnych grup kulturowych,
2. wielokulturowość jako ogólnoświatowa współpraca na rzecz środowiska przyrodniczego,
3. wielokulturowość jako uczenie się konkurowania w ogólnoświatowej gospodarce
4. wielokulturowość jako współistnienie kultur,
5. wielokulturowość jako sprawiedliwość i równość społeczna,
6. wielokulturowość jako nadawanie znaczenia pierwszym doświadczeniom i wartościom w nauczaniu i uczeniu się,
7. wielokulturowość jako ogólny klimat szkoły,
8. wielokulturowość dotyczy odmiennych wartości osobistych, wyborów życiowych, wielość stylów życia
Główne cechy wielokulturowości: występowanie obok siebie
wielu grup/kultur, odmienność, odrębność, brak relacji.
TO:
wychowanie do tolerancji, do współżycia jednostek o odmiennych doświadczeniach kulturowych i do demokracji respektującej prawa grup określanych według innych niż tradycyjne kryteriów politycznych.
nauka otwartości na innych. Zainteresowanie odmiennością kulturową, religijną, etniczną. Edukacja wielokulturowa jest próbą zrozumienia, jest ćwiczeniem zdolności poznawania, pytania, życzliwości i ciekowości wobec różnorodności kultur, jakie nas otaczają.
przygotowanie do życia w wielokulturowym świecie, do współżycia nastawionego na współpracę a nie agresję, pogardę i walkę
Istotna w edukacji wielokulturowej jest ROLA SZKOŁY.

Celem edukacji wielokulturowej jest bycie razem i jednocześnie obok siebie ludzi z różnych kultur.

U podstaw edukacji wielokulturowej znajdują się: jednoczenie się narodów, w których troską społeczeństwa staje się tolerancja i akceptacja różnic, dążenie do odnalezienia się w świecie pokazywanym przez media, które pomagają komunikować się kulturom z całego świata, zdobywanie coraz ciekawszych doświadczeń dzięki podróżom oraz uzmysłowienie, że obecność różnic kulturowych jest konieczna do budowy własnej tożsamości.
Międzykulturowość, inaczej interkulturowość, oznacza więcej niż wielokulturowość w sensie kulturowej różnorodności, a także więcej niż transkulturowość w sensie przekraczania poszczególnych granic .
Zbiór różnych kultur i grup narodowych, etnicznych, religijnych itp., które żyją na tym samym terytorium i wchodzą ze sobą w otwarte, regularne i trwałe relacje, przy czym grupy wzajemnie się szanują, rozumieją poszczególne style życia, uznawane wartości i normy.

Międzykulturowość zakłada aktywną tolerancję oraz dążenie do nawiązania i utrzymania sprawiedliwych stosunków. Stosunki społeczne rozpatruje się z punktu widzenia jednostek, mającym prawo do posiadania i wyrażania własnej tożsamości, odmienności czy odrębności .
trwała
komunikacja
odpowiedni
system postaw
wobec danej sytuacji
wzmocnienie wewnętrznych dyspozycji
Poznanie efektu oddziaływania kultury i różnicy kulturowej na partnera
Zebranie informacji o systemach kulturowych
Integrowanie różnic Innego/Obcego
Kategoryzowanie
przygotowanie
na zmienności sytuacji
Zezwolenie Innemu/Obcemu
na „poprowadzenie się”
jest kształceniem całego społeczeństwa do życia w warunkach pluralizmu kulturowego .
Według Komunikacji Europejskiej w edukacji międzykulturowej istotne jest uznanie obecności różnych kultur w społeczeństwie i traktowanie ich jako czynnika wzajemnego wzbogacenia się oraz konfrontacji wartości, wielokrotnie niespójnych i przeciwstawnych. Ma ona uczyć mediacji i rozwiązywania konfliktów .
Edukacja międzykulturowa jest ogółem wzajemnych wpływów i oddziaływań jednostek i grup, instytucji, organizacji, stowarzyszeń, związków, sprzyjających takiemu rozwojowi człowieka, aby stawał się w pełni świadomym i twórczym członkiem wspólnoty rodzinnej, lokalnej, regionalnej, wyznaniowej, narodowej, kontynentalnej, kulturowej i globalnej – planetarnej oraz by był zdolny do aktywnej samorealizacji własnej, niepowtarzalnej i trwałej tożsamości i odrębności . Celem edukacji międzykulturowej jest kształtowanie potrzeby wychodzenia na pogranicza kulturowe oraz wzbudzanie potrzeb poznawczych i emocjonalnych: zdziwienia, odkrywania, dialogu, negocjacji, wymiany wartości, tolerancji.
Podrecznik "Po polsku"
1. Informacje ogólne i struktura
2. Autorzy i teksty literackie
3. Teksty pozaliterackie
4. Problematyka
5. Obudowa metodyczna
Spis treści:
1. Przy szabasowych świecach
2. Warsztat językowy: Świat w języku
3. Pogranicze kultur
4. Skarby odmienności
5. Lekarstwo na nietolerancję
6. Zrozumieć innych
7. Sprawdzam się
8. Sprawdź się przed egzaminem

Oś czasu: lata 1850-2010
zdjęcie Synagogi Tempel na krakowskim Kazimierzu
obraz Włodzimierza Tetmajera „Procesja w Bronowicach”
obraz Jana Stanisławskiego „Cerkiew Michajłowska w Kijowie”
klatka z filmu „Ziemia Obiecana” Andrzeja Wajdy
informacja o maskach charakterystycznych dla kultury ludów Afryki
informacja o Festiwalu Dialogu Czterech Kultur

„Dowiem się”:
czym charakteryzuje się kultura i humor żydowski, jaki wpływ na życie człowieka ma świadomość tego, kim jest i skąd pochodzi, jak najczęściej grupa traktuje człowieka oryginalnego i skąd to się bierze, jaką rolę w życiu człowieka mogą odegrać stereotypy i jak można z nimi walczyć, jak ważna jest tolerancja, czym dla człowieka mogą stać się podróże, jaki wpływ na postrzeganie świata ma język, którym się posługuje.
Sprawdzam się / Sprawdź się przed egzaminem
fragment opowiadania „Opowieść o trzech życzeniach” Isaaca Singera,
fragmenty zbioru anegdot „Przy szabasowych świecach” Horacego Safrina,
fragment powieści „Szczekająca szczęka Saszy” Ewy Grętkiewicz,
fragment powieści przygodowej Eoina Colfer’a „Benny i Omar”,
fragment powieści „Gwiazda” Jerrego Spinelli’ego,
„Tolerancja” Stanisława Soyki,
fragmenty wykładu „Jak uleczyć fanatyka?”, wygłoszonego przez Amosa Oz’a,
fragment książki „Blondynka w dżungli”Beaty Pawlikowskiej,
fragmenty książki „Podróże z Herodotem” Ryszarda Kapuścińskiego,
fragment książki Andrzeja Stasiuka „Jadąc do Babadag”.
Marc Chagall „Ja i wieś”
„Sądny dzień” Jakuba Weinles’a
„Kościół misjonarzy w Wilnie” Zygmunta Vogela
rycina „Widok Pińska od strony południowej”
„Pejzaż australijski” Stanisława Ignacego Witkiewicza
„Pałac Maharadży. Udajpur w Indiach” Jana Ciąglińskiego

Część „Prz
y szabasowych świecach” dotyczy
narodu
żydowskiego, część „Pogranicze
kultur”
– pogranicza kultur, a części „skarby
odmien
ności”, „Lekarstwo na nietolerancję?” i „Zrozumieć innych” – stereotypów, odmienności, inności i tolerancji.


W rozdziale znajdują się następujące ćwiczenia:

• Wypisz z tekstu wyrazy i wyrażenia charakterystyczne dla kultury żydowskiej, korzystając z dostępnych Ci słowników, objaśnij ich znaczenie.
• W jaki sposób kultura danego narodu określa jego tożsamość?
• Czy warto poznawać inną kulturę?
• Co wiemy o innych narodach? – urządźcie debatę klasową na ten temat. Zgromadźcie przysłowia, frazeologizmy, powiedzenia, dowcipy (…) Następnie skonfrontujcie go własnymi doświadczeniami.
• Czy znasz jakichś cudzoziemców? A może w Twojej klasie uczą się obcokrajowcy? Pomyśl, co dla obu stron jest najtrudniejsze we wzajemnych kontaktach. Co można zrobić, aby to zmienić?
• Napisz rozprawkę, w której uzasadnisz tezę: Nietolerancja względem drugiego człowieka rodzi zło, a zła tolerować nie wolno.
• Jaka bariera – oprócz językowej – dzieli ludzi z różnych kręgów kulturowych?
• Co przywodzi Ci na myśl słowo „obcy”? Wypisz możliwe skojarzenia.
• Jakie znasz organizacje i instytucje mogące zapobiegać nietolerancji?
Full transcript