Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Chinese philosophy

No description
by

Maarten Gernay

on 10 January 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Chinese philosophy

period before masters Taal Hemel Shang orakelinscripties reizende koning god/eretitel 帝 = poolster
één punt in de hemel is belangrijk vroege Zhou Lente-Herst annalen legitimatie v machtsovername koning is sedentair volledige hemel vereerd eigen godheid 天
=
帝 vd Shang introductie v
hemels mandaat
天命 天



民 heerst als individu alleen als collectief deelt mandaat uit (reactief (德)
neutraal, niet = do-ut-des gebaseerd op
書經 明 威 威 nadruk op afstand
neutrale 命 naar 王
geen contact met 民 gebaseerd op 詩經 天



民 明 威 威 anonieme/collectieve klachten tot 天
toont relatie buiten officiële kanaal (王)
geen ambitie om bevoordeelde plaats v 王 in te nemen 命
als mandaat op achtergrond
naar voor als (nood)lot straf niet meer als veranderende 命 (mandaat), maar noodlot
door mensen of 天 Confucius Taal Hemel Mencius Taal Hemel Laozi Taal Hemel Mozi Taal Hemel Zhuangzi over taal Hemel Xunzi Taal Hemel Hanfeizi Taal Hemel Neo-Confucianisme emotieve kracht & descriptieve kracht
herdefinieren (emotief =, descript +/-) Shang & vroege Zhou midden Zhou late Zhou weinig kijk op taal
beperkt, performant, suggestief
door een minderheid 春秋,左傳 labeling: 'dit is wat ik ... (弑) noem' Confucius als 素王 (door Mencius) ook Guliang en Gongyang ontstaan van
annalen schrijven
speeches door aristocratie op politiek politieke verbrokkeling leidt tot honderd scholen over taal met taal voorkeur voor beperkt taalgebruik
taal als deel vd persoonlijkheid taal in 論語 niet systematisch
zeer context gebonden uitspraken 3 belangrijke ideeën
taal indien mogelijk volledig bannen, invloed door gedrag, charisma (天)
poëzie als ideale taal, bestaande woorden hergebruiken, context
belang van correcte benaming (正名), taalgebruik om hiërarchie te houden 正名 taal weerspiegelt de realiteit
termen precies definiëren/stipuleren
gedrag stemt overeen met ambtstitel vb. koning >< tiran cliché taal slechts als deel vd persoonlijkheid en overtuigingskracht taal zoals daden contextgebonden, kort en relevant
geen universeel karakter onwil om te spreken vanwege homogene aristocratische cultuur, geen arg nodig tevens uiting vh recht iets te geloven zonder argumentatie enerzijds waarden verdedigen,
anderzijds herdefiniëren verandert veel meer dan hij laat doorschijnen
maar altijd als ad-hoc oordeel 恕: horizontale 德
忠: verticale 德 rode draad v 孔子 禮: uit diplomatiek (sterke + emotie)
uitgebreid naar dagelijks leven Chinese filosofie 天



民 明 dan 威 als 威 孔子 heeft een persoonlijke relatie met 天 wil zoals de hemel invloedrijk door handeling, niet door spraak 無為 孔子 heeft persoonlijke relatie met 天 天 kiest 孔子 als een soort profeet en inspireert tot 德 天 minder neutraal, actiever
geen enkele verwijzing naar 民 persoonlijk mandaat 天命 wordt begrip dat politiek overstijgt en voor 孔子 persoonlijk is en belangrijker dan succes 孔子 breidt 天命 uit naar elke 君子, die ook van lagere sociale status kan zijn 畏 天命 van 孔子 is niet = 天命 van 王 gedepoliticeerd twee tendensen 天命 als persoonlijk oproep
天 intern geworden met morele impetus
= 禮 volgen 天命 als noodlot
alles buiten controle vd mens
hiermee leren leven = moreel gedrag
het goede als doel, niet als middel in 't kort komen uit de handelaarsklasse (>< aristocratische waarden) en willen een utilitaristische filosofie die iedereen helpt
zeer fervente en overtuigde aanhangers
recruteert 'warriors of justice', mensen die armen beschermen tegen de rijken (cf. Oosterse Robin Hood) over taal vroege mohisten late mohisten voornamelijk reactie tegen vertrouwen op smaak en stijl vd 儒 儒 zijn niet consistent in hun theorie: oude gebruiken waren ooit ook nieuw grondslag bij de oude koningen
openbaar nut hebben, goedgekeurd door de mensen
toepasbaarheid om orde en welvaart te bekomen (meest benadrukt) door iedereen aanvaard, conventioneel 法 is het model waaraan we iets indelen in 類 vergelijkbaar met de ideeën van Plato? kennis = juiste onderscheiden maken 辯 is 是非-discussie met wederzijds exclusieve antwoorden x of niet-x (是非甲) noodzaak v gelijke definitie v termen, 期 is specificatie 因 is de basis waarop een bepaald woord gebruikt wordt gevaar van analogie vanuit dubbelzinnigheid v Chinees 愛人 is niet = 愛盜 met taal nadruk op argumentatie
charisma en persoon spelen geen rol
墨子 zelf bijgevolg onbekend, eerder concept dan persoon
geen persuasive definitions
maar argumenten voor een definitie obv feiten
ontwikkelde argumentatie met simpele, vaak herhaalde, maar lange argumenten vaak getoetst aan de drie maatstaven determinatie:
heeft het vier poten? ja
blaft het? ja, hond. nee, niet-hond (bij wijze van spreken) analogie wie niet akkoord gaat is genoodzaakt aan te tonen waar de analogie niet opgaat
redeneringsfout aantonen
fout in toepassing v analogie aantonen een vd enige meesters met 天 als een centraal thema anti-fatalistisch fatalistische 天 heersend gedachtegoed op dat moment cf. 詩經 3 types argumentatie, opnieuw volgens de 3 maatstaven 天 en rechtvaardigheid (義) bij 孔子 'gepast gedrag', bij 墨子 'rechtvaardigheid', 'goed voor iedereen' (afstand v traditionele connotatie) is niet = traditie en heeft dus argumentatie nodig actoren en kenmerken 天命 opnieuw een politiek begrip (><孔子) doel: procedure vinden om in elke situatie discussie op te lossen (是非-debat) eerst zeer simpel probleem 天



君子 nadruk op hiërarchie iedere 君子 kan de 'wil vd hemel' volgen 墨子 verwijst met 天命 weer alleen naar het mandaat van de 王 君子 luistert naar 天志 (Wil vd Hemel) 天 niet intern gemaakt zoals bij 孔子 voor het eerst menselijke ipv natuurlijke trekken 天 heeft menselijke karaktertrekken
'ziet' alles
is eminent en wijs
spreekt mensen aan, in 1e persoon
affectieve termen (de hemel haat en verlangt) 天 en nieuwe moraal 天命 mag geen 'interne plicht' betekenen 天志 drukt Hemelse Wil uit, boven en buiten de mens, 法 die iedereen moet gehoorzamen 墨子 is zelf de persoon die bepaalt wat de 法 is, en ieders gedrag afmeet 墨子 plaatst zichzelf net als 孔子 boven de eigenlijke politiek 天 = alle kenmerken v 墨子 morele leer
兼愛 is goed voor iedereen en voor 天 rode draad is de nood aan zekerheid, door 法 (externe standaarden)
ultieme 法 is 天 evolutie van concrete naar abstracte 法,
van 法 naar wie de 法 hanteert (墨子) evolutie van zichzelf beoordelen adhv 法 naar anderen beoordelen adhv 法 grosso modo zelfde ideeën als Confucius, maar technischer benaderd mens heeft wil 志, gelegen in het hart 心, die energie 气 en spraak 言 leidt,
言 kan ook 气 ordenen en leiden over taal 孔子 voor hem editor vd 春秋經 die orde brengt, en wil zelf orde brengen, maar is genoodzaakt argumentatie te gebruiken 孟子 met taal argumentatie door de autoriteit v woorden, taalstijl bepaald door gesprekspartner, context zoals 孔子 gebruik v dialoog in teksten met verhalen en argumenten (context v leerlingen)
argumentatie als door 墨子 (context v filosofisch debat) in bijzijn v 王 gecultiveerde moraal zonder debat of onderbouwde argumenten vaak persuasive definitions gebruik v treffende verhalen 1 2 zoals de koning die medelijden heeft met offerstier, koning op zijn eigen 仁 wijzen in bijzijn van discipels verhalen met een argument, uiteenzetting vd leer 3 in bijzijn van tegenstanders dichtst bij neutraal taalgebruik 4 analogie toepassen om inconsistentie in stellingname v tegenstander aan te tonen in cursus w in vb ook leer uitgelegd, hier niet inbegrepen centraal blijft 恕 empathie (=孔子) analogie zowel argumentatietechniek als morele visie (denk analoog: anderen verzorgen zoals je, analoog, jezelf zou verzorgen) botst met 儒 omwille v idee dat hoe meer je familie belangrijk vindt, hoe meer je discrimineert tov anderen verwerpt rationalisering v 墨子, die spontane moraliteit tegenhoudt (je kan pas van andere vaders houden als je je eigen vader liefhebt) = inclusieve liefde >< graduele liefde 墨子 儒 geen coherente taalfilosofie, uitspraken en taalregister zijn bepaald door context 孟子 gebruikt concepten van tegenstanders in zijn eigen theorie (天>墨子 & 性>Yang Zhu) politieke theorie 天



民 in 1e instantie ontleend aan 書經 en 詩經,
maar betekenisverandering sterkere band met 天,
worden belangrijker 王 is machteloos zonder goedkeuring v 天 en 民 民 is ogen en oren v 天 en is even belangrijk 孟子 mijdt gebruik v term (天)命 rol v 天命 ebt weg voorkeur v 民 = voorkeur v 天 天 belangrijker dan bij 墨子, maar passief, accepteert ipv 天命 uitdelen 3 veranderingen in 天 天 die de toekomstige 王 op de proef stelt 王 voelt niet alleen ontzag 畏 voor 天, maar ook verrukking 樂 (en 樂 is groter dan 畏?) 畏 = staat behouden
樂 = vrede, meer dan alleen
behoud v staat beloning en straf als inherent aan actie, niet opgelegd door 天 mens is zelf verantwoordelijk theorie vd mens constante link met 孔子 moeite met gebrek aan erkenning
lot (v 天) dat mens overstijgt accepteren
= advies voor elke 君子 孔子: '(naast 王) heb ik ook een persoonlijke relatie met 天'
孟子: 'elke 君子 heeft persoonlijke relatie met 天' overstijgt politiek de natuur 性 van de mens is goed reactie op 墨子, die stelt dat mens van nature niet geeft om politiek en status 儒: 'kan 性 basis v moraliteit zijn? of gewoon neutraal?' 性 niet alleen wat we delen met dieren, maar ook wat ons onderscheidt 性 bevindt zich in het hart/de geest 心 4 kiemen goedheid 仁
plicht 義
trouw 忠/ riten 禮
betrouwbaar 信/ wijsheid 智 nog geen coherente leer (w pas door 荀子 samengesteld) 7e hoofdstuk met leer die wrs later samengesteld is onze visie maw gekleurd door Neo-confucianisten de hemel dienen 事天 is taak v elke 君子,
niet alleen v 王 waarvoor zelf verantwoordelijk 天 w dmv kiemen intern in mens zicht, gehoor en morele reflectie w gegeven door 天 succes en aanzien secundair in vgl bij kiemen,
als je 天 nastreeft, zal werelds succes volgen 墨子: vaste standaard
孟子: constant in evenwicht brengen in context eerste filosofische tekst die reflecteert over taal,
voornamelijk normatieve termen, sociaal en politiek over taal wantrouwen tegenover elk soort taalgebruik, aangezien alle taal beperkt is wantrouwen tov taal verbonden met kijk op realiteit en verlangens naam geven 名 is onderscheiden, evalueren, binnen menselijk kader passen onbenoemd 無名 = onbegrensd, = zonder emotie (positief volgens 老子), = zonder onderscheid (dus één) filosofie behelst ook een bepaalde levensstijl niet te veel op taal vertrouwen, kunnen loslaten onbenoemde wereld >< benoemde wereld met onderscheiden (萬物) hebben allebei waarde voor 老子, maar moet in evenwicht zijn onbenoemde wereld kan alleen door evocatie met taal naamloze bron inspireert tot taalspel dmv metaforen, aforismen en paradoxen geen debat of argumentatie, maar poëzie (à la 孔子, maar onpersoonlijker) polemische aforismen die geen algemene waarheid te kennen geven (aforisme)
en iets concreets aanvallen (polemisch) tendens in taalgebruik naar eenheid, toestand die aan onderscheid etc voorafgaat 天

(聖)人

地 3 belangrijke veranderingen 人 vervangt 王
als nieuwe actor, 'de mens' daarvoor enkel 王 of 君子 als mens/individu
tussen 天 en 地, niet onderworpen aan 天
聖人 als equivalent voor 君子 van 孔子
老子 bedoelt nog steeds 王 met 人
地 vervangt 民
benadrukt kosmisch aspect
天 en 地 staan los van 人
zijn volledig afzijdig, maar alternatieve model voor 人 relatie 天 model 天 人 imiteert 天 en 地, niet langer 王 die bevoorrechte relatie met 天 heeft actoren in het beeld v 天 道 overstijgt 人 天道 >< 人道 聖人 volgt 天道 道 ook boven 天 天 slechts als 1vd 道 德 vitale kracht in alles schept orde en leidt 自然 idealiter niet geforceerd handelen 無為 alles op zijn beloop laten 無為 = haast onopgemerkt ingrijpen bij het subtiele stadium 陰 het vrouwelijke (Yin) het vrouwelijke als de moeiteloze en mysterieuze kracht die alles voortbrengt 老子 altijd provocatief en controversieel beeld vd 天 consistent,
maar geen coherente theorie de 道 die 天 volgt is belangrijker dan 天 zelf compassie
schaamte
bescheidenheid
oordeel 性 生 心 wat we met dieren gemeen hebben = voeden, slapen, reproduceren alles wat ons van dieren onderscheidt = de vier kiemen vier deugden (voor Mencius intern) dankzij 天 (= >< met dieren) 4 deugden deconstructief: afbreken zonder alternatief te geven niet langer referentie naar vorige klassieken lijkt in veel op 老子: onderscheid dmv taal vormt ons beeld vd wereld, taal brengt geen constante orde kritiek op taal (deconstructief) alternatief op taal (constructief?) voornamelijk tegen latere mohisten Taal met taal relativiteit aantonen door in te spelen op originele betekenis ve woord 是 ('dit' w 'juist') en 非 ('dat' w 'fout') vanuit het midden zie je voor- en nadelen van tegenovergestelde standpunten, waardoor ze gelijk worden aan elkaar en niet meer tegenovergesteld zijn (= ware aard) 期 is de facto onmogelijk, in de bediscussieerde term liggen reeds de argumenten 墨子: op voorhand term voor beide partijen vastleggen 1 2 3 tegengestelde visie is fractie van de context waar iedereen mee akkoord gaat (maar verzwegen wordt) wordt duidelijk door te vergelijken met visie v dieren op situatie vanuit dier-perspectief om de relativiteit ve discussie aan te tonen positieve noot vaak poëtisch, zonder argument of constructieve filosofie
wel consistente beelden, grootsheid en onvatbaarheid analogie (v 'potter's wheel') 聖人 van 莊子 zoekt in elke context naar het midden tussen de standpunten goblet speech: een term krijgt steeds nieuwe betekenissen
proces niet stoppen, maar aanvaarden en zich erop afstemmen = los van taal blijven betekenis taal subtiel manifest = = geen visie, maar een gewenste attitude doorheen vastgelegde betekenis v taal zien en taal daarom kunnen nuanceren 莊子 plaatst zichzelf telkens buiten de alternatieven, waar het subtielere merkbaar is 莊子 gebruikt elk stijlregister met ambiguïteit en inconsistentie, taalspel 莊子 gebruikt taal om constante en eindeloze verandering aan te tonen die de 道 uitmaakt opnieuw geen coherente theorie 天



地 zeer vaak verbonden met kosmische betekenis = 老子 命 = leven en dood in opeenvolgende cyclus waar niet aan te ontsnappen valt 性命 = 自然, hoe alles uit zichzelf is zoals het is staat voor elke mens, normaal of abnormaal (>< 老子: 人=王) 神人 真人 天子 meest individuele band tussen 人 en 天 ooit korte vergelijking relatie met 天 儒
墨子
老子
莊子 王(&君子) voert 天命 uit
王 volgt 天志
天 is afstandelijk model
天 voor iedereen 天 volgen 儒
墨子
老子/莊子 waarden
gevolgen v daden
attitude & inzicht epistemologie = 天 kennen eerste filosoof die in vraag stelt kennis 知 mogelijk is 天 ligt buiten controle van de mens, is onkenbaar perfecte 知 is 'weten hoe', spontaan reageren op elke situatie zonder analyse of bedenking 'is er wel een onderscheid tussen 天 en 人?' fundament 因 van 知 is altijd betwijfelbaar, 知 zelf dus ook 'hoeveel je ook ontleedt, er is altijd een onbekende 因 (=alomvattende 天) 3 1 2 volledige 知 is 人 & 天 kennen 天 kennen = 因 kennen is er wel onderscheid 人-天? alles in 人 komt van 天, maar niet omgekeerd alleen 真人 kan 人 en 天 kennen 5 4 莊子 spreekt zichzelf tegen om de verandering en flexibiliteit te benadrukken of gewoon wegens verschillende auteurs... spontaan bevindt (真)人 zich bij 天, eenheid, maar door te gaan nadenken trekt hij onderscheid dat relatief en tijdelijk is... opnieuw tendens waarbij 天 intern wordt
(ong. = 孟子, >< 老子) 天 en handelen handelen en attitude > 知 poëzie om te suggereren ipv argumenteren verandering 化 als een mystieke kracht die dingen in hun tegengestelde verandert wanneer 真人 spontaan handelt, ageert 天 via hem 天 = spontane handeling (cf. 自然) cf. verhaal van slager Ding het leven cultiveren 養生,
= volledige overgave bij wat je doet
= willen deelnemen aan het leven belang van leegte de 真人 antwoordt, maar herinnert niet wat hij gezegd heeft, hij blijft ten alle tijde leeg om als spiegel de situatie te reflecteren, spontaan goed te handelen gestructureerde taalvisie
geen spraak ontwijken (cf. 孔子/孟子)
geen nadruk op argumentatie (cf. 墨子)
bespreekt een beetje alles, breed volledig hoofdstuk over 正名, die orde moeten bekomen correcte taal regelt sociale attitudes taal is conventie, geen link tussen naam en object (=墨子) over taal hoe we dingen noemen is arbitrair, maar eenmaal in gebruik moet het transparant en consistent zijn 3 onderzoeken eerst sociale termen onderscheiden,
in 2e instantie pas neutrale termen 1 2 3 om sociale hiërarchie duidelijk te maken alleen het menselijke perspectief telt neutrale termen: zintuigen zijn correct betrouwbaar oog, neus, mond neus, lichaam en 心 die alles coördineert liefst één karakter per naam, desnoods twee is het iets anders, geef het dan een andere naam naam 名 categorie 類 ding 物 naam 名 categorie 類 ding 物 steeds meer onderscheid maken 荀子 gebruikt gezond verstand en valt chaotische taal aan, zoals sofismen zeer praktische filosofie centrale as is taalgebruik van de gecultiveerde persoon moet spaarzaam zijn en deel v persoonlijkheid met taal is pro-argumentatie, maar tegen formeel debat (= sofisterij) verrijkt met quotes uit 書經 & 詩經 specifiek gebruik v termen herbenoemen als deel v argument poëzie vermijdt beide extremen van stilte en uitgebreide discussie na 墨子 1e filosoof die uitgebreide aandacht aan 天 besteedt synthese van vorige meesters menselijke verantwoordelijkheid 天



地 天 is niet fatalistisch! 天 is er, zonder in te grijpen alle verantwoordelijkheid ligt bij 人 staat voor alle constante verandering,
vaak gelijkgesteld aan 'natuur' natuur 性 & cultuur 偽
alleen wat niet 偽 is, komt van 天
禮 is aangeleerd 偽, en dus niet 天 性 is 'slecht' (》《 孟子!) eerder a-moreel moreel niet aanleren obv natuurlijke impuls mens dmv cultuur zelf verantwoordelijk 人 weet idealiter perfect wat 天 is en wat 人, onderscheid = 天 kennen
>< 莊子 eigenlijk wil 孔子 zo weinig mogelijk spreken over 天 het praktische, menselijke staat centraal three horses of a team mens heeft eigen domein, naast 天 en 地, met eigen taak
functioneren v 天 en 地 = mysterieus, onkenbaar voor 人 seizoenen, wind, regen beleid grondstoffen de wijze weet dat riten voor de sier zijn riten als constante 天

地 constante 道
constant gedrag
constante afmeting 禮 heel hoofdstuk met concrete instructies voor bepaalde gevallen enerzijds, filosofische overpeinzing anderzijds 'homo ritualis': riten = dat wat de mens onderscheidt riten kanaliseren natuurlijke verlangens en gevoelens orde handhaven dmv 禮 = de taak van 人 in de kosmische Drievuldigheid synthese van voorgaande meesters door 荀子 wordt uitgangspunt doorheen volgende 儒 dynastieën over taal enkel interesse in taal als creatie v orde, perfect administratief instrument moet uit zichzelf gestroomlijnd werken overvloedig of zeer spaarzaam taalgebruik heerser onderdanen vorm en naam positie (van legalistische heerser)
uniek, centraal
heeft als enige alle informatie vd staat
blijft zelf onbekend en duister
handelt alleen reactief (無為), met regelmaat/voorspelbaarheid wetten
vervangen moraliteit (cf. 儒)
duidelijk geformuleerd
voor iedereen toe te passen (cf.儒)
rule by law?
trekken talent voor bureaucratie aan >< wetten en positie in essentie tegengesteld aan elkaar
(en vullen elkaar daardoor aan?) iedereen heeft zijn taak en niets meer technieken
om ministers in gelid te houden
constante alertheid en toezicht
spionage, misleiding, verraad
correcte benaming! 法 titel v job = inhoud v job
zowel wie meer als wie minder doet dan job-inhoud, wordt gestraft
als bureaucratische maatstaven (cf. 荀子)
mechanisme waarin systeem zichzelf redt en heerser zijn weinig capaciteiten vergt aversie voor filosofische disputen: buiten zijn taak mag men niet spreken met taal middenin het continuüm tussen taal als deel v persoonlijkheid en taal in debat en vermijdt dus extremen anekdotes en analyses, advies met argumenten definieert ook, maar op neutrale manier, zonder gebruik v emoverende waarde nadruk op politieke relevantie expliciet zo goed als volledig afwezig bij 韓非子, heerser is zelf 天 geworden actoren net als bij 荀子 is er geen interactie tussen 天 en 人 王

人 天



地 niets staat boven 王 die namen geeft (zonder te spreken) 命 wordt geregeerd, is slecht van aard en voorspelbaar, waardoor orde mogelijk is centraal in heel de 韓非子 geen model meer met 3 actoren 天地 in de betekenis van kosmos 仁 en 禮 zijn onvoorspelbaar, brengen chaos 荀子 verdedigde beide,
= contradictie 天 als model voor 王 王 als stille centrum, waar alles ronddraait afwezigheid van deugd 德 of 禮 (cf. 孔子) autoriteit door positie en wetten 法 beïnvloed door
老子
莊子
militaire traktaten 無為 en leegte belang van het centrum, tussen 是 en 非 één generaal die heel het leger coördineert en zelf niet niet deelneemt aan strijd en streeft daarbij na onpeilbaar te zijn voor tegenstander is er een constante weg? vraag zonder antwoord is er een constante weg? vraag zonder antwoord 'en wetten voor het volk dat niet genoeg eer en manieren heeft' confucianisme wil (reactie op taoïsme) heel realiteit omvatten theoretisch inzicht praktische gevolgen theoretisch inzicht praktische gevolgen theoretisch inzicht praktische gevolgen theoretisch inzicht praktische gevolgen theoretisch inzicht praktische gevolgen theoretisch inzicht praktische gevolgen Han Yu citeert als eerste de 大學 = 8 stappen om de wereld tot vrede te brengen cirkelstructuur 治国 齊家 修身 正心 誠意 致知 格物 家齊 知至 意誠 心正 身修 zelf-cultivering mag, maar niet ten koste van de staat zelf-cultivering ondergeschikt aan sociale relaties etc. = reactie op Taoïsme en Boeddhisme Zhou Dunyi Zhang Zai Chen broers Zhu Xi Wang Yangming geloof in kracht van het woord
Full transcript