Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

'Popiol i diament' film A. Wajdy

Streszczenie filmu dla uczniow A-level Polish
by

Lukasz Mlodziniak

on 13 June 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of 'Popiol i diament' film A. Wajdy

Popiół i diament
Powieść Jerzego Andrzejewskiego ukazała się drukiem w roku 1948.
Film fabularny w reżyserii Andrzeja Wajdy powstał w 1958 roku
Akcja rozgrywa się w Ostrowcu w ważnym historycznie momencie:
w dniach od 6 do 9 maja 1945 roku, w dniach kleski i kapitulacji Niemiec.
Film przedstawia moralną i historyczną świadomość narodu polskiego po latach okupacji.
Główny bohater
Maciek Chełmicki, żołnierz Podziemia Niepodległościowego jest wierny wojskowej przysiędze - nie może złożyć broni.
Po latach bohaterskiej, uczciwej i mężnej walki o Polskę, zostaje wplątany w grę sprzecznych racji politycznych odradzającego się państwa.
W filmie pokazano tragiczny obraz losów młodego pokolenia, które było wierne romantycznym ideom patriotycznego poświęcenia w czasie wojny, a potem zostało boleśnie przez historię oszukane.
W obliczu wielkiej polityki, zmian ustrojowych i społecznych istniał dramat indywidualnych osób, których osobiste plany przestawały być istotne w obliczu rozgrywek politycznych.
Bohaterowie filmu są obarczeni militaryzmem czasów okupacji, w czasie której ich moralność ulega zwyrodnieniu.
Starsze pokolenie naznaczone jest poczuciem rozbicia, niemocą powrotu do normalnego życia.
Akcja Filmu
Trwają niepokoje związane z tworzeniem się nowej władzy, ruchem ludności wracającej z wojennej tułaczki, a przede wszystkim z działalnością organizacji podziemnych, przeciwnych nowemu porządkowi społecznemu.
Maciek Chełmicki i Andrzej Kossecki, jego bezpośredni zwierzchnik, przygotowują zamachy na działaczy Polskiej Partii Robotniczej - PPR, która z pomoca Armii Czerwonej (ZSRR) przejmuje władzę w Polsce.
Zamach na inżyniera Stefana Szczukę, sekretarza komitetu wojewódzkiego partii, ma być ceną uwolnienia się Maćka od zobowiązań wobec organizacji.
Zbieg okoliczności powoduje, że mordują dwóch przypadkowych robotników. Dostają potem ponowny rozkaz zabicia Szczuki.
Obaj poddają w wątpliwość jego sens. Maciek musi dokonać poważnego wyboru. Zna już smak konspiracyjnego życia, chce się wreszcie ustatkować, założyć rodzinę, pójść na studia.
Dodatkowych dylematów dostarcza Mackowi przypadkowe poznanie pięknej barmanki.
Zauroczenie Krystyną uświadamia mu jeszcze wyraźniej bezsens zabijania w chwili zakończenia wojny, a także pragnienie bycia z ukochaną.
Bezpośrednie spotkanie ze swoją ofiarą budzi w nim uczucie litości i sprawia, że Maciek zaczyna się coraz bardziej wahać przed wykonaniem rozkazu.
W chwili, gdy Szczuka opuszcza bal - aby dotrzeć do budynku UB na spotkanie ze swoim synem, oskarżonym o działalność konspiracyjną - Maciek podąża za nim.
Gdy w niebo strzelają fajerwerki na cześć zakończenia zmagań wojennych, Maciek zabija pierwszego sekretarza.
Rano, śpiesząc się na pociąg, główny bohater napotyka patrol. Nie reagując na ich wołania zostaje postrzelony. Ciężko ranny umiera na miejskim wysypisku śmieci.
Symbolika Filmu
Jedna z najbardziej charakterystycznych scen: Maciek zapala spirytus w szklankach wspominając przy tym swoich zmarłych towarzyszy walki.
Kieliszki przypominają płonące znicze.
Cały obraz zaczyna się w momencie , gdy artystka zaczyna śpiewać „Czerwone maki pod Monte Casino”.
Piosenka opiewa bohaterski atak II Korpusu Gen. Andersa na twierdzę Monte Cassino w czasie kampanii we Włoszech.
To właśnie słowa piosenki budzą w mężczyźnie żywe wspomnienia. Czas sceny jest równy długości występu solistki, wraz z jej końcem gaśnie ogień w kieliszkach.
Czy ktoś kiedyś zaśpiewa podobne piosenki o ich dokonaniach?
Biały koń jest symbolem wolności.
Wajda używa tego symbolu w prawie każdej swojej produkcji.
Po bankiecie w hotelu „Metropol” - goście zaczynają tańczyć poloneza. Pomimo zmęczenia, nieudolności muzyków i przy fałszywej melodii ludzie podążają za wodzirejem.
Jest to symbol ustroju komunistycznego, w którym społeczeństwo posłusznie i bez większych sprzeciwów podporządkowuje się nakazom władzy. Obraz ten jest jakby zapowiedzią nowej, powojennej Polski.
Hamletyzm Maćka Chełmińskiego.
Zauważamy podobieństwo do bohatera dramatu Szekspira. Maciek, zupełnie jak Hamlet, przeżywa rozterki emocjonalne i egzystencjalne.
Zabicie drugiego człowieka staje się dla obydwu dużym problemem, choć wiedzą, że jest to nieuniknione.


Cyprian Kamil Norwid
Po to właśnie


Coraz to z Ciebie jako z drzazgi smolnej
Wokoło lecą szmaty zapalone
Gorejąc nie wiesz czy stawasz się wolny
Czy to co Twoje będzie zatracone
Czy popiół tylko zostanie i zamęt
Co idzie w przepaść z burzą.
Czy zostanie
Na dnie popiołu gwiaździsty dyjament
Wiekuistego zwycięstwa zaranie?

Wiary dziś życzę Tobie, że zostanie
Bo na tej ziemi jesteś po to właśnie
By z ognia zgliszcza
Mógł powstać dyjament
Wiekuistego zwycięstwa zaranie

Czy wiesz, że jesteś po to właśnie!

Połóż rękę na sercu
Otwórz oczy szeroko i skacz!
Powiedz: Teraz lub nigdy
Zamiast: Będzie co ma być
I nie czekaj aż głód spełni
Twoje cierpienie! Tak!

Popiół - symbol czegoś nietrwałego, ulotnego, świadczy o bezradności i bezsensowności ludzkich działań.
Diament - trwałość
Tytuł to pytanie o przyszłość Polski, sens dokonujących się zmian.
Wojna wycisnęła negatywne piętno na ludziach, okaleczyła ich psychikę i stąd pesymistyczna postawa autora. Bezsensowność walk - fałszywe idee, pozbawiają młodych racji i przyszłości. Obraz rzeczywistości to chaos, zamęt polityczny, społeczny, nie ma żadnych zasad. Zwycięstwo sprawiedliwego komunizmu to konieczność dziejowa. Maciek zastanawiający się nad słusznością swoich działań - ginie.
Full transcript