Loading presentation...

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in our knowledge base article

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Copy of Copy of the Kate effect

cute
by

debbie balilo

on 8 October 2015

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Copy of Copy of the Kate effect


II. Pagtalakay sa Karaniwang Konsepto (10 minutes)

초등학교때와 중학교때초등초등학교때와 학교때와 중학교때
SGD145 million in retail sales value in 2007
large amount of toys purchased
Growing affluence and consumerism
throw-away society
Extracts from an article from The New Paper, 24/12/2010
Extract from an article from The Straits Times, 20/11/2011
Ang kwento’y may tinatalakay na konsepto tungkol sa pagmamahal sa bansang ating kinagisnan at kinalakihan.
Ang Pagbabalik
III. Paglalahad at Pagpapaliwanag sa Linalaman ng Akda (10 minutes)

Ang kwento ay tungkol sa isang babaeng binigyang palayaw ng mga Indian bilang “Periathai”. Meron siyang tatlong anak na lalaki.

Pumunta sila sa bayan ng Bedong sa Malaysia upang doon mag bagumbuhay dahil mayroon doong komunal na pinagtitipunan ng mga immigranteng Indian tulad nina Periathai.
Si Periathai ay maraming natutunan bilang isang Indian, at ginamit niya ang kaalaman iyon para makakuha ng trabaho, tulad ng paglalatero, paggagamot ng mga may sakit at sinasapian ng masasamang espiritu, pagtatanim at pagpapalaki ng halaman.
Kapag siya’y naglalatero, nagugulat yung mga nagpapaayos sa kanya ng mga kaserola, mga kalan, at kaldero, kasi lahat to naaayos niya na parang bagong bili,

Ang Pagbabalik
(Nobelang Malaysian ni K.S. Maniam) salin ni Rogelio R. Sikat

Sila ay mula sa bansang India.
Kahit na isang taon nang hindi pa nagagamit. Dadagdagan pa niya yan ng palamuti na akala mo’y mayayaman lang ang makakabili!
Kaya sa tatlong buwan ng paglalatero, pinambabayad nalang sa kanya ay tsa!
Pero walang mabayad ang mga pamilyang Indian na pera.
Kaya nagisip si Periathai ng bagong trabaho. Nagdesisyon siyang maging manggagamot nalang. At hindi siya nanghihinayang sa desisyon niya. May batang lalaki nga siyang nagamot eh… mula sa mga masasamang espiritu.

Kaya nagisip si Periathai ng bagong trabaho. Nagdesisyon siyang maging
manggagamot nalang. At hindi siya nanghihinayang sa desisyon niya.
May batang lalaki nga siyang nagamot eh…
mula sa mga masasamang espiritu.

Kahit ano nagagamot niya, at nakakakuha siya ng medyo sapat na bayad para dun.
Unti unting gumaganda buhay niya.

Ngunit, nagkataong sinakop ang Malaysia ng mga Hapon noon. Alam naman natin na mahigpit sila sa mga bansang sinasakupan nila. Kaya nagpalit ulit siya ng trabaho.

Kaya naging magtatanim na lang siya .
Nagtatanim siya ng mais , kamoteng kahoy , at mga gulay.

Lumipas na rin ang panahon ng Hapon at doon siyang sinimulang tawaging “Periathai” ng mga Indian, na ang ibig sabihin ay Inang Mapagkupkop.
Ilang panahon ang nakalipas at nakapagtayo rin si Periathai ng bahay. Ang loob at labas nito’y kung anong makikita mo sa tipikal na bahay ng mga Indian.
Meron pa nga itong tatlong haligi, kung saan naka-ukit ang iba’t ibang kwento na alam ng mga taga-India, tulad ng Ramayana.
Tuwing Biyernes, ginagawa niya ang pananalangin niya, tsaka iniimbitahan pa niya yung mga apo niya.
Ginagawa nila yung tradisyunal nilang pananalangin ng araw na iyon.
Bubuksan ni Periathai ang latang baul na naglalaman ng mga bagay na kakailanganin niya.
Ang estatwa ni Nataraja, ang tagapaglikha, ay isa sa mga iyon at nilagay niya sa isang altar na putik na nakaukit sa dingding.
Minsa’y nakalimutan niyang maligo sa isang parte ng panalangin, kaya pinarusahan pa niya ang sarili niya gamit ang malamig na tubig!
Tapos, kumuha siya ng isang thali, kung saan nakalagay ang iba’t bagay: mga pulseras, mga sari, tanso, at isang thali, ang banal na sinulid na ikinikuwintas ng mga maybahay na Indian.
Naglabas din siya ng tatlong anda-andanang lamparang bronse na ipinalibot niya kay Nataraja at sa mga gamit saka siya nagdasal.
Kaya lang, dahil kolonya sila ng mga hapon , yung perang natatanggap niya sa mga binibenta niyang pananim ay mickey mouse money, na halos walang halaga.
Minsan, pinasukan sila ng magnanakaw, iniwan nila ang pera kasi nga walang halaga.
Kapag naman sila ay kakain na, ang mga anak ni Periathai ay maguunahan sa bakal niyang katre na maraming lamang pagkain: mga vadais, dhal, brinjal, patatas, kalabasa, hiniwang kamatis, at avarakai.
Ngunit tig-dadalawang kagat lamang ang makukuha nila, bilang pampaganang hapunan lamang. Samantalang ang “mababait” na mga apo niya ay tumatanggap ng isang kutsara ng ghee, isang uri ng matikilya.
Nasira muli ang kanilang buhay ng iproklama ang Batas Pangkagipitan sa ilang parte ng Malaysia. May curfew, at maraming sundalo. Sina Periathai ay nakatira na sa tinatawag na “black area” o hindi kalinis-linis na mga tao.
Ngunit patuloy pa rin ang trabaho niya. Sa kapanahunang ito, nagbebenta siya ng mga vadai sa maikling oras na ibinigay sa kanya at sa ibang manininda. Ang ilan ay bumibili sa kanya dahil sa awa.

Mas lalong lumala ang sitwasyon nila ng palaki ng palaki ang bukol sa kanyang balikat. Terminal Kanser daw. Ngunit hindi ito pinansin ni Periathai. Nagpatuloy siya sa buhay na parang walang nangyari.

Nagkapamilya ang kanyang mga anak, kaya pinalikahan niya ang kanyang bahay. Dinagdagan niya ang mga kwarto, at binilan ang mga babaeng apo ng alahas. Tuwang tuwa muli sila.
Isang araw, may mga pumuntang opisyal mula sa Konseho Munisipal upang checkin ang bahay niya, kung saan walang papeles na mapakita si Periathai. Dito siya nagsimulang mamayat sa hindi pagbangon sa kama nang marinig dumating ang mga opisyal na iyon. Mas lalong hindi siya bumangon nang makatanggap kami ng letra mula sa Munisipal ng pagpapalayas.
Natatakot na nga siya dahi lang bahay na katabi niya ay gingiba na. Natatakot siya na kapag umalis siya sa bahay niya, iyon naman ang susunod na gigibain. Kaya nanatili siya sa kanyang paghiga.

Si Periathai ay isang simbolo ng pagiging makabansa. Ginamit niya ang mga natutunan niya bilang isang Indiano para makapagtrabaho. Para makaipon ng pera sa kinabukasan ng kanyang pamilya. Pero dahil din sa mga iyon ay hindi siya nakakuha ng trabahong sapat sa kanya. Kulang pa ang paglalatero, ang paggagamot ng mga karaniwang sakit, at ang pagsasaka para sa kanila, di tulad ng iba, na naging doctor, abogado, inhinyero, para mabigyan ng magandang buhay ang mga pamilya nila.
Namatay siya 1958, nang alisin na ang curfew at nawala na sa eksena ang militar. Namatay man siyang hindi naging pagaari ng kanyang pamilya ang bahay, ngunit namatay siya bilang isang Indian na hindi lumayo sa kanyang lupang tinubuan kahit pa sa impluwensiya ng bansang kanyang sinisikapang tirhan.

Nagpadala muli ang Munisipal ng letrang nagsasabing maaari siyang tumira sa bahay hanggang sa kanyang pagkamatay. Nang marinig niya ang balitang ito, nagpaangat si Periathai mula sa kanyang higaan at inayos muli ang kanyang mga gamit para sa pagdadasal.


Hindi pa rin sa kanya ang bahay, ngunit nagpasalamat pa rin siya, dahil binigyan muli siya ng kaunting oras para sikaping ayusin ang buhay ng kanyang pamilya.
IV. Kaya tatanungin ko kayo
Full transcript