Prezi

Present Remotely

Send the link below via email or IM

Copy

Present to your audience

Start remote presentation

  • Invited audience members will follow you as you navigate and present
  • People invited to a presentation do not need a Prezi account
  • This link expires 10 minutes after you close the presentation
  • A maximum of 30 users can follow your presentation
  • Learn more about this feature in the manual

Do you really want to delete this prezi?

Neither you, nor the coeditors you shared it with will be able to recover it again.

DeleteCancel

Make your likes visible on Facebook?

Connect your Facebook account to Prezi and let your likes appear on your timeline.
You can change this under Settings & Account at any time.

No, thanks

Zagrożenia związane z narkotykami

No description
by Marta Abucewicz on 22 June 2013

Comments (0)

Please log in to add your comment.

Report abuse

Transcript of Zagrożenia związane z narkotykami

Zagrożenia związane z narkomanią
Czym jest narkomania?
Narkomania (z greckiego narke – odurzenie, mania – szaleństwo), patologiczne zjawisko społeczne, uzależnienie spowodowane krótszym lub dłuższym zażywaniem leków (głównie przeciwbólowych środków narkotycznych) albo innych środków uzależniających (narkotyki, leki uspokajające i psychotropowe).

Charakteryzuje się koniecznością przyjmowania środka odurzającego, tendencją do stałego zwiększania dawki oraz fizycznym i psychicznym uzależnieniem. Zaprzestanie zażywania powoduje bardzo przykre doznania abstynencyjne, prowadzące w krańcowych przypadkach nawet do zejścia śmiertelnego.

Narkomania jest zwykle wynikiem wielokrotnego zażycia środka uzależniającego, jedynie wyjątkowo, np. przy zażyciu kokainy czy heroiny, rozwija się po jednorazowej dawce.

Narkomania w krótkim czasie prowadzi do poważnych zmian psychicznych
pod postacią obniżenia uczuciowości wyższej, degradacji społecznej, zaburzeń krytycyzmu, osłabienia woli, kłamliwości. Często staje się przyczyną wejścia na drogę przestępczą.
Czym się charakteryzuje?
Narkomania charakteryzuje się:
tzw. głodem narkotycznym
przymusem zażywania środków odurzających
chęcią zdobycia narkotyku za wszelką cenę i wszystkimi sposobami
Jak rozpoznać osobę uzaleznioną?
Pierwszym sygnałem ostrzegawczym wskazującym na możliwość kontaktu z narkotykami jest zmiana stylu życia, ubierania się i znajomych. Towarzyszyć temu może także unikanie wszelkich rozmów i nagłe oddalenie psychiczne.

Problemy w szkole czy w pracy to również dość istotny symptom. Oczywiście wymienione wyżej sytuacje wcale nie muszą mieć nic wspólnego z narkotykami, jeśli się jednak pojawią warto stać się bardziej uważnym.

Objawami bliżej związanymi z zażywaniem narkotyków mogą być nagłe wyjścia z domu, krótkie telefony, zaniedbywanie obowiązków, nieprzywiązywanie wagi do stroju, zmiany nawyków żywieniowych, zmiany trybu życia (na przykład długie przesiadywanie w nocy lub wręcz przeciwnie), spadek wagi ciała, wydawanie coraz większych sum pieniędzy, apatia lub senność, nagłe wybuchy agresji i w ostateczności wynoszenie z domu cenniejszych przedmiotów, używanie narkomańskiego slangu, psychozy i lęki.
Bibliografia
pl.wikipedia.org
http://www.sciaga.pl/tekst/68067-69-narkotyki_narkomania_wsrod_mlodziezy_przyczyny_zazywania_oraz_jego_skutki
http://www.narkomania.org.pl/czytelnia/jak-pomoc-koledze-bioracemu-narkotyki
http://nalogi.wieszjak.pl/narkotyki/203358,Jak-leczyc-narkomanie.html
Trochę o rodzajach narkotyków
Narkotyki dzielimy na:
amfetamina
barbiturany (leki nasenne)
benzodiazepiny (leki uspokajające)
ecstasy
grzyby halucynogenne
kokaina
LSD
marihuana i haszysz
opiaty (m.in. heroina)
sterydy anaboliczne
środki wziewne (kleje)
dopalacze
Najgroźniejsze narkotyki
Dezomorfina – organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny wynaleziona w 1932 roku w Stanach Zjednoczonych. Ma działanie uspokajające i przeciwbólowe, jest ok. 8–10 razy silniejsza od morfiny. Tradycyjnie syntetyzowana z kodeiny.
Dezomorfina stała się popularna w Rosji w 2010 roku, gdzie jest otrzymywana domowymi sposobami z mieszaniny m.in. kodeiny, jodu i fosforu. Uzyskany w ten sposób narkotyk, tzw. „krokodyl” (ros. крокодил), ze względu na zanieczyszczenia i toksyczne związki powstałe w procesie produkcji, nieodwracalnie uszkadza organizm zażywającego, na skórze którego pojawiają się zielonkawe plamy spowodowane gniciem ciała. Po pewnym czasie występują również niegojące się rany, w które często wdaje się gangrena, doprowadzając do śmierci albo do konieczności amputacji mięśnia (o ile nie został on wcześniej dostatecznie zniszczony, aby nastąpiło samoistne oderwanie się od ścięgien i kości).
Heroina jest narkotykiem półsyntetycznym (diacetylmorfina). Należy do grupy opiatów tj. substancji otrzymywanych z rośliny maku lekarskiego (opium, morfina, heroina). Surowcem wyjściowym do produkcji heroiny jest opium, a doprowadzenie jej do postaci handlowej wymaga wielu zabiegów rafinacyjnych. Opiaty, a więc i heroinę uważa się za najsilniej uzależniające psychicznie i fizycznie środki odurzające. Działa ona opóźniająco na ośrodkowy układ nerwowy. Zażycie heroiny powoduje natychmiastową intensywną reakcję euforii i przyjemnego samopoczucia (tzw. flash). Kolejno następuje faza relaksu, odprężenia i zobojętnienia, która po wstrzyknięciu narkotyku może trwać od 2 do 6 godzin. W przypadku palenia bądź inhalowania heroiny opisane odczucia są mniej intensywne. Już po kilkakrotnym zażyciu heroiny "trudno się bez niej obejść". Rośnie tolerancja, a więc aby uzyskać ten sam efekt konieczne jest zwiększanie dawki. Pojawiają się bolesne objawy abstynencyjne. W przypadku przyjęcia przez narkomana dawki heroiny o wyższej niż zazwyczaj czystości lub wagowo większej od dopuszczalnej następuje ryzyko przedawkowania, które może spowodować porażenie ważnych życiowo ośrodków organizmu, a w następstwie śmierć!
Amfetamina, psychedryna, lek nie dopuszczony w Polsce do obrotu, prawnie i medycznie zaliczany do tzw. “twardych” narkotyków. Działa pobudzająco na korę mózgową przez zwiększenie stężenia adrenaliny i noradrenaliny w tkance nerwowej (w synapsach). W sferze psychicznej daje poczucie pewności siebie, wyostrza percepcję i wspomaga koncentrację (wrażenie przyspieszenia myślenia), jednocześnie skutkuje niekiedy upośledzeniem procesów myślowych. Somatycznie wywołuje m.in.: zmiany ciśnienia tętniczego i czynności serca (gł. arytmię), zaburzenia jelitowo-trawienne, pocenie się, drgawki, bóle głowy, suchość w jamie ustnej, w skrajnych przypadkach - śpiączkę.

Działanie amfetaminy jest krótkotrwałe, z kulminacją po ok. 1-2 godz., łatwo wywołuje uzależnienie. Zmniejsza łaknienie (dlatego dodawana jest do preparatów odchudzających) aż do całkowitego wyniszczenia (przy długim stosowaniu). U niektórych osób daje doznania negatywne: drażliwość, irytację i nerwowość, lęk i niepokój, podejrzliwość oraz tendencję do zachowań agresywnych i autoagresywnych. Po ustaniu działania amfetaminy pojawia się stan przygnębienia, senność, depresja i zmęczenie, niekiedy reakcje lękowe i myśli prześladowcze. Długie jej przyjmowanie powoduje trwałe wyniszczenie
By rozpocząć leczenie, uzależniony powinien zgłosić się do jednego z państwowych punktów ambulatoryjnych oferujących pomoc w wyjściu z narkomanii. Może też skorzystać z usług ośrodków prywatnych lub udać się do placówki MONAR-u. W tych miejscach postawiona zostanie diagnoza oraz wypisane będzie skierowanie na odpowiednie leczenie.

Jeśli uzależnienie jest na tyle zaawansowane, że chory nie może już pełnić żadnych funkcji w społeczeństwie, konieczne może się okazać pobyt w placówce stacjonarnej. Czasem jednak wystarczy leczenie w warunkach ambulatoryjnych wspomagane przez uczestnictwo w różnych grupach wsparcia, w których uczestnictwo wiązać się będzie z utrzymywaniem abstynencji, w czym pomogą uzależnionemu inni chorzy.

Jeśli chcemy pomóc osobie, która dopiero zaczyna „przygodę” z narkotykami, to jedyne, co można zrobić, to starać się ciągnąć ją do środowiska ludzi wolnych od narkotyków. Ale tylko pod warunkiem, że nie będzie brała narkotyków w Naszym towarzystwie.


Jak pomóc osobie uzależnionej?
Zagrożenia narkotykami
u młodzieży


coraz częstsze odurzanie się w samotności
• podejmowanie prób zmniejszenia dawek lub porzucenia nałogu-staje się bezskuteczne
• pierwsze przedawkowania i nawroty doznań tzw. flashbacki
• coraz poważniejsze kłamstwa dziecka początkowo dyktowane koniecznością, stają się nawykiem
• wyobcowanie z rodziny
• ucieczki z domu
• brak przyjaciół
• obniżająca się samoocena, nawracające poczucie winy, wstydu
• konflikty z prawem
• złe oceny w szkole, częste wagary, dziecku grozi wyrzucenie ze szkoły
• złość, przemoc, ból i agresja, awantury
• brak apetytu-wychudzenie-anemia (amfetamina)
• wzrost apetytu, zwłaszcza na słodkości (marihuana)
• bardzo późne powroty do domu lub noce spędzane poza domem
• posiadanie własnych pieniędzy(w przypadku braku pracy), pożyczki, przynoszenie do domu wartościowych przedmiotów niewiadomego pochodzenia, większe kwoty pieniędzy, nowe ciuchy
• ciągłe wymówki, zaprzeczenia
• pogarszający się stan zdrowia (kaszel, nudności, wymioty, schorzenia zatok, nieżyt nosa, zawroty głowy, kołatania serca, zaburzenia oddychania)
• subiektywne postrzeganie odurzenia jako stanu normalnego
• myśli samobójcze
Marta Abucewicz & Hania Kałucka
See the full transcript